نگرانی‌های تجاری از احتمال موفقیت تی پارتی در آمریکا

طرفداران ِ جنبش ِ تی پارتی
Image caption طرفداران ِ جنبش ِ تی پارتی در تظاهرات مختلفی از کالیفرنیا گرفته تا واشنگتن دی سی شرکت کرده اند

بعد از هجده ماه شلوغ و پر همهمه، قرار گرفتن در صدر اخبار، فعالان محافظه کار جنبش اعتراضی تی پارتی امید زیادی دارند توجه و علاقه جدیدشان به سیاست منجر به کسب کرسی در مجلس نمایندگان و سنا شود.

ولی سوال این است که آیا ایده های آنها برای مدیران تجارت و کسب و کار بیش از حد اندازه افراطی نیست؟

جنبش اعتراضی تی پارتی از ۳۳ نامزد انتخابات مجلس نمایندگان و ۸ نامزد انتخابات سنای آمریکا حمایت می کند.

به نظر می رسد که کنگره جدید تا حدی تحت نفوذ این جنبش قرار گیرد، جنبشی که به وضوح بی علاقگی خود به سیاستمداران واشنگتن را نشان می دهد.

در ماه مارس عده ای از اعضای تی پارتی "واکو" را در تگزاس دیدم که در وسط یک بحث داغ درباره آنچه باید مورد اصلاحات خدمات درمانی باراک اوباما انجام شود، مقدمه قانون اساسی را مثل دعا از حفظ می خواندند.

تقریبا همه این اعضا سفیدپوست، تحصیلکرده و از طبقه متوسط بودند، و تازه به سیاست رو آورده بودند.

آنها امیدوار بودند بتوانند بر انتخابات تأثیر بگذارند، و تازه آن موقع هفت ماه تا انتخابات مانده بود.

یکی از برگزارکنندگاه محلی همایش بنام توبی ماری واکر گفت: "اگر آنها سابقه خوبی در احساس مسوولیت در مورد مالیات ها و رعایت قانون اساسی نداشته باشند، هیچ کس از دستشان در امان نخواهد بود."

اعتراض به هزینه ها

Image caption خشم و بدبینی زیادی نسبت به دولت در میان طرفداران تی پارتی وجود دارد

حزب جمهوریخواه که از بی مسوولیتی های مالیاتی خود در دوران تصدی جورج بوش آگاه است، سعی کرده به رأی دهندگان اطمینان بدهد که از اشتباهات گذشته درس گرفته و در دوره فعلی که به نظر می رسد هزینه های دولت از کنترل خارج شده است، حزبی است که جانب احتیاط و اعتدال را نگاه خواهد داشت.

ولی آیا تب ضدیت با هزینه های اعضای جنبش تی پارتی و بعضی از نامزدهای مورد حمایتشان از دید مدیران تجاری زیاده از حد نخواهد بود؟

پیت رواین از این بیم دارد که در سال آینده تصویب هزینه ها در کنگره برای طرح هایی نظیر جاده سازی و رسیدگی به زیرساخت ها سخت تر شود.

با بررسی انتخابات پیش رو برخی از خود می پرسند آیا شعارهای عوام فریبانه منجر به ایجاد محیطی نخواهد شد که در آن هرگونه هزینه دولتی – ونه فقط بازخرید بدهی های بانک ها و بسته مشوق های اقتصادی – مورد نکوهش قرار گیرد.

پیت رواین، مدیرعامل انجمن حمل و نقل آمریکا معتقد است سال آینده به تصویب رساندن طرحهای احداث جاده و بزرگراه در کنگره بسیار دشوار خواهد بود.

او می گوید: "فکر می کنم از گذشته سخت تر باشد."

آقای رواین اضافه می کند که اعضای انجمن دستکم یک مزیت به دیگر بخش های اقتصاد دارند.

او در حالی که برگه کاغذی را برای چنین مواقعی آماده کرده و از روی میزش بر می دارد، می گوید: "ما در زمینه یکی از معدود طرح هایی کار می کنیم که به طور خاص در قانون اساسی به آن اشاره شده است".

فصل هشتم قانون اساسی به کنگره اجازه می دهد برای تجارت بین ایالات قوانین و مقررات وضع کند و "جاده و دفاتر پستی ایجاد کند".

او می گوید: "تنها دلیلی که بخاطر آن اینها را می گوییم پاسخگویی به نگرانی های این افراد است، که بعضی هایشان ممکن است انتخاب هم بشوند" و اضافه می کند که هزینه روی زیرساخت ها شاید یکی از معدود اولویت های دولتی باشد که در کنگره جدید همچنان از حمایت هر دو حزب برخوردار است.

در فصل انتخابات اولیه، اتاق بازرگانی ایالات متحده، که از دو اقدام اضطراری دولت اوباما – یعنی بسته مشوق های اقتصادی و بازخرید بدهی های کارخانجات اتومبیل سازی – حمایت کرده بود، به شدت روی چهره های مطرح حزب جمهوریخواه سرمایه گذاری کرد که البته بعضی از آنها به نامزدهای مورد حمایت جنبش اعتراضی تی پارتی باختند.

یاغی های تی پارتی

آیا ممکن است بعضی از این نامزدها، نظیر رند پل از کنتاکی و کِن باک از کلرادو حتی برای حزب خودشان هم زیاده از حد افراطی باشند؟

کاترین لِمان، که یکی از لابیگران باتجربه جمهوریخواه در کنگره آمریکاست، می گوید: "فکر می کنم این پدیده را بیشتر در سنا می بینیم. چالش سختی خواهد بود. بعضی از آنها واقعا از دولت مرکزی خوششان نمی آید". اشاره او به نامزدهایی نظیر راند پل در کنتاکی، کِن باک در کلرادو و جو میلر در آلاسکا بود.

خانم لمان می گوید فضای مجلس نمایندگان- که چرخه انتخاباتی آن دو ساله است – احتمالا عمل گرایانه تر خواهد بود.

ولی او قبول دارد که نیروهایی که جمهوریخواهان را به سوی به دست گیری مجدد قدرت هل می دهند به خودی خود چالش برانگیز هستند.

او می گوید: "خشم و بدبینی زیادی نسبت به دولت وجود دارد و جمهوریخواهان باید در پیشبرد امور بسیار مواظب باشند."

مایک کِلی، که فروشنده خودروست و قبلا هم بازیکن فوتبال تیم نوتردام بوده، نامزد انتخابات مجلس نمایندگان در حوزه ای در شمال غربی پنسیلوانیاست و از حمایت قوی تی پارتی برخوردار است. او معتقد است چنین مشکلی وجود ندارد.

او می گوید: "من دنبال اصلاح و مرمت چیزهایی هستم که به تعمیر نیاز دارند."

وقتی به این پدربزرگ ۶۲ ساله گفته شد که یکی از جوانترین افراد در بین ۷۷ نامزد حزب جمهوریخواه امیدوار به احراز کرسی است، واکنش خاصی نداد.

آقای کِلی می گوید خواستار پایان بازخریدها و بسته های مشوق اقتصادیست و معتقد است اعضای تی پارتی "افراد خوب و معقولی" هستند که می خواهند به دور از دخالت زیاده از حد دولت زندگیشان را بکنند.

آیا او خود را یک انقلابی می داند؟

او می گوید: "بستگی دارد انقلابی بودن را چطور تعریف کنید. اگر بپرسید آیا می خواهم کشورم را پس بگیرم، جوابم مثبت است"

مطالب مرتبط