جیمی کارتر به کره شمالی رفت

جیمی کارتر حق نشر عکس AP
Image caption جیمی کارتر، رئیس جمهور سابق آمریکا، برای کمک به حل مناقشه هسته‌ای کره شمالی، به پیونگ یانگ سفر کرده است

جیمی کارتر، رئیس جمهوری سابق آمریکا، برای کمک به حل مناقشه هسته‌ای کره شمالی، به پیونگ یانگ سفر کرده است.

در این سفر سه‌روزه چند نفر از رهبران سابق جهانی آقای کارتر را همراهی می کنند. این گروه با عنوان "ریش‌سفیدان" شناخته می‌شوند که در این ماموریت خود امیدوارند با کیم جونگ ایل، رهبر کره شمالی دیدار کنند.

مارتی آتیساری و مری رابینسون، روسای جمهور سابق فنلاند و ایرلند نیز در این گروه حضور دارند.

بنا بر گزارش خبرگزاری آسوشیتد پرس آقای کارتر پیش از ترک آمریکا گفت که گروه ریش‌سفیدان امیدوار است با کیم جونگ اون، پسر و جانشین احتمالی کیم جونگ ایل نیز دیدار کند.

با این حال آقای کارتر گفت مطمئن نیست که این دیدار انجام شود.

مذاکرات هسته‌ای و غذایی

این گروه از رهبران سابق تا روز پنج‌شنبه و پیش از سفر به کره جنوبی در پیونگ یانگ خواهند ماند.

انتظار می‌رود در طول مدت این سفر و بر اساس مذاکرات در پکن، پیونگ یانگ و سئول، این گروه، گزارشی را به کشورها و نهادهای دخیل در مذاکرات هسته‌ای کره شمالی ارائه کند.

مذاکرات شش‌جانبه که هدف آن پایان دادن به برنامه هسته‌ای کره شمالی است، مدت‌هاست که متوقف شده است.

تنش فوق‌العاده میان دو کره – بعد از غرق شدن یک ناو کره جنوبی در سال گذشته و گلوله باران مرز کره جنوبی توسط کره شمالی در ماه نوامبر گذشته – تلاش ها برای ازسرگیری این مذاکرات را بی‌نتیجه گذاشته است.

انتظار می‌رود کمبود مواد غذایی نیز از جمله موضوع‌های مورد مذاکره گروه ریش‌سفیدان در کره شمالی باشد.

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد یک‌چهارم جمعیت کره شمالی – معادل بیش از شش میلیون نفر – از عدم دسترسی مناسب به مواد غذایی رنج می‌برند.

جیمی کارتر پیش از این در تابستان سال ۲۰۱۰ میلادی نیز برای مذاکره درباره آزادی یک شهروند آمریکایی که به اتهام ورود غیر قانونی در کره شمالی زندانی بود، به این کشور سفر کرده بود.

اما این بار آقای کارتر به خبرگزاری کره جنوبی گفته که قصد ندارد درباره یک تبعه دیگر آمریکایی که به اتهام فعالیت‌های تبلیغی در کره شمالی زندانی است، با مقام‌های این کشور مذاکره کند.

گروه ریش‌سفیدان چهار سال پیش توسط نلسون ماندلا، رئیس جمهور سابق آفریقای جنوبی شکل گرفت.

اعضای این گروه معتقدند تجربه آنها به عنوان رهبران سابق کشورهایشان و همین‌طور وابسته نبودن آنها به دولت یا سازمانی خاص، موقعیت ویژه ای برای حل بحران‌های جهانی در اختیار آنها گذاشته است.

مطالب مرتبط