ارکستر زندانیان در ونزوئلا: امیدی برای آینده

Image caption پروژه موسیقی در حال حاضر در چندین زندان ونزوئلا اجرا می شود

صدای موسیقی کلاسیک همراه با نسیم از روی دیوارهای بتونی که حیاط زندان "کورو" در غرب ونزوئلا را در احاطه کرده‌، عبور می‌کند و گوش را نوازش می‌دهد.

حیاط این زندان مختلط که علاوه بر دیوارهای بلند به تعداد بیشماری دوربین‌های مدار بسته هم مجهز است، محلی بی‌روح و بی‌صفا است.

اما با شنیدن صدای موسیقی که از حیاط زندان بر می‌خیزد، می توان حدس زد که همه آنچه که در پشت دیوارهای "کورو" می‌گذرد بی‌روح و بی‌صفا نیست.

در تالار زندان، بیش از ۳۰۰ زندانی در حال تمرین استعدادهای موسیقایی خود هستند.

در حدود نیمی از آنها مشغول تمرین با سازهایشان هستند - توبا، ویولن، ساکسفون و یا کنترباس. دیگران هم در حال تمرین خواندن در گروه کر زندان هستند.

نواختن در ارکستر و خواندن در گروه کر، پرطرفدارترین برنامه زندان برای ساکنان در بند آن است.

الیسائول سالاس، زندانی ۲۳ ساله، و شف ویولن ارکستر می‌گوید: "وقتی سازم را می‌نوازم، خیلی احساس خوبی می‌کنم؛ احساس غرور می‌کنم، در عین حال می‌دانم که مسئولیت خیلی بزرگی به من سپرده شده."

او می گوید: "شف ویولن بودن مسئولیت خیلی بزرگی است، اگر آنها تا این حد به من اعتماد دارند که این مسئولیت را به من سپرده‌اند، من هم احساس می‌کنم که می‌خواهم بیشتر پیشرفت کنم."

ساز موسیقی یا اسلحه

تشکیل ارکستر در زندان‌ها، یکی از طرح‌های سیستم تحسین برانگیز موسیقی در ونزوئلاست که برای اشاعه این هنر در سراسر کشور به وجود آمده است.

این سیستم که به نام "ال سیستما" شناخته می‌شود، ۳۶ سال پیش آغاز بکار کرد. "ال سیستما" به دلیل برنامه‌هایش در زمینه آموزش موسیقی به کودکانی که متعلق به خانواده‌های کم درآمد هستند، شهرت دارد. ارکستر جوانان سیمون بولیوار، که نتیجه تلاش‌های این برنامه است، از شهرتی جهانی برخوردار است.

لنین مورا، یکی از اعضا پیشین این ارکستر و از وکلای مدافع حقوق بشر، پیشنهاد توسعه این برنامه به زندان‌های کشور را مطرح کرد.

او می‌گوید: "این پیشنهاد ابتدا با کمی تردید روبرو شد، چون گفته می شد که ممکن است از بعضی از آلات موسیقی به عنوان اسلحه استفاده شود؛ مانند تارهای ویولن یا کنترباس که می‌توان با آنها شخص دیگری را حلق آویز کرد."

"خوشبختانه در هیچکدام از زندان‌هایی که ما به آن‌ها رفته‌ایم چنین اتفاقی نیفتاده است. زندانیان از سازهای خود با دقت مراقبت می‌کنند؛ این کار را مسئولیت خود می‌دانند."

زندانیان پیش از آنکه بتوانند به ارکستر زندان بپیوندند، باید نشان دهند که رفتارشان خوب و مطابق استانداردهای زندان است، و معلم‌های موسیقی هم تاکید دارند که شاگردان باید با ظاهری تمیز و مرتب سر تمرین‌ها حاضر شوند.

ساعات تمرین طولانی است - کارگاه‌ها روزانه به مدت هشت ساعت، و هفته‌ای پنج روز تشکیل می شود.

این برنامه در حال حاضر در هفت زندان در ونزوئلا پیاده شده است و انتظار می‌رود که تا پایان امسال در سه زندان دیگر هم اجرا شود.

مطالب مرتبط