از اربیل تا سلیمانیه، عراقی دیگر

به روز شده:  13:45 گرينويچ - جمعه 30 سپتامبر 2011 - 08 مهر 1390

همسایه غربی ایران، کردستان عراق به سرعت در حال تغییر است. این تغییرات، تحولات زیادی را در جامعه کردها و رابطه آنان با همسایگان به وجود آورده است. ژیار گل، گزارشگر تلویزیون فارسی بی بی سی، در سفری که به کردستان عراق داشت نگاهی به وضعیت این منطقه کرده و مجموعه گزارش هایی تهیه کرده است. این گزارش ها از روز شنبه اول اکتبر در پخش های خبری تلویزیون فارسی بی بی سی پخش می شود. درباره گزارش های ژیار گل بیشتر بخوانید:

قاچاق کالا به ایران

قاچاق

قاچاق کالا با استفاده از چارپایان به شغل اصلی بسیاری از کردها تبدیل شده است

گزارش رسیده بود که نیروهای مرزی ایران اسب های قاچاقچیان را می کشند و به کولبران تیراندازی می کنند. چند هفته پیش به یکی از مرزهای غیر رسمی کردستان عراق با ایران رفتم. راهنمای من محمد، که یکی از مرزنشینان کرد ایران است، از بیراهه مرا به مرزی که برای قاچاق کالا از آن استفاده می شود، در چند کیلومتری یکی از مرزهای رسمی شهرستان سردشت برد. محمد مردی است ۳۰ ساله با صورتی سوخته که او را مسن تر از سن حقیقی اش نشان می دهد. تنها منبع درآمد خانواده پنج نفره محمد، قاچاق کالاست و او بارها تا یک قدمی مرگ پیش رفته است.

مرز مشترک کردستان عراق با ایران، سلسله کوه های صعب العبور به طول ۳۰۰ کیلومتر است. روزانه هزاران کاسبکار محلی، که اکثرا از کردهای ایرانی هستند، با چهارپایانشان یا با پای پیاده پاسگاه های مرزی را دور می زنند و کالاهای قاچاق به دو سوی مرز حمل می کنند. این مردان از آن طرف بنزین و لاستیک می آورند، از این طرف مشروبات الکلی، صابون، ادکلن و سایر محصولات خارجی را به ایران قاچاق می کنند. برای آنان این کار یک شغل شرافتمندانه است.

به یکی از اردوگاه های قاچاقچیان که در دو کیلومتری یکی از پاسگاه های مرزی ایران بود رفتم. آنجا انبار بسیاری از کالاهای خارجی بود که با تاریک شدن هوا به ایران حمل می شدند. در سال های گذشته ایران تلاش زیادی برای مسدود کردن راه این قاچاقچیان کرده است. اما این تلاش ها نتوانسته جوان های بیکار این منطقه را از این کار خطرناک باز دارد.

"مرز مشترک کردستان عراق با ایران، سلسله کوه های صعب العبور به طول ۳۰۰ کیلومتر است. روزانه هزاران کاسبکار محلی، که اکثرا از کردهای ایران هستند، با چهارپایانشان یا با پای پیاده پاسگاه های مرزی را دور می زنند و کالاهای قاچاق به دو سوی مرز حمل می کنند"

جوان ۲۲ ساله ای که نخواست نامش فاش شود به من گفت که دانشجوی سال چهارم مهندسی است و مدتی است برای امرار معاش خود و خانواده اش تن به این کار خطر ناک داده است. آن طرف تر جوان چهارده ساله دیگری بود که می گفت این شغل برای او تنها منبع امرار معاش است.

آنان برای رساندن بارشان به ایران باید شبانه از مسیری بگذرند که میدان های مین و تک تیراندازان نیروی انتظامی ایران در کمینشان هستند. گاهی با مرزبانان کنار می آیند، گاهی هدف تیراندازی آنان قرار می گیرند. کاسبکاران می گویند که مرزبانان ایران در چند سال گذشته سیاست کشتن حیوانات بارکش آنها را در پیش گرفته اند. آنان از من دوربین خواستند تا سفرشان را به تصویر بکشانند، برخی هم قول دادند با موبایل هایشان حوادث راه را ثبت کنند.

مدتی بعد یکی از کاسبکارن دوربین ها را با تصاویری تکان دهنده که از مسیر قاچاق کالا در داخل ایران گرفته بود به من بازگرداند. در مسیر راهشان یکی از کولبران با ضرب گلوله مستقیم کشته می شود. مرد کشته شده پدر دو فرزند، حسین درویشی بود که از اهالی روستاهای قلعه رشه شهرستان سردشت است. دوستانش می گویند که او با ضرب سه گلوله مستقیم نیروی انتظامی هنگام حمل بار در مرز ایران و عراق کشته شد. در بخش دیگری از فیلم که توسط کولبران گرفته شده بود، یکی از ماموران نیروی انتظامی اسب ها را اعدام می کند.

مردی ۵۰ ساله که از روستائیان مرزی سردشت بود با عصبانیت گفت: "هیچ حکومتی در دنیا حیوان های بیگناه را نمی کشد. اگر ما خلاف می کنیم، ما را جریمه کنید، چرا این زبان بسته ها را می کشید"!

مردی دیگر گفت در این مرز مامورها حاکمند، گاهی با پرداخت پول راه را برایمان باز می کنند، گاهی هم به طرف ما تیراندازی می کنند یا اسبهایمان را می کشند.

بسیاری از این کاسبکاران مرزنشین، خویشاوندانی در دو طرف مرز دارند. با وجود موانع و پاسگاه های مرزی دو کشور، دولت های همسایه هیچگاه نتوانسته اند آنان را از داد و ستد غیرقانونی بازدارند. داد و ستدی که گاهی به قیمت جانشان تمام شده است.

رابطه اقتصادی ایران با کردستان عراق

بازار

در سال های اخیر وضعیت اقتصادی کردستان عراق بهتر شده است

ازهمان روزهای اولیه سال ۱۹۹۱ که کردستان عراق از کنترل حکومت صدام حسین خارج شد، جمهوری اسلامی ایران رابطه نزدیکی با کردهای عراق داشته است. امروز مرزهای رسمی این منطقه بیشتر برای واردات مواد خوراکی ایرانی یا حمل کالاهای خارجی از طریق خاک ایران به کردستان عراق استفاده می شود.

در چند سال گذشته وضعیت اقتصادی و امنیتی کردستان عراق بهبود یافته و این منطقه به بازاری برای کالاهای کشورهای منطقه تبدیل شده است. در ابتدا ایران یکی از بزرگترین شرکای تجاری حکومت اقلیم کردستان عراق بود. نوزاد هادی، استاندار اربیل می گوید: "ایران در زمان رژیم صدام حسین برای مبارزان عراقی، به خصوص ما کردها پناهگاهی بود. این باعث شد خیلی از ما در آنجا زندگی کنیم و پیوندهایی تاریخی بین ما ایجاد شود و این رابطه تا به امروز ادامه دارد."

اما در بازار به شدت مصرف گرای کردستان، این کالاهای ساخت ترکیه هستند که بازار را اشغال کرده نه کالاهای ایرانی. یکی از مغازه داران بازار اربیل می گوید که اکثر کالاهای او ساخت ترکیه است، زیرا مردم کالای ترک ها را ترجیح می دهند.

کمتر از ۲۰۰ شرکت ایرانی در کردستان عراق فعال هستند، اما بیش از ۸۰۰ شرکت ترکیه در زمینه های تجارت، صنعت نفت و طرح های بزرگ عمرانی منطقه فعالیت دارند. پروژه یک میلیارد دلاری ساخت فرودگاه بین المللی اربیل توسط ترک ها انجام شد.

بازار

استاندار اربیل می گوید که پیوندهای تاریخی بین ایران و کردستان عراق وجود دارد

نوزاد هادی می گوید که عدم استقبال کردها از کالا های ایرانی به دلیل توسعه اقتصادی اقلیم کردستان است که سطح زندگی مردم را ارتقا داده است و بنابراین آنها به دنبال کالاهای مرغوب هستند.

او گفت: "پس از آزادی عراق در سال ۲۰۰۳، ترک ها عملا فعالیت خود را گسترش دادند و توانستند کالاهایی با کیفیت بالا عرضه کنند و عملکرد خوبی هم در پروژه های عمرانی ارائه دهند."

اخیرا در اعتراض به آتش باری های سپاه پاسداران در مناطق مرزی کردستان عراق، کمپینی برای تحریم کالاهای ایرانی هم به راه افتاده است. علی محمود، یکی از سازمان دهندگان این کمپین می گوید: " اقلیم کردستان سالانه چندین میلیارد دلار داد و ستد بازرگانی با ایران دارد. ما می خواهیم از راه متمدنانه مردم را تشویق کنیم که از خریدن کالاهای ایرانی خودداری کنند تا ایران آتش باری ها را متوقف کند."

اقتصاد کردستان عراق مصرفی است و این بازار خوبی برای تولید کنندگان ایرانی است، به خصوص برای استان های مرزنشین که با نبود کارخانجات و بیکاری شدید رو به رو هستند. با توجه به شرایط سیاسی و اقتصادی منطقه و سیاست خارجی ایران با همسایگانش، به نظر می رسد که کاسبکاران ایرانی راهی مشکل برای حفظ موقعیت خود در بازارهای این منطقه پیش رو داشته باشند.

فعالان حقوق بشر ایرانی در کردستان عراق

تظاهرات علیه حکم اعدام

تظاهرات در کردستان عراق علیه حکم اعدام

در سالهای اخیر بسیاری از فعالان مدنی ایران که عرصه را برای فعالیت های خود در این کشور تنگ دیده اند، وطنشان را ترک کرده و به خارج از کشور پناه برده اند. اخیرا کردستان عراق نیز میزبان برخی از فعالان حقوق بشری کرد ایرانی بوده است. اما برخی از این پناهندگان می گویند که در کردستان عراق با محدودیتهای زیادی برای بر پایی اعتراضات علیه جمهوری اسلامی ایران روبرو هستند.

در خانه ای کوچک در محله قدیمی سلمانیه به دیدار خانواده گلی رفتم. پسر بزرگ آنها، یاسر گلی، مدتی دبیر اتحادیه دانشجویان کرد ایران بود که با سایر اتحادیه های دانشجویی ایران ارتباط داشت. یاسر یکی از فعال مدنی و حقوق بشری شناخته شده کردستان بود که به ۱۵ سال حبس محکوم شده است. او مدت سه سال در زندانهای سنندج و شهرستان بافت زندانی بود تا اینکه با وثیقه سنگین برای درمان ناراحتی قلبی از زندان به مرخصی آمد. او دیگر به زندان باز نگشت و به همراه خانواده اش به کردستان عراق گریخت. تعدادی از زندانیان سیاسی که در سال ۲۰۰۸ در زندان سنندج اعدام شدند، از هم بندان یاسر بودند. او می گوید که یکی از تلخ ترین خاطره های زندگی او اعدام کسانی بود که ماهها و هفته ها در کنار هم زندگی کرده بودند. او می گوید وضعیت زندانیان عمومی به مراتب بدتر از زندانیان سیاسی است و آنان گرفتار بدترین شرایط بهداشتی و غذایی هستند.

فاطمه گفتاری، مادر یاسر نیز از چهره های شناخته شده حقوق بشری کردستان است. او یکی از بنیانگذاران مادران صلح کردستان ایران بود. او نیز همزمان با یاسر مدