باکتری مربوط به بیماری پارکینسون 'شناسایی' شد

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption باکتری هلیکو باکتر پیلوری helicobacter pylori

به گفته پژوهشگران آمریکایی باکتری که عامل بیماری زخم معده است در بروز بیماری پارکینسون هم نقش دارد.

وقتی باکتری عامل زخم معده موسوم به هلیکو باکتر پیلوری ( Helicobacter pylori) به موش‌های آزمایشگاهی تزریق شد بعد از مدتی عوارض بیماری پارکینسون در آنها مشاهده شد.

در این پژوهش که در کنفرانس انجمن میکروبیولوژی آمریکا ارائه شد، آمده که این باکتری می‌تواند نقش مهمی در بیماری پارکینسون داشته باشد.

اما سازمان خیریه بیماری پارکینسون می‌گوید باید در مورد نتایج این پژوهش احتیاط به خرج داد.

بیماری پارکینسون بر مغز اثر می‌گذارد و سبب لرزش و اختلال در مهارت‌های حرکتی می‌شود.

پژوهشگران آمریکایی موش‌های میانسال را که سن آنها برابر یک انسان ۵۵ تا ۶۰ ساله است به باکتری هلیکو باکتر پیلوری آلوده کردند.

شش ماه بعد علائم بیماری پارکینسون که آهستگی حرکات و کاهش میزان ماده شیمیایی دو پامین در مغز است در این موش‌ها مشاهده شد.

این گونه تغییرات در موش‌های جوانی که آلوده به باکتری پیلوری شدند به وجود نیامد.

ماده سمی

دکتر تریسی تستترمن از مرکز علوم بهداشتی دانشگاه لوئیزیانا می‌گوید: "نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که هلیکو باکتر پیلوری عامل بیماری زخم معده نقش مهمی در بیماری پارکینسون بازی می کند."

دکتر تریسی سپس به عامل سن در ابتلا به این بیماری اشاره کرد که در موش ها هم شبیه به انسان‌ها است.

به اعتقاد پژوهشگران باکتری هلیکو باکترپیلوری موادی شیمیایی تولید می‌کند که برای مغز مسموم کننده است.

ماده شیمیایی تولید شده درست شبیه به ماده‌ای است که در تخم گیاه پایانخل یا سیکاس وجود دارد که عامل بیماری‌های مشابه پارکینسون در بین مردم کشور گوام شناخته شده است.

دکتر تسترمن به بی بی سی گفت "از بین بردن باکتری هلیکو باکتر پیلوری در مرحله پیشرفته بیماری پارکینسون، بهبود قابل ملاحظه‌ای به وجود نمی‌آورد."

دکتر کی‌رن برین، مدیر مرکز پژوهشی بیماری پارکینسون در بریتانیا می گوید: "ما معتقدیم که به احتمال زیاد ترکیبی از عوامل زیست محیطی و استعداد ژنتیکی بدن در ابتلا به این بیماری نقش دارد."

دکتر برین می‌افزاید که هنوز شواهد محکمی مبنی براین که وجود هلیکو باکتر پیلوری در معده، درصد احتمال ابتلا به بیماری پارکینسون را افزایش می دهد در دست نیست اما پژوهش کنونی به این دلیل جالب است که این باکتری می‌تواند سمی تولید کند که کشنده عصب های مغزی است.

با وجود این دکتر برین معتقد است که باید در مورد نتایج به دست آمده با احتیاط برخورد کرد زیرا مقادیر زیادی از این باکتری به موش‌های آزمایشگاهی تزریق شده است و معلوم نیست که علائم نشان داده شده در واقع به دلیل از بین رفتن عصب‌های مغزی بوده باشد و باید در این مورد تحقیقات بیشتری انجام گیرد.

مطالب مرتبط