رابطه عاشقانه آمریکا و اسلحه

مساله حمل و نگهداری اسلحه در آمریکا حق نشر عکس Reuters
Image caption بیشتر مردم آمریکا با ممنوعیت کامل حمل و نگهداری اسلحه مخالفند اما از بسیاری از قوانین محدود کننده حمایت می کنند

پس از حادثه غم انگیز تیر اندازی در آریزونا، بسیاری از تحلیلگران در شبکه های خبری مختلف به نظریه پردازی در مورد علت این واقعه پرداختند.

آن ها با افسوس از گفتمان سیاسی حاکم در آمریکا، حاکمیت را به تلطیف ادبیات سیاسی دعوت کردند؛ اثر این حادثه را در تغییر رفتار باراک اوباما یا سارا پیلین و وضعیت روانی ضارب را بررسی کردند.

اما در این میان به موضوع کنترل حمل و نگهداری سلاح به اندازه کافی بها داده نشد.

درتاسمانی استرالیا، وقوع یک کشتار فجیع در سال ۱۹۹۶ سبب شد که دولت فدرال وقت که شدیدا محافظه کار بود قوانین سختگیرانه ای برای حمل و نگهداری سلاح وضع کند.

اما در آمریکا تاکنون تنها عکس العمل مربوط به وضع مقررات در این مورد، درخواست ممنوعیت فروش خشابهای با ظرفیت بالا بود که گفته می شود توسط جارد لافنر در حادثه تیراندازی آریزونا مورد استفاده قرار گرفته بود و این امکان را به او داده بود که بدون نیاز به تعویض خشاب بتواند ۳۱ گلوله را پشت سر هم از یک اسلحه نیمه اتوماتیک شلیک کند.

بعید به نظر می رسد که دو لایحه پیشنهادی در این مورد، در مجلسی که در کنترل جمهوری خواهان است تصویب شود.

بسیاری از مردم آمریکا بر این باورند که اگر افراد مسلح بیشتری در صحنه حادثه حضور داشتند وضعیت امن تری حکمفرما می شد. دست کم دو نماینده مجلس هم اعلام کرده اند که از این پس همیشه با خود اسلحه حمل خواهند کرد.

اتحادیه دفاع از شهروندان آریزونا از نمایندگان و کارکنان کنگره درخواست کرده است که در دوره های آموزشی کار با اسلحه گرم شرکت کنند.

شهروندان دیگر دموکراسی های پیشرفته، از چنین برخوردی با این حادثه متعجب شده اند و از خود می پرسند: بالاخره تکلیف آمریکا و اسلحه چیست؟

فتح غرب

رابطه عاشقانه میان آمریکا و اسلحه، در تاریخ و ماجراهای شکل گیری این کشور ریشه دارد خصوصا گشودن مرزهای غرب توسط مردم آمریکا بدون داشتن ارتشی منظم.

سال کانل، استاد تاریخ دانشگاه فوردهم نیویورک به بی بی سی گفت: "تهدید فرانسوی ها، اسپانیایی ها و خشونت سرخپوست ها در مرزها سبب اتکای جامعه آمریکا به افراد مسلح از روزهای آغازین شد."

جان دیزارد، استاد فرهنگ آمریکایی در کالج امهرست می گوید: "در واقع یک نیروی شبه نظامی بوجود آمد که شاکله دفاع داخلی و خارجی ما را تشکیل می داد."

حق نشر عکس Reuters
Image caption گابریل گیفوردز، نماینده مجلس نمایندگان آمریکا در حادثه تیراندازی در توسان آریزونا از ناحیه سر هدف گلوله قرار گرفت

او اضافه می کند درطول تاریخ، هر چیزی که یاد آور دوران "فتح غرب" و بیرون راندن انگلیسی ها باشد برای آمریکایی ها مقدس و قابل احترام بوده است.

آقای دیزارد که خودش اسلحه دارد و شکارچی هم هست در یک مصاحبه گفت:" اسطوره فتح غرب، اسطوره مرد یا زنی که از خودش در مقابل تبهکارانی دفاع می کند و دولت یا قادر نیست یا نمی خواهد مردم را از گزند آن ها در امان بدارد؛ ریشه های بسیار عمیقی دارد."

در گذر زمان، بخش هایی از هویت آمریکایی با اسلحه آمیخته شده است و به مفاهیمی مانند فردگرایی و آزادی خواهی، خصوصا آزادی و بی نیازی از دولت ارزش ویژه ای داده است.

واکنش های فردگرایانه

دانیل وبستر، یکی از روسای مرکز سیاست گذاری و تحقیقات اسلحه در دانشگاه جان هاپکینز می گوید با نگاهی به فرد گرایی آمریکایی روشن می شود که چرا در واکنش های اولیه به تیر اندازی اسفبار توسان، یا کشتار ویرجینیا تک، کسی به دنبال تغییر قانون برای حل این معضل نیست.

او به بی بی سی گفت: "نکته مهمی که باید در فرهنگ آمریکایی مورد توجه قرار گیرد این است که ما به جای فکر در مورد قوانین و مقرراتی که رفتار را اصلاح می کند، ترجیح می دهیم روی مسولیت پذیری و رفتار فردی تاکید کنیم."

آقای وبستر می گوید مردم معمولا در مورد علت همه گیر بودن مالکیت اسلحه یا دسترسی آسان افرادی که ثبات روانی ندارند به اسلحه، سوالی نمی کنند.

او اضافه می کند، در عوض مردم می خواهند بدانند که آیا گذشته فرد ضارب مشکل دار بوده است یا اینکه آیا او دارای بیماری روانی است.

او گفت: " واکنش های ما بیشتر به نحوه تنبیه مهاجم و چگونگی آماده سازی افراد برای دفاع از خودشان بر می گردد. اما نسبت به اقدام عملی برای ایمن ساختن جامعه و کشورمان بی تفاوتیم."

در سالیان گذشته تلاش های محدودی برای کاهش دسترسی به اسلحه صورت گرفته است.

تصویب قانون ملی اسلحه گرم در دهه ۱۹۳۰ تلاشی برای محدود کردن استفاده از تفنگ های ساچمه زنی لوله کوتاه بود که در آن زمان بین مردم طرفداران زیادی داشت.

پس از ترور جان اف کندی، خرید اسلحه از طریق پستی و بدون مراجعه حضوری ممنوع شد. این همان روشی بود که لی هاروی اسوالد، ضارب رئیس جمهور برای خرید اسلحه استفاده کرده بود.

بیل کلینتون با حمایت رونالد ریگان در سال ۱۹۹۳ قانونی را تصویب کرد که به موجب آن فروشندگان مجاز اسلحه موظف بودند سابقه خریداران را به صورت اجمالی بررسی کنند. آقای کلینتون در سال بعد موفق شد ساخت و واردات سلاح های تهاجمی را ممنوع کند.

با وجود لغو این قانون در سال ۲۰۰۴، می توان تصور کرد چنانچه این قانون هنوز پابرجا بود، عامل تیراندازی آریزونا نمی توانست به این راحتی وارد مغازه لوازم ورزشی شود و خشاب ظرفیت بالایی را که روز تیراندازی از آن استفاده کرد، خریداری کند.

بررسی ها نشان می دهد بیشتر مردم آمریکا با ممنوعیت کامل حمل و نگهداری اسلحه مخالفند اما از بسیاری از این قوانین محدود کننده حمایت می کنند.

بر اساس نتایج بدست آمده از تحقیق مرکز ملی نظر سنجی در سال ۲۰۰۷، ۸۲ درصد از شرکت کنندگان با ممنوعیت سلاح های تهاجمی موافق بودند و شبکه سی ان ان در تحقیق دیگری نشان داد که ۷۲ درصد آمریکایی ها با اجباری شدن ثبت اسلحه افراد مسلح، توسط مقامات محلی موافق هستند.

بیشتر طرفداران ممنوعیت حمل و نگهداری اسلحه، انگشت اتهام را به سوی انجمن ملی اسلحه(NRA) نشانه می گیرند و معتقدند این انجمن جلوی تصویب قوانین را در کنگره می گیرد.

قدرت و نفوذ در تصویب قوانین

انجمن ملی اسلحه، که به شدت از سوی تولید کنندگان سلاح حمایت می شود، از منابع مالی فراوان و قدرت نفوذ و چانه زنی سیاسی فوق العاده ای برخوردار است و هیچ عدولی از حق حمل اسلحه، که در قانون اساسی هم تصریح شده است را بر نمی تابد.

انجمن ملی اسلحه، این قانون را به منزله نبود هیچگونه محدودیتی برای مالکیت تفنگ های قوی و تعداد اسلحه مجاز برای هر فرد، عدم لزوم انتظار برای متقاضیان خرید اسلحه و مواردی از این دست می داند.

حق نشر عکس Reuters
Image caption ساختار سیاسی آمریکا جلوی تصویب قوانین محکمتر در مورد اسلحه را می گیرد

این سازمان امکانات فراوانی برای تبلیغ یا ضد تبلیغ همه کاندیداها دارد و این کار را بر اساس موضع گیری آنها نسبت به مساله اسلحه انجام می دهد.

آقای کرنل می گوید این سازمان اعضای بسیار وفاداری دارد که آزادی حمل و نگهداری اسلحه برایشان از هر چیزی مهمتر است؛ شور و اشتیاق مالکان اسلحه بیشتر از قانونگذاران است.

او ادامه می دهد: "آنها هوادارانشان را تهییج و مخالفانشان را بدنام می کنند. این گروه مسائلی مانند نگرانی از امنیت و دولت را مطرح می کنند. طرفداران منطق و اعتدال چگونه می توانند با چنین حریفی دست و پنجه نرم کنند؟"

انجمن ملی اسلحه تا کنون به درخواست بی بی سی برای توضیح در این مورد، پاسخی نداده است.

آقای وبستر اضافه می کند که ساختار سیاسی آمریکا جلوی تصویب قوانین محکمتر در مورد اسلحه را می گیرد. عدم اعتماد مردم به دولت مرکزی سبب شده که قانونگذاری در مورد اسلحه بیشتر توسط دولت های ایالتی انجام شود.

در ایالت هایی مانند مونتانا، آیداهو و داکوتای شمالی که جمعیت پراکنده و بافت روستایی تر دارند دسترسی به اسلحه بسیار ارزشمند شمرده می شود.

قدرت سیاسی این ایالت ها در مجلس سنا با قدرت ایالت هایی مانند نیویورک و کالیفرنیا، که بافتشان کاملا شهری است و بیشتر به تصویب قوانین محدود کننده تمایل دارند، برابر است.

بنابر جمع این عوامل، یعنی جامعه فرد گرا، لابی قوی حامی اسلحه و ایالت های روستایی قدرتمند باعث می شود حتی پس از فجایعی مانند آنچه در توسان آریزونا اتفاق افتاد، شرایط برای صاحبان اسلحه در آمریکا مانند قبل باقی بماند.

مطالب مرتبط