برزیل: توییتر در خدمت رانندگان مست

برزیل، ریودوژانیرو حق نشر عکس AP
Image caption برخی از کارشناسان بر این باورند که استفاده از توییتر برای نافرمانی نشانه ای از نارضایتی و سرپیچی مردم برزیل از قوانین سختگیرانه است

مردم برزیل بزرگترین طرفدار توییتر در دنیا هستند.

شبکه های اجتماعی چون توییتر فرصت شکل گیری یک مبارزه هوشمند بین پلیس و ساکنین ریودوژانیرو را فراهم کرده اند. رقابتی میان رانندگانی که از مشروبات الکلی استفاده می کنند و پلیس که به دنبال بازداشت آنهاست.

در ریودوژانیرو، با استفاده از توییتر، هر کس که بیش از حد مجاز باده گساری کرده، می تواند از طریق دیگر کاربر این شبکه اجتماعی، از محل استقرار خودروهای ویژه تست الکل پلیس مطلع شود و از مسیر دیگری به سوی خانه روانه شود.

در عوض پلیس هم تلاش می کند با استفاده از همین سیستم به مقابله با این نوع از کاربران توییتر برآید و از طریق استقرار در یک مکان غیر منتظره برای به دام انداختن مجرمان اقدام کنند.

در برزیل، جریمه رانندگی در حال مستی عبارتست از تعلیق گواهینامه رانندگی، جریمه نقدی و حمل ماشین با جرثقیل به پارکینگ.

در کنار این برخورد سخت قانونی، کارزار تبلیغاتی برای افزایش آگاهی مردم به راه افتاده است.

مقام های دولتی ریودوژانیرو اعلام کرده اند که پس از تصویب قانون منع رانندگی در حال مستی که از ماه مارس سال ۲۰۰۹ به اجرا درآمده است، بیش از پنج هزار مورد از تعداد مرگ و میر بر اثر سوانح رانندگی در این شهر کاسته شده است.

برخورد سختگیرانه قانون ضد رانندگی در حال مستی، در کنار آموزش همگانی برای افزایش سطح آگاهی مردم، با موفقیت چشمگیری که در برداشته، موجب شده که مسئولان به فکر اجرای سراسری آن در برزیل بیفتند.

ماشین های ویژه تست الکل پلیس در نقاطی که احتمال بروز سوانح رانندگی بیشتر است مستقر می شوند و با متوقف کردن خودروها و انجام آزمایش تنفس رانندگان خودروها، در اجرای هرچه دقیقتر این قانون می کوشند.

تعداد پست های بازرسی و نقاط آن در هنگام برپایی کارناوالها و جشنها افزایش پیدا می کند.

کارلوس آلبرتو لوپس، یکی از مقام های پلیس ریو دوژانیرو، معتقد است که موفقیت در این کارزار و پیگیری جدی اجرای قانون، گام بزرگی برای تغییر رفتار رانندگان بوده است و نتیجه رضایت بخشی داشته است.

با این وجود برخی از ساکنین ریودوژنیرو بر این باورند که این قانون به معنای دخالت بیشتر دولت در زندگی مردم است.

مقصر اصلی؛ توییتر یا کمبود امکانات حمل و نقل عمومی

یک کاربر توییتر معتقد است که " قانون مبارزه با مستی هنگام رانندگی چیزخوبی است ولی من به خاطر وجود پست های بازرسی زیاد حتی برای جا گذاشتن گواهی نامه رانندگی ام در خانه مجبور به چک کردن توییتر از روی گوشی موبایلم می شوم که در صورت لزوم مسیرم را تغییردهم."

او معتقد است که بهتر است بدون هیچ نگرانی رانندگی کرد تا اینکه هر لحظه منتظر حضور پلیس و بازجویی از طرف آنها بود.

کاربر دیگری بر این باور است که " این طور نیست که همه دوست داشته باشند در هنگام مستی رانندگی کنند. یک دلیل این است که خدمات حمل و نقل عمومی بسیار بد است. من برای مسافرت از شمال شهر(میر) به جنوب شهر(گوا) با ماشین شخصی ام حدود نیم ساعت در راهم اما با وسیله نقلیه عمومی بیش از دو ساعت در راه خواهم بود. در بیشتر نقاط شهر مترو وجود ندارد و سفر با اتوبوس هم خیلی طول می کشد."

صفحه ویژه ای که برای به سلامت رسیدن رانندگان مست در سایت توییتر ازماه ژوئن ۲۰۰۹ راه اندازی شده است، تنها سه ماه پس از آغاز اجرایی شدن این قانون، هزاران دنبال کننده پیدا کرد و در حال حاضر بیش از صد و پنجاه هزار پیگیر دارد.

برونو پونتس بر این باور است که "پس از تصویب این قانون مردم به صورت شخصی شروع به اطلاع رسانی با توییتر به یکدیگر کردند. این یک حرکت خودجوش بود. ما فقط یک صفحه مخصوص درست کردیم و همه این اطلاعات را مدیریت کردیم و آنجا گذاشتیم. قصد ما کمک به مردم برای مسافرتهای ساده و بی دردسرتر بود. از آنجایی که تعداد طرفداران این صفحه بالا رفت ما تصمیم به گسترش موضوعاتی همچون سیل، برق رفتگی و ترافیک در کنار موضوع اولیه گرفتیم. مشکل این صفحه این است که برای هدفی که از اول مورد نظر بود استفاده نمی شود، بلکه دولت از آن به نفع خود سود می برد. درصد رانندگانی که از مشروبات الکلی استفاده می کنند کمتر از یک درصد است، در حالیکه تخلفات رانندگی دیگر پانزده و یا شانزده برابر بیشتر است."

این صفحه درتوییتر، کاندیدای جایزه سالانه کوتاهترین پیام توییتر در سال ۲۰۱۱ شد.

آقای پونتس گفت: "برنده واقعی، مردم برزیل هستند که با همکاری و همدلی این کار را انجام دادند و این نشان دهنده نیاز شدید به اطلاع رسانی بین مردم است."

او بر نیاز شبکه بیست وچهار ساعته حمل و نقل دریایی و مترو به منظور سلامت رسیدن به خانه بعد از استفاده از مشروبات الکلی و عدم نیاز به رانندگی تاکید دارد.

فوتبال، المپیک و گسترش حمل و نقل عمومی

ساختن شبکه حمل و نقل کارآمد در ریودوژانیرو مهمترین اولویت به حساب می آید. به ویژه حالا که این شهر میزبان جام جهانی ۲۰۱۴ و المپیک دو سال بعد از آن است.

هزینه برنامه گسترش مترو به سمت شرق شهر از سوی سرگیو کابرال، فرماندار ریودوژانیرو، حدود ۲.۴ میلیارد دلار برآورد شده است.

همزمان بودجه ای در حدود یک و نیم میلیارد دلار برای ارتقای سطح کیفی قطارها نیز در نظر گرفته شده است.

توییتر در خدمت نافرمانی مدنی

برخی از کارشناسان بر این باورند که استفاده از توییتر برای نافرمانی نشانه ای از نارضایتی و سرپیچی مردم برزیل از قوانین سختگیرانه است.

لارن ویتاکر، روانشناس ساکن ریودوژنیرو می گوید: "مفهوم عدالت در اینجا بسیار فردی است. بعضی قانونها برای برخی از افراد بسیار مهم به شمار می آیند، در حالی که همان قانون برای برخی دیگر به راحتی قابل سرپیچی است. ترس مفرطی که در مورد جرم و جنایت در بین مردم رواج دارد را نمی توان نادیده گرفت. مردم اکثر وقت خود را پای تلویزیون به تماشای خشونت و اسلحه و جرم و جنایت می‌گذرانند. از طرف دیگر حس بدگمانی بین مردم و پلیس لزوما کارها و فعالیتهای پلیس را تایید نمی کند."

خانم ویتاکر بر این باور است که: " تقلب و سرپیچی از قانون راهی برای نشان دادن نارضایتی و نشانه آگاهی مردم از وجود فساد در سیستم موجود است."

همزمان استفاده از شبکه های اجتماعی به دلیل عدم حضورفیزیکی، احساس مسئولیت را درمردم کاهش می دهد.

برای مثال، اگر فردی پیامی مبنی بر حضور ایستگاه بازرسی پلیس بر روی توییتر بگذارد، حتی اگر بداند فردی که این پیام را می خواند ممکن است مست باشد و به خاطر مستی تصادف کند، احساس مسئولیت نخواهد کرد؛ چرا که نه آن شخص را می شناسد و نه از وقوع تصادف با خبر می شود.