سیل پاکستان: بمب فقر

سیل زده در پاکستان
Image caption دولت پاکستان می گوید مرمت خسارات میلیاردها دلار هزینه بر می دارد

چهارده ميليون آواره و 1600 کشته در اثر سيل در کمتر از يک ماه در کشوری که خود درگير در نابسامانی‌های اقتصادی و سياسی‌ است منجر به بروز شرايطی در پاکستان شده که سازمان ملل متحد آن را عظيم‌ترين بحران انسانی تاريخ معاصر نامگذاری کرده است.

گرچه پاکستان در حال تجربه کردن يکی از پيامدهای جهانی تغييرات اقليمی است اما آنچه به وسعت خرابی در اين کشور دامن زده اتفاقی‌ست که وقوع آن از هشت سال پيش در اين کشور پيش‌بينی شده بود.

کارشناسان پاکستانی در سازمان امور توسعه آب و نيرو اين کشور در گزارش جامع توسعه که در سال 2002 انتشار يافت به صراحت به دولت پاکستان اعلام کرده بودند که اگر دولت نتواند بر موانع فرهنگی توسعه در مناطق قبيله‌ای اين کشور فايق آيد آنچه که در آينده بسيار نزديک رخ خواهد داد نابودی زيرساخت‌های اقتصادی اين کشور است. وسعت تخريب سيل اخير در پاکستان صحت اين پيش‌بينی را نشان داد.

گزارش‌های متعدد بانک جهانی و شورای بين دولتی تغييرات اقليمی درباره‌ آب شدن يخچال‌های طبيعی در آسيا نشان می‌دهد طغيان رودخانه‌هايی نظير يانگ تسه، برهماپوترا، گنگ، سند و ايندوس در چين، هند و پاکستان نتيجه‌ی آب شدن يخچال‌های طبيعی در رشته کوه‌های هيمالياست. علاوه بر اين، فصل و شدت باران‌های موسمی نيز دچار تغيير خواهد شد و در نتيجه می‌توان در انتظار سيل يا خشکسالی‌های شديد نيز بود.

گزارش‌های علمی نشان می‌دهند تغييرات اقليمی در شرق آسيا ممکن است شرايط زندگی 63 ميليون نفر را در کوتاه مدت تحت تاثير قرار دهد و در ميان مدت ميزان جهانی توليد گندم و برنج را نيز دچار بحران کند.

سازمان ملل می‌گويد آنچه دست‌ کم شدت تخريب ناشی از تغييرات اقليمی را به کمترين ميزان می‌رساند اجرای برنامه‌های هدفمند توسعه‌ ا‌ست.

فقدان مديريت کارآمد در پيگيری برنامه‌های توسعه‌ در پاکستان و نابسامانی سياسی موضوعاتی بودند که در اوايل امسال در مقاله‌‌ نور فاطيما که در وبسايت روزنامه‌ی جنگ پاکستان منتشر شد به آن‌ها اشاره شده بود. نور فاطيما می‌گويد "در پاکستان معلوم نيست ما همين حالا از جنبه کيفيت زندگی کجا هستيم و در آينده قرار است به کجا برسيم".

او می‌گويد که از جنبه اجرايی نيز مشخص نيست در چه بخشی از پاکستان و به چه منظوری بايد چقدر بودجه اختصاص داد تا به کيفيت مشخصی از زندگی دست پيدا کرد.

اعجاز احمد از صندوق جهانی حيات وحش در کراچی پاکستان روز سه‌شنبه به خبرنگاران گفته است "بی‌برنامگی دولت در زمينه توسعه پايدار باعث شده جنگل‌زدايی در بخش‌های شمالی پاکستان شتاب بگيرد و درگيری‌های قومی نيز بيش از تغييرات اقليمی به منابع طبيعی لطمه زده بنابراين تعجبی ندارد که يک باران غيرعادی هم بتواند چنين صدمه عظيمی به کشور بزند".

يکی از اهدافی که در سند هزاره سازمان ملل متحد به آن اشاره شده "کیفیت کشورداری" است که زمينه گسترش توسعه پايدار را در هر کشوری فراهم می‌کند. آنچه در اثر سيل اخير در پاکستان رخ داده نمونه‌ای‌ست از بی‌توجهی رهبران کشورهای جهان سوم به موضوع کیفیت کشورداری و عدم توافق ملی بر سر برنامه‌های توسعه.

دولت پاکستان چيزی نزديک به پانزده ميليارد دلار هزينه را برای بازسازی صدمات سيل به اين کشور برآورد کرده است. اگر بتوان چنين بودجه‌ای را حتی در مدت يک روز نيز به پاکستانی‌های صدمه ديده رساند باز هم سطح زندگی مردم به همانجايی خواهد رسيد که تا پيش از وقوع سيل بوده است. کارشناسان پاکستانی به سطح زندگی مردم اين کشور تا پيش از سيل اخير لقب "بمب فقر" داده‌ بودند.

مطالب مرتبط