پیامد اعتراض های خشونت بار در تونس

تظاهرات در تونس
Image caption ناآرامی در تونس و الجزایر باعث نگرانی بسیاری از دولت های عرب شده است

با آن که فصل زمستان است اما بسیاری از تحلیلگران اعتراض های مردم تونس و الجزایر را سرآغاز "بهار جهان عرب" نام نهاده اند زیرا به اعتقاد آنان موج نارضایتی مردم این کشور ها، نظام هایی را در جهان عرب که سال های زیاد برمسند قدرت تکیه زده اند، به خطر می اندازد.

بسیاری از دولت های عرب با نگرانی وقایع این دو کشور را دنبال می کنند زیرا از آن بیم دارند که این موج نا آرامی به کشورشان سرایت کرده و فضای سیاسی آن را آلوده کند.

کشورهای غربی هم از تحولات جاری در این کشورها ناخشنودند.

میشل الیو ماری، وزیر خارجه فرانسه تاکید کرده است که زمان مناسبی برای درس دادن به کشورهای خارجی نیست ولی درعین حال پیشنهاد کرده است تونس می تواند از راه و روش های نیروهای امنیتی فرانسه درس بگیرد.

نحوه برخورد زین العابدین بن علی، رئیس جمهوری تونس با ناآرامی های کشورش به وضوح باعث نگرانی است زیرا با آن که او با برکنار کردن وزیر کشور ظاهرا می خواهد امتیازاتی به مردم معترض بدهد اما از سویی دیگر با شدت بیشتری به سرکوب این اعتراض ها می پردازد.

در حالی که دامنه اعتراض ها به تونس پایتخت کشیده شده است، این خطر پیش آمده است که خود رئیس جمهوری و نظام سیاسی حاکم او بیش از پیش هدف اعتراض مردمی قرار بگیرند.

هنوز برای داوری در مورد وحدت سیاسی جنبش مخالف دولت تونس زود است. جنبشی که بسیاری از جنبه های آن به جنبش های اعتراضی نقاط دیگر شبیه است. یعنی نارضایتی جوانان، استفاده از اینترنت برای سازمان دهی اعتراض ها و بیان خواسته ها از طریق موسیقی رپ.

اما در بطن این اعتراض ها نگرانی های فراوانی از نظام سیاسی و اقتصادی نهفته است، مشکلاتی که بسیاری از مردم جهان عرب با آن دست به گریبانند.

از این روی جای تعجب ندارد که جهان عرب در مقابل تحولات تونس نفس در سینه محبوس کرده و با نگرانی نظاره گر آن است.

مطالب مرتبط