بنگلادش: زنان ترجیح می دهند پیاده سر کار بروند

بنگلادش، زنان حق نشر عکس AP
Image caption طبق آخرین گزارش‌ها از بانک توسعه آسیایی، ۹۵ درصد از زنان در بنگلادش زیر خط فقر زندگی می کنند

در بنگلادش، زنان به علت ازدحام زیاد در وسایل نقلیه عمومی و "تعصب مردان" با مشکلات بسیاری روبرو هستند و این به معنای پیاده روی خطرناک روزانه به سوی مقصد است.

در سال ۲۰۰۶ مرگ ده هزار و ۸۲۱ نفر عابر پیاده، بیش از ۵۴ درصد از میزان مرگ و میر جاده ای در جاده های بنگلادش را رقم زد که یکی از بالاترین میزان مرگ و میر جاده ای در دنیاست.

در شهر داکا، ریکشا (سه چرخه هایی که توسط انسان یا موتور حرکت می کنند) از معروفترین وسایل نقلیه برای زنان به حساب می آمد، اما د ر سال ۲۰۰۲ دولت استفاده از این وسیله نقلیه را در بسیاری از شهرها ممنوع کرد. از آن زمان به بعد تنها وسیله حمل و نقل اتوبوسهای خصوصی و عمومی برای رفت و آمد جمعیت هفت میلیونی این شهر است.

زنان در بسیاری موارد برای اولین بار تجربه سوار شدن اتوبوس را پیدا می کنند و این در حالی است که چنانچه در میان ازدحام، موفق به سوار شدن شوند، با بدرفتاری مردان مسافر و یا کارمندان حمل و نقل به علت تعصب و جایگاه زنان در جامعه بنگلادش مواجه می شوند.

نازمون ناهار، یک پرستار بنگلادشی، در همین ارتباط به بی بی سی گفت: "بعضی از مردها با سیگارشان سوراخی بر روی لباس ما از پشت سر ایجاد می کنند و یا آب دهان بر پشت ما می اندازند."

در داکا با وجود جدا بودن مکان نشستن برای زنان و مردان در اتوبوسهای شهری، به خاطر جمعیت بیش از ۵۰ درصدی مسافرهای زن و تعداد کم صندلی های متعلق به آنان، در عمل تغییر زیادی در وضعیت موجود ندارد.

به ویژه در ساعتهای پر تردد که همین چند صندلی هم توسط مردان اشغال می شود و اجازه سوار شدن به مسافرهای زن داده نمی شود.

بنابراین زنان مجبور به پیاده رفتن زیر نور کم چراغ در جاده های شلوغ و خطرناک می شوند.

طبق آخرین گزارش‌ها از بانک توسعه آسیایی، ۹۵ درصد از زنان در بنگلادش زیر خط فقر زندگی می کنند و با شرایط دشواری روبرو هستند.

پیش تر، زنان طبق سنتها ی رایج، تنها مسئولیت کارهای خانه و بچه ها را عهده دار بودند ولی امروزه کار کردن در یک کارخانه دوخت لباس برای بعضی از خانواده ها تنها راه گریز از فقر و گرسنگی است.

به این ترتیب کمبود وسایل حمل و نقل عمومی از مهمترین مشکلات زنان به حساب می آید.

طبق گزارش بانک جهانی، زنانی که در تاریکی شب در جاده به سمت خانه در حرکتند، مورد اصابت سنگ هایی که از کامیونهای در حال عبور پرتاب می شود قرار می گیرند.

با این حال زنانی مانند تسنیم نورین، روزنامه نگار از داکا، ترجیح می دهند به خاطر شرایط بد داخل اتوبوس، همچنان پیاده رفت و آمد کنند و سراغ وسایل نقلیه عمومی نروند.