باشگاه مشت‌زنى بيت‌المقدس، نماد مدارا

كريستينا ستادنيك، ‌قهرمان دو دوره مشت‌زنى حق نشر عکس 1
Image caption كريستينا ستادنيك، ‌قهرمان دو دوره مشت‌زنى بر پيش‌داورى‌هايش فائق آمده است

احتمالا وقتى در مورد مدارا صحبت مى‌كنيم، اولين تصويرى كه مجسم خواهيد كرد تصوير دو نفرى نيست كه سعى‌مى‌كنند با مشت يكد‌يگر را ناك‌اوت كنند.

اما در مورد یک باشگاه مشت‌زنى در غرب بیت المقدس كه زمانى پناهگاه ضد بمب بوده موضوع فراتر این این حرفهاست.

اين باشگاه موفق به جذب جوانانى با ‌زمينه‌هاى مذهبى و فرهنگى بسيار متفاوت شده، ‌آن هم در جایی كه به زعم بسيارى هر روز به شكل فراينده‌اى دوقطبى‌تر مى‌شود.

اتيوپیایی ها، ‌روس‌ها و يهودى‌هاى سنت‌گرا به اين جا مى‌آيند، ‌همين‌طور فلسطينى‌هايى از بيت‌المقدس شرقی.

ديوارهاى اين باشگاه كه زير زمين واقع شده پوشيده‌ است از عكس‌هاى سياه ‌و سفيد مسابقات مختلف مشت‌زنى در اسرائيل و اتحاد شوروى سابق. كريستينا ستادنيك، ‌يك دختر ۱۷ ساله يهودى كه از اوكراين به اسرائيل مهاجرت كرده و دوبار در اسرائيل جام قهرمانى را از آن خود كرده، يكى از ستاره‌هاى اين باشگاه ‌است.

براى او اين باشگاه چيزى فراتر از جايى براى تمرين كردن است.

او مى‌گويد: ‌"از زمانى كه به اسرائيل آمده‌ام بيشتر وقت خود را با ساير يهوديان روس‌تبار مى‌گذراندم. هرگز فكر نمى‌كردم كه بتوانم با بقيه اسرائيلى‌ها يا عرب‌ها معاشرت كنم چون وقتى به اين جا آمدم از آنها متنفر بودم. اما وقتى كسانى را ملاقات كردم كه به اين باشگاه مشت‌زنى مى‌آمدند، دريافتم كه همه آنها آدم‌هاى دوست‌داشتنى ‌هستند، بدون توجه به اين كه آيا روس هستند يا عرب."

اسماعيل جعفرى يك فلسطينى ۳۶ ساله که نخواست از او عكس گرفته‌شود، ده سال است كه از بيت‌المقدس شرقی به اين جا مى‌‌آيد.

او مى‌گويد :"اين باشگاه مانند خانواده من است. مهم‌ نيست اهل اتيوپى باشيد، ‌يهودى باشيد يا مسلمان؛ همه اينجا برابرند."

استوار زير رگبار مشت

دوستى‌هايى كه اين جا شكل مى‌گيرد به خارج از باشگاه و زمان‌هاى تمرين هم تعميم مى‌يابد.

حق نشر عکس 1
Image caption گرشون لوكزمبورگ و برادرش الى اين باشگاه را مى‌گردانند

بوكسور‌ها به من مى‌گويند كه براى يافتن كار در چند ميكده بيت‌المقدس به عنوان مسئول امنيت به يكديگر كمك كرده‌اند.

اما اداره چنين باشگاهى با چنين تنوعى قومی و مذهبی مى‌تواند كار دشوارى باشد.

اين واقعيت كه بيشتر مسابقات مشت‌زنى در روز شنبه برگزار مى‌شوند مشكلى را برای بوكسور‌هاى يهودى كه مراسم روز "شبات" را گرامى ‌مى‌دارند ايجاد كرده است. روز شبات‌؛ شنبه هر هفته است كه بنابر شريعت يهودى، يهوديان بايد در آن دست از هر كارى كشيده و استراحت کنند.

