سازمان ملل بازداشت های مخفیانه توسط دولت ها را محکوم کرد

سلول زندان حق نشر عکس BBC World Service
Image caption سازمان ملل می گوید هزاران نفر در جهان بدون اطلاع بستگانشان زندانی هستند

سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی مفقود شدگان ناپدید شدن افراد توسط دولت ها یا گروه های نظامی به عنوان وسیله ای برای حل مناقشه یا ناآرامی را محکوم کرده است.

هدف از این درخواست جلب توجه به وضعیت ناگوار هزاران نفری است که در سراسر جهان ناپدید شده اند.

سازمان ملل می گوید که هزاران نفر در جهان در شرایط نامطلوب و در مکان هایی که بستگان یا نمایندگان حقوقی آنها از آن خبر ندارند زندانی هستند.

جرمی سارکین رئیس گروه کاری ناپدیدشدن های اجباری به بی بی سی گفت: "ناپدیدشدن های اجباری به دلایل ویژه ای توسط دولت ها انجام می شود. همیشه به خاطر جلوگیری از فعالیت هایی که فرد مفقود شده در آن درگیر است نیست. هدف همچنین مرعوب کردن خانواده ها، همکاران، و اطرافیان شخص است."

آقای سارکین می گوید این فقط یکی از استراتژی هایی است که دولت ها برای ایجاد ارعاب به کار می گیرند اما شیوه ای موثر است:

"گاهی محاکمات نمایشی برگزار می شود، گاهی اعدام های دولتی، گاهی بازداشت های خودسرانه. ناپدید شدن افراد سلاح دیگری است که دولت ها برای تعقیب مخالفان استفاده می کنند و تاثیر رعب آور خیلی گسترده تری دارد."

شماری از نهادهای بین المللی حقوق بشر مانند دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل و گروه های غیردولتی مانند عفو بین الملل از جمله درباره زندانی شدن های مخفیانه کار می کنند.

روز بین المللی ناپدیدشدگان فرصتی برای پررنگ کردن کار این گروه ها و نهادهاست.

الهه هیکس کارشناس حقوق بشر درباره اهمیت کار این گروه ها و تاثیر آن در سرنوشت ناپدید شدگان می گوید صدور بیانیه توسط این سازمان ها درباره ناپدید شدگان باعث ایجاد نوعی مصونیت برای افراد مفقود می شود.

گروه های حقوق بشر بین المللی نیز بارها دولت ایران را متهم به ربودن شهروندان مخالف کرده اند.

خانم هیکس می گوید که این مساله در ایران بسیار جدی است.

او از جمله به میرحسین موسوی و مهدی کروبی رهبران مخالفان دولت در ایران اشاره می کند که از زمان تظاهرات ضددولتی 25 بهمن برای مدتی ناپدید شدند و کسی از محل نگهداری آنها خبر نداشت.

اما خانم هیکس می گوید که یکی از مشکلات از نظر دور ماندن افراد ناشناس در شهرهای کوچکتر است که ناپدید می شوند.

او می گوید: "در شهرها، شهرهای کوچک ایران، زندان هایی هستند که افرادی در آن زندانی هستند که اطلاعات (از آنها) در دست نیست و این نگرانی برای خانواده های آنها وجود دارد."

خانم هیکس می گوید که سازمان های خارجی حقوق بشر در ایران حق فعالیت ندارند و سازمان های داخلی مثل سازمان دفاع از حقوق زندانیان در ایران نیز بسته شده است.

زندانی کردن افراد تحت شرایط مخفیانه یا نامعلوم نقض جدی مفاهیم حقوق بشر است و در صورتی که در جریان مناقشه مسلحانه صورت گیرد ناقض قوانین بین المللی است.

مطالب مرتبط