فلسطینی‌های لبنان، محروم از تمام حقوق اجتماعی

خانواده صبانی
Image caption خانواده صبانی، مال و منال خود را هنگام ترک نهر البارد در درگیری های سال ۲۰۰۹، از دست دادند و اکنون در اردوگاه آوارگان بداوی در یک خانه دو اتاقه زندگی می کنند

گاهی گفته می شود که زندگی آوارگان فلسطینی در لبنان از شرایط آنها در غزه هنگامی که در اشغال اسرائیل بود، دشوار تر است.

برای مشاهده وضعیت نابسامان آوارگان در لبنان جایی بهتر از نهر البارد نیست.

همین شرایط بود که هنگام نبرد نیروهای لبنانی با پیکارجویان اسلام گرا موجب تخریب اردوگاه آوارگان در سال ۲۰۰۷ شد.

در ماه مه سال ۲۰۰۷ درگیریهای خشونت باری در این اردوگاه که در حاشیه شهر طرابلس در شمال لبنان واقع شده است در گرفت.

ارتش لبنان مواضع پیکار جویان فتح الاسلام، که در آن شرایط دشوار و ناامید کننده قدرت گرفته بودند را مورد حمله قرار داد.

Image caption نزدیک به چهارصد و پنجاه هزار فلسطینی در لبنان زندگی می کنند

این اردوگاه ویران شد و ۲۷۰۰۰ آواره فلسطینی که در میان آنها یک خانواده جلب توجه می کرد از آنجا گریختند.

خواسته های حد اقلی

با خانواده صبانی چند کیلومتر دور تر از نهر البارد، محل خانه قدیمیشان، دیدار کردیم. آنها هنگام فرار از جنگ سال ۲۰۰۷ همه چیزشان را از دست داده اند.

این خانواده هشت نفره مغرور و مقاوم در اردوگاه پر جمعیت دیگری به نام بداوی در خانه کوچک دو اتاقه ای زندگی می کنند.

خانم و آقای صبانی که پدر و مادرشان در سال ۱۹۴۸ از محلی که اکنون در شمال اسرائیل واقع شده است به لبنان آمده اند در حال حاضر خواسته کوچکی دارند و آنهم بازگشت به خانه قبلیشان است.

بشری الصبانی می گوید:"چیزی که من را بیش از همه در مورد فرزندانم نگران می کند جابجایی دائم ماست." در همین حال شوهر او نیز در مورد بیکاری و نبود فرصتهای دیگر شکایت می کرد.

او گفت:"ما چهار سال پیش مجبور به ترک خانه شدیم، کسی چه می داند چه آینده ای در انتظارمان است. این که زندگی نیست. معلوم است که نگرانم".

انتخاب مهاجرت

Image caption فلسطینیانی که در اردوگاه ها زندگی می کنند، از حقوق اولیه مانند بهداشت و آموزش دولتی برخوردار نیستند

خانواده صبانی هم مانند فلسطینیهای دیگر ساکن اینجا، حق ندارند ملکی بخرند، از خدمات بهداشتی و آموزشی دولتی محرومند و هنوز هم اجازه اشتغال در بسیاری از مشاغل را ندارند.

هیثم عاطف موسی برای اینکه دندانپزشک شود از اطاعت این قوانین سرباز زده است.

با این وجود، او هنوز نمی تواند عضو سندیکا یا انجمن های صنفی لبنان شود و بنابراین مجاز نیست در جای دیگری غیر از اردوگاه آوارگان کار کند.

او می گوید:" با وجود اینکه تمام مدارکی را که آنها می خواهند دارم و تمام امتحانات را گذرانده ام هنوز هم مرا به عضویت نمی پذیرند".

او تصدیق می کند که شاید تنها راهی که برایش باقی مانده است مهاجرت به جایی مثل کانادا باشدکه تقریبا مطمئن است می تواند کاری در آنجا پیدا کند.

گفته می شود حدود ۴۵۰ هزار فلسطینی و فلسطینی تبار که از دوران جنگ استقلال اسرائیل، آواره شده اند در لبنان زندگی می کنند.

اسلام افراطی

Image caption بخشی از نهرالبارد بازسازی شده و اما بخش عمده ای از آن کماکان مخروبه است

آوارگان فلسطینی در بسیاری از کشورهای دیگر خاور میانه مثل سوریه و اردن، از حقوق سیاسی، خدمات اجتماعی و امکانات رفاهی بهره مند شده اند.

پروفسورهلال خاشان از دانشگاه آمریکایی بیروت می گوید در لبنان از ترس به خطر افتادن تعادل ناپایدار سیاسی و مذهبی کشور، کوچک ترین حقی به آوارگان فلسطینی اعطا نمی شود و با آنها مانند منفور ترین طبقات اجتماع رفتار می شود.

او می گوید:"کسی از حضور فلسطینی ها در لبنان خوشحال نیست. بازسازی اردوگاه نهر البارد به معنی امید دادن به فلسطینی هاست. دولت دوست ندارد کوچکترین امیدواری به آنها بدهد و تنها چیزی که می خواهد این است که آنها کشور را ترک کنند".

اکنون بخشهای کوچکی از نهر البارد در حال بازسازی است اما بیشتر جاهای آن به صورت ویرانه رها شده است.

دولت لبنان با تاخیر بسیار با اصلاحاتی موافقت کرده است و به فلسطینیها اجازه می دهد در قسمتهایی از بخش خصوصی مشغول به کار شوند.

اما همه این ها تغییرات چندانی ایجاد نخواهد کرد و همواره این خطر وجود دارد که ساکنان خیابانهای شلوغ اردوگاههایی مانند بداوی یا ویرانه های نهر البارد به اسلام افراطی جذب شوند.

مطالب مرتبط