با اين وجود، ورزشكاران راهى براى حل اين مشكل پيدا كرده‌اند.

پسر يكى از مربيان اين باشگاه اين گونه توضيح مى‌دهد "‌بوكسورهاى يهودى روز جمعه به محل برگزارى مسابقات مى‌آيند تا از رانندگى كه انجامش در روز شنبه نهى شده خوددارى كنند.

از آن جايى كه بوكسورهاى يهودى نمى‌توانند دستكش‌هاى‌ مشت‌زنى خود را از هتل به محل مسابقه بياورند (‌زيرا بر طبق آيين يهود، حمل هر چيزى در روز شبات نيز نهى شده ) ما اين كار را براى ‌آنها انجام مى‌دهيم. تنها كارى كه براى آنها مى‌ماند اين است كه وارد رينگ بوكس شوند، ‌دستكش‌هايشان را دست‌شان كنند و مسابقه را انجام دهند و بعد دستكش‌هاى‌شان را درآورند. همين"

سربازان خوب

پدر آريل، گرشون لوكزمبورگ نام دارد كه سابقا قهرمان مشت‌زنى ازبكستان بوده و در اسرائيل نيز هفت بار جام قهرمانى را به دست آورده است.

او بوكس را از زمان كودكى‌اش در ازبكستان آغاز كرده كه به گفته خودش مجبور بوده از خود دفاع كند: "آخر ما يهودى بوديم."

او مشت‌زنى را از سيدنى جكسون‌، مربى مشهور بوكس كه يك آمريكايى يهودى بود فراگرفت. سيدنى جكسون در زمان انقلاب روسيه در تاشكند ماندگار شد و مدرسه بوكس اتحاد جماهير شوروى را تاسيس كرد.

آقاى لوكزمبورك مى‌گويد كه باشگاه مشت‌زنى بيت‌المقدس را به همراه برادرش راه‌اندازى كرده تا دين‌اش را به جامعه ادا كرده باشد.

او مى‌گويد: "مى‌خواستم به كودكان كمك كنم كه سربازان خوبى بشوند. بوكسورها آدم‌هاى متشخصى هستند و من مى‌خواهم به فرزندان اين جا كه از گروه‌هاى جمعيتى گوناگونى مى‌آيند بياموزم كه به يكديگر احترام بگذارند."

جدايى قومى

حق نشر عکس 1
Image caption جدايى قومى و بيگانگى بين يهوديان و مسلمانان بيت‌المقدس رو به افزايش است

آمون برى سولزينا، معاون مديراجرايى بنياد آبراهام در مقاله اخيرش اخطار كرده‌است كه جدايى قومى بوجود‌آمده در ميان يهوديان و عرب‌ها تقريبا به "حد مطلق" خود رسيده است. بنياد آبراهام سازمانى است كه همزيستى شهروندان يهودى و عرب اسرائيل را تشويق مى‌كند.

او مى‌نويسد: ‌"‌جدايى در محل سكونت، جدايى در آموزش و جدايى در اماكن تفريحى نشان از روند رو به رشد از يكديگر بيگانگى بوجود‌آمده بين يهوديان و عرب‌هاست."

بوكسور‌هاى اين جا مى‌گويند كه پشت ديوارهاى باشگاه مشت‌زنى بيت‌المقدس، ‌حتى آنها نيز از معاشرت و وقت گذرانى با مردم ساير گروه‌هاى قومى و مذهبى خوددارى مى‌كنند.

آريل مى‌گويد: ‌"اكثر ما در جوامع بسته‌اى زندگى مى‌كنيم. به همين دليل، اين جا براى اين كه تصورى از جهان خارج از جوامع خود به دست بياوريم جاى بسيار خوبى ‌است. شما چيزى در روزنامه ‌مى‌خوانيد و جوش مى‌آوريد، آن وقت اين جا مى‌آييد و نظرات دیگری در مورد همان واقعه را مى‌شنويد. اين باعث مى‌شود كه نسبت به ساير مردم و نظرات‌شان سهل‌گيرتر شويد، چيزى كه در شهرى مانند بيت‌المقدس بسيار اهميت دارد."

مطالب مرتبط