اعطای حقوق مساوی با دیگر خارجیان به فلسطینیان برای کار در لبنان

شاتیلا
Image caption دهها سال است که نزدیک به چهارصد هزار فلسطینی در اردوگاه های پناهندگان در لبنان زندگی می کنند

مجلس لبنان با اصلاح قانون کار این کشور به فلسطینیان حقوق کار مساوی با دیگر خارجیان ساکن این کشور را اعطا کرد، اما این مصوبه تغییر چندانی در وضعیت کاری و معیشتی فلسطینیان ساکن این کشور ایجاد نمی کند.

در لبنان، تنها لبنانیها حق اشتغال در بخش دولتی را دارند و در بخش خصوصی نیز، حق اشتغال به بسیاری از مشاغل تخصصی مهم همچون پزشکی، داروسازی، مهندسی، داروسازی، دامپزشکی و ... منحصر به لبنانیهاست.

بیش از چهارصد هزار فلسطینی در لبنان زندگی می کنند که بیشتر آنان در لبنان به دنیا آمده و همه زندگی شان را در لبنان گذرانده اند، با این حال از آنجا که شرط کسب تابعیت لبنان، زاده شدن از پدر لبنانی است، فلسطینیان این کشور همچنان خارجی محسوب می شوند و حتی در صورتی که حتی عالی ترین تحصیلات را در در رشته هایی داشته باند که در بالا برشمرده شد، حق اشتغال به آنها را ندارند.

دولت لبنان عضو پیمان بین المللی حقوق پناهجویان و پناهندگان نیست و از این رو، فلسطینیان ساکن این کشور از حقوقی که این پیمان برای آوارگان فراهم می آورد محرومند، بدین ترتیب حقوقی که دولت لبنان برای فلسطینیان فراهم می آورد، از نوع اعطائی است و نه بر اساس تکالیف قانونی.

فلسطینیان در خارج از اردوگاههای دوازده گانه محل سکونت خود حق مالکیت بر اموال غیرمنقول (خانه، مغازه و ...) ندارند و بدین ترتیب حتی در صورت داشتن سرمایه محدودیتهای زیادی برای کسب و کار آزاد دارند.

در اردوگاههای فلسطینی هم شرایط زندگی بسیار پایینتر از حتی محلات فقیرنشین لبنانی است، اداره این اردوگاهها و برقراری امنیت در آن به عهده خود فلسطینیان است و از این رو، این اردوگاهها عرصه فعالیت گروههای مسلح فلسطینی اند و علاوه بر کمبود امکانات بهداشتی و رفاهی، وضعیتی نا امن دارند.

فلسطینیان از بیمه های درمانی و تأمین اجتماعی محرومند و کودکانشان همچون کودکان لبنانی حق تحصیل رایگان در مدارس دولتی را ندارند.

برای جبران کمبودهای معیشتی فلسطینیان، آژانس کار و رفاه سازمان ملل متحد (اونروا) که برای پناهندگان فلسطینی در خاور نزدیک فعالیت می کند مدارس، درمانگاهها و دیگر مؤسسات رفاهی در اردوگاههای فلسطینیان در لبنان راه اندازی کرده اما این آژانس اعلام کرده که بشدت در تنگنای مالی است و در صورتی که از دولتهای جهان کمک مالی دریافت نکند بسختی قادر به ادامه کار خواهد بود.

بدین ترتیب، سطح زندگی فلسطینیان در لبنان حتی پایینتر از وضعیت آنان در سرزمینهای اشغالی است و می توان گفت که بدترین کشور برای زندگی فلسطینیان، لبنان است.

تفاوت وضعیت زندگی فلسطینیان در لبنان با فلسطینیان ساکن دیگر کشورها، دلائل سیاسی دارد.

اعطای حق تابعیت و حقوق شهروندی به فلسطینیانی که در لبنان به دنیا آمده اند ترکیب جمعیتی این کشور را به نفع مسلمانان اهل سنت تغییر می دهد و از آنجا که ساختار سیاسی لبنان بر اساس تقسیم بندیهای مذهبی بنا شده، مسیحیان، شیعیان و دروزیها با اعطای تابعیت به فلسطینیان مخالفت می کنند.

همچنین، اعطای حقوق شهروندی به فلسطینیان از نظر دولت لبنان ناقض شروطی است که خود فلسطینیان برای صلح با اسرائیل تعیین کرده اند.

یکی از شروط مهم فلسطینیان برای صلح با اسرائیل که دولتهای عربی و مسلمان نیز از آن حمایت می کنند، به رسمیت شناختن حق فلسطینیان برای بازگشت به وطن خود است، در حالی که برخورداری آنان از تابعیت لبنانی، چنین حقی را از آنها خواهد گرفت.

از سوی دیگر، بسیاری از مردم لبنان خاطرات خوشایندی از حضور فلسطینیان در کشور خود ندارند.

در سالهای دهه هفتاد میلادی، لبنان مرکز اصلی فعالیت گروههای مسلح فلسطینی بود که پی در پی حملاتی علیه اسرائیلیان می کردند و اسرائیل در پاسخ آنان، خاک لبنان را بشدت بمباران می کرد.

پانزده سال جنگ خونین داخلی نیز که ویرانیهای آن هنوز در لبنان برجای مانده بر اثر درگیری میان فلسطینیان و لبنانیهایی آغاز شد که خواهان کنترل فلسطینیان و پایان نفوذ گروههای مسلح فلسطینی در لبنان و خواسته هایی همچون خودمختاری مناطق فلسطینی نشین در لبنان بودند.