هجوم پناهجویان سومالیایی به اتیوپی برای نجات از خشکسالی

به روز شده:  18:32 گرينويچ - پنج شنبه 07 ژوئيه 2011 - 16 تیر 1390

خشکسالی در شاخ آفریقا

  • خشکسالی گسترده سبب ایجاد بحران شدید غذایی در شاخ آفریقا شده است که شامل کنیا، اتیوپی، جیبوتی و سومالی است. شرایط موجود آب و هوایی در در اقیانوس آرام باعث شده که در دو فصل گذشته بارش باران صورت نگیرد. احتمال بارش باران تا ماه میلادی سپتامبر بسیار کم است.

  • ۱۲ میلیون نفر با کمبود مواد غذایی رو به رو هستند. سازمان ملل هنوز اعلام نکرده که در این مناطق قحطی وجود دارد ولی مناطق وسیعی اکنون در وضعیت بحران یا وضعیت اضطراری قرار گرفته اند. ۳۵ تا ۴۰ درصد از کودکان زیر پنج سال با سوء‌ تغذیه رو به رو هستند.

  • مشکل انسانی با وجود درگیری های مستمر، وخیم تر شده است. گروه های پیکارجو تنها امکان دسترسی محدود به بیشتر قسمت های جنوب سومالی و شرق اتیوپی را به سازمان های امدادرسان داده اند.

  • از ابتدای سال ۲۰۱۱، هر ماه حدود ۱۵ هزار سومالیایی به اردوگاه های آوارگان در کنیا و اتیوپی فرار کرده اند. آنها به دنبال غذا و آب هستند. اردوگاه آوارگان در دداب کنیا ۳۷۰ هزار آواره را در خود جای داده است.

  • کشاورزانی که نمی توانند هزینه های اولیه غذای خود را تامین کنند، گله هایشان را رها کرده اند. قیمت های بالای غله و سوخت پیش از آغاز خشکسالی، آنها را وادار کرده است تا بسیاری از دام های خود را بفروشند. دام های کوچکتر اکنون یا دیگر سودآور نیستند یا اینکه تلف می شوند.

  • ممکن است مشکلات ناشی از آواره شدن مردم، قابل پیشگیری بوده باشد. ولی درگیری های خشونت بار در این منطقه سبب شده که سرمایه گذاری های بین المللی در برنامه های توسعه بلندمدت، صورت نگیرد. اگر این سرمایه گذاری ها انجام می شد، اثرات منفی خشکسالی کمتر می بود.

  • برنامه های توسعه، در صورت اجرا، در این حوزه ها می توانست موثر باشد:‌ کاهش تخریب جنگل ها، تخریب خاک سطحی و چرای بیش از حد دام ها و همچنین حفاظت بهتر از منابع آب. ساخت جاده ها و زیربنای جدید برای بازارها به کشاورزان کمک می کند تا سود بیشتر کسب کنند.

  • نتیجه شرایط موجود جوی، درگیری و عدم سرمایه گذاری این است که شش میلیون و ۷۰۰ میلیون نفر در کنیا و اتیوپی هم اکنون مجبورند مواد غذایی جیره بندی شده مصرف کنند. سازمان های امدادی براورد می کند که دو میلیون و ۶۰۰ هزار نفر در سومالی نیاز به کمک فوری دارند.

برنامه جهانی غذا وابسته به سازمان ملل متحد می گوید بیش از ۱۱۰ هزار سومالیایی به اردوگاه های دورافتاده واقع در دولو آدو، در جنوب شرقی اتیوپی، پناه آورده اند.

در حالی که این اردوگاه ها هم اکنون به مراتب بیشتر از ظرفیتشان پناهجو پذیرفته اند، همچنان روزانه ۱۶۰۰ سومالیایی خود را به این محل می رسانند.

این پناهجویان همراه با کودکانی که از سوء تغذیه رنج می برند، روزها در سومالی پیاده روی کرده اند و سرانجام گرسنه و ضعیف خود را به این اردوگاهها در اتیوپی رسانده اند.

این در حالی است که جودیت شولر از برنامه جهانی غذا می گوید بسیاری از سومالیایی ها ضعیفتر و فقیر تر از آن هستند که بتوانند خود را به اتیوپی برسانند.

ادامه خشکسالی برای دومین سال پیاپی در سراسر شاخ آفریقا، شرایط دشواری را برای ۱۲میلیون نفر ساکنان این منطقه به وجود آورده و آنها برای ادامه زندگی به کمک های غذایی نیاز دارند.

مادر و کودک سومالیایی

بسیاری از پناهجویان سومالیایی کودکانی همراه خود دارند که از سوء تغذیه شدید رنج می برند

مسیر انتقال محموله های کمک های غذایی به اردوگاههای اطراف دولو آدو که منطقه ای دور افتاده در جنوب شرقی اتیوپی است، مسیری طولانی و پر خطر است.

حدود ۵۰ کامیونی که هر ماه این سفر را انجام می دهند، محموله های مواد غذایی را در جیبوتی تحویل می گیرند و سپس از طریق شهر ناصره در اتیوپی به این اردوگاهها که نزدیک مرز کنیا است، می رسانند.

این سفر ۱۰ روزه خالی از خطر نیست.

در ماه مه، کامیونهای حامل مواد غذایی مورد حمله شورشیان "جبهه آزادیبخش ملی اوگادن" قرار گرفتند، گروهی که برای ارتقا حقوق اقوام سومالیایی ساکن شرق اتیوپی مبارزه می کند.

در جریان این حمله یک نفر کشته، یک نفر مجروح و دو نفر دیگر هم به گروگان گرفته شدند. افراد به گروگان گرفته شده تازه آزاد شده اند.

با این حال برنامه جهانی غذا می گوید که رانندگان کامیونهای حمل کمکهای غذایی همچنان مصمم هستند که این مسیر خطرناک را بپیمایند.

در انتظار‌‌‌‌مرگ

بسیاری از پناهجویان سومالیایی روزها راه رفته اند تا خود را به آردوگاههای دولو آدو در اتیوپی برسانند.

پناهجویان سومالیایی

پناهجویان سومالیایی به همراه دار و ندارشان بعد از روزها پیاده روی گرسنه و ضعیف به خود را به اتیوپی می رسانند

جودیت شولر در گفتگو با بی بی سی از زبان یک زن سومالیایی نقل کرد که "ببینید ما که به اینجا رسیده ایم، جزو آدمهای خوشبخت هستیم. چون خیلی ها توانایی و استطاعت سفر کردن را نداشتند و عملا مجبور شدند همانجا که هستند بمانند."

اما سرنوشت سومالیایی هایی که قادر به سفر نیستند چیست؟

خانم شولر گفت: "من فکر می کنم که بسیاری از آنها با آخرین توان خود برای زنده ماندن مبارزه خواهند کرد".

آیا تعداد زیادی از سومالیایی هایی که در محل زندگی شان باقی می مانند، با خطر مرگ روبرو هستند؟

خانم شولر جواب داد: "بله، آنهایی که خود را به اینجا می رسانند به ما همین را می گویند."

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.