پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

نهاد خانواده در ایران

نهاد خانواده در ایران، جنبش دمکراتیک اجتماعی را تقویت می کند یا تضعیف؟ خانواده سنگر حزم و احتیاط است یا محل رشد اندیشه های تازه؟

یکی از ناکامی های بزرگ نظام جمهوری اسلامی ایران در سه دهه گذشته، ناتوانی اش از قبضه کامل فضای اجتماعی و فرهنگی بوده و از جمله دلایل اصلی این ناتوانی، بسته ماندن در بخش اعظم خانه ها به روی فرهنگ و نگاه حاکم بوده است. این وضعیت به یک دوگانگی بنیادی در ساخت زندگی اجتماعی در ایران دامن زده است. به این معنا که اکثریت مردم در خانه و خانواده به یک گونه زیست می کنند و در بیرون از خانه و خانواده به گونه یی دیگر. گویی این اصل جامعه شناختی که آنچه در خانه می گذرد، امتداد آن چیزی است که در جامعه می گذرد، در سال های اخیر در ایران به حالت تعلیق در آمده است. اما می توان از این مقدمات نتیجه گرفت که نهاد خانواده در ایران در تقویت جنبش دمکراتیک اجتماعی عمل می کند؟ مثلا آیا خانواده، شرکت در اعتراض های سیاسی و اجتماعی را منع می کند یا تشویق؟ آیا وابستگی نسل جوان به والدین مایه پرهیز خواسته یا ناخواسته آنان از ریسک پذیری اجتماعی شده یا نه؟ آیا خانواده در ایران خمیر مایه جامعه یی ریسک ناپذیر شده که در عین ریسک ناپذیری خود را مستحق آزادی می داند؟

در پنل اول سعید پیوندی و فرهاد خسرو خاور، هردو جامعه شناس، به سوالات مخاطبان خود در پنل دوم سپیده حدادی و حمید هشترودی پاسخ می دهند.