میراث دوگانه ژنرال دیوید پترائوس

پترائوس حق نشر عکس a
Image caption پترائوس در حالی از ارتش آمریکا کناره گیری می کند که نام آورترین ژنرال این کشور است

جنگ عراق در سال ۲۰۰۶ به اوج بحران رسیده بود و اذهان عمومی در آمریکا نگران افزایش موارد انفجارهای کنار جاده ای و زیاد شدن تلفات این کشور بود.

درگیری های مذهبی و قومی نیز در عراق به شدت در جریان بود و القاعده اوضاع در شرق این کشور را مشوش کرده بود.

از سوی دیگر ایالات متحده ایران را به تجهیز و آموزش شبه نظامیان شیعه متهم می کرد.

در شرایطی که صاحب نظران در آمریکا نگران تکرار تجربه جنگ ویتنام بودند، جورج بوش، رئیس جمهوری سابق ایالات متحده در ژانویه ۲۰۰۷ یک ژنرال چهار ستاره جدید را مامور فرماندهی جنگ کرد.

دیوید پترائوس. شاگرد اول دانشگاه افسری و استاد دانشگاه. دانش آموخته دانشگاه مشهور پرینستون و دارای مدرک دکترای روابط بین االملل. مردی که همه او را به عنوان یک متفکر و صاحب اندیشه می شناختند.

مخالفت دموکرات های کنگره با سیاست های بوش و افزایش مخالفت مردم با جنگ باعث نشد که کنگره به او رای اعتماد ندهد.

ژنرال پترائوس قبل از انتصاب به فرماندهی نیروهای چند ملیتی در عراق، دو دوره به این کشور اعزام شده بود.

او بار اول در ابتدای جنگ فرماندهی نظامیان آمریکا در موصل را برعهده داشت و ماموریت دوم او آموزش ارتش جدید عراق بود.

علاوه بر این، بزرگ ترین دستاورد آقای پترائوس در آن زمان تدوین و تالیف کتاب راهنمای مقابله نظامی با شورشیان مسلح بود.

او در عراق اصول توصیه شده در همین کتاب را به کار بست و توانست مسیر جنگ را تغییر دهد؛ افزاش تعداد نیروی رزمی آمریکا در عراق، نزدیک شدن به سران قبایل و طوایف سنی مذهب برای طرد القاعده و تلاش برای محدود کردن حوزه نفوذ ایران.

با این حال، هنگامی که سپتامبر ۲۰۰۷ به واشنگتن برگشت تا به کنگره درباره اوضاع عراق گزارش دهد، از سوال های گزنده نمایندگان دموکرات، از جمله باراک اوباما، عضو دموکرات کمیته روابط خارجی مجلس سنا، در امان نماند.

حق نشر عکس Getty
Image caption پترائوس شرایط در دو جنگ مهم را به نفع آمریکا تغییر داد بدون آن که آنها را به پایان برساند

مخالفان جنگ با تظاهرات گسترده ای در واشنگتن از او استقبال کردند و یک گروه چپ گرا هم با انتشار یک آگهی تمام صفحه در نیویورک تایمز این سوال را مطرح کرد: "ژنرال پترائوس یا ژنرال خیانتکار؟"

ژنرال عملگرا

با این همه ژنرال پترائوس کماکان بر راهبرد خود در عراق پافشاری می کرد.

یک سال بعد آب ها از آسیاب افتاد، اوضاع جنگ آرام تر شده بود و شروع رکود اقتصادی باعث شد ذهن رای دهندگان و کاندیداهای ریاست جمهوری از جنگ به این بحران منحرف شود.

در حالی که جنگ عراق ادامه داشت، با پایان ماموریت آقای پترائوس در این کشور، او در پاییز ۲۰۰۸ به واشنگتن برگشت تا فرماندهی قرارگاه مرکزی آمریکا در خاورمیانه، سنتکام، را بر عهده بگیرد.

دریاسالار مایک مولن، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده کارنامه آقای پترائوس در عراق را این طور توصیف می کند: "دیوید پترائوس نه تنها کتاب راهنمای مقابله با شورشیان را نوشته که در عمل و در سخت ترین شرایط آن را به اجرا گذاشته است. وقتی ژنرال پترائوس فرماندهی نیروهای چندملیتی در عراق را به دست گرفت، زمانی بود که همه به آینده شک داشتند، زمانه بحران بود، زمانه مرگ."

باراک اوباما در آغاز ریاست جمهوری خود آقای پترائوس را در سمت خود نگه داشت ولی با تغییر اوضاع، ماموریت جدیدی را در تابستان ۲۰۱۰ به او محول کرد.

پترائوس به افغانستان رفت تا از گسترش عملیات شبه نظامیان طالبان در ولایات این کشور جلوگیری کند. این بار هم اعزام آقای پترائوس به ماموریت تازه با افزایش نیروهای رزمی آمریکا همراه بود. سی هزار نیروی تازه نفس با پترائوس به افغانستان رفتند.

حال، ژنرال پترائوس پس از یک سال به خواست باراک اوباما به واشنگتن بازگشته تا کلاه نظامی خود را از سر بردارد و به عنوان یک غیرنظامی در راس مهم ترین سازمان جاسوسی در دنیای غرب قرار گیرد. سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، سی آی ای.

دریاسالار مولن در مراسم بازنشستگی آقای پترائوس، ۳۷ سال خدمت او در نیروی زمینی آمریکا را این طور توصیف کرد: "خیلی ساده بگوییم، ژنرال دیوید پترائوس حد عالی استاندارد فرماندهی در زمان جنگ در دوران جدید را در عمل تعریف کرده است. آن چه او را از دیگران متمایز می کند توانایی او برای ترسیم مسیر پیروزی نیست بلکه عزم او و استقامت و پایداری اوست."

ژنرال پترائوس به عنوان رئیس تازه سی آی ای، با همان دشمنانی دست و پنجه نرم خواهد کرد که در عراق و افغانستان با آنها مواجه بود:‌ تندروهای القاعده و طالبان.

ایران هم که یکی از دغدغه های او در دوران فرماندهی در عراق و افغانستان بود، باز هم در فهرست اولویت هایش قرار دارد.

او پیش تر باید نفوذ ایران در همسایگانش را محدود می کرد و حال باید با برنامه اتمی این کشور دست و پنجه نرم کند.

ژنرال پترائوس در حالی ارتش آمریکا را ترک می کند که میراث دوگانه ای را از خود برجای گذاشته است.

از یک طرف نام دیوید پترائوس در تاریخ آمریکا در کنار نام های ژنرال های بزرگی همچون پرشینگ، مارشال و آیزنهاور ثبت شده است، بدون این که دو جنگ تحت فرماندهی او به پایان رسیده باشد.

از سوی دیگر نام او با سیاست های دوره خاصی از تاریخ ایالات متحده گره خورده است، سیاست هایی مانند جنگ در عراق که محبوبیت چندانی در اذهان عمومی آمریکایی ها نداشته است.

مطالب مرتبط