سازش در فرهنگ سیاسی

به روز شده:  07:51 گرينويچ - چهارشنبه 04 مه 2011 - 14 اردیبهشت 1390

مدیا پلیر

چرا سازش و مصالحه، در فرهنگ سیاسی ایران ناپسند است؟

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

چرا سازش و مصالحه، در فرهنگ سیاسی ایران ناپسند است؟ ایرانی‌ها که در روابط روزمره معمولا مصلحت پیشه می‌کنند، درحوزه سیاست غالبا ایدهآلیست و آرمانگرا هستند. چرا؟

رضا شاه پهلوی تنها زمانی به تقاضای متفقین برای اخراج ماموران آلمان نازی تن داد که کار از کار گذشته بود. آیت الله خمینی وقتی به گفته خودش جام زهر نوشید که خط مقدم نیروهای ایرانی در جنوب مضمحل شده بود و نظامیان عراق می‌رفتند که بر اندیمشک و اهواز سرازیر شوند. هر یک از این دو اگر چند ماه پیش‌تر به سازش تن داده بود، شاید می‌توانست شرایط بهتری برای بقای نظامی که بنیان گذاشته بود، فراهم بیاورد. از این مثال‌ها در تاریخ ایران کم نیست. مثال‌هایی که بیانگر نگاه ایرانیان به سازش و در عین حال پیامدهای چنین نگاهی است. با این مثال‌ها و چنین نتیجه گیریی مخالفید؟ گمان می‌کنید آفت سیاست در ایران نه سازش ناپذیری شخصیت‌های سیاسی بلکه سازش آن‌ها بر سر اصول بوده است و به همین دلیل است که در ایران سازش با خیانت برابر شمرده می‌شود؟ اخلاق چه چیز را در سیاست دیکته می‌کند، سازش ناپذیری یا مصالحه جویی؟ آیا اصولا «امر سیاسی» قابل ارجاع به امر اخلاقی هست؟

در پنل اول هوشنگ امیراحمدی استاد دانشگاه و مهدی خانبابا تهرانی فعال سیاسی به سوالات مخاطبان خود در پنل دوم امیر قیاملو و علی بیدگلی پاسخ می‌دهند.

More Multimedia

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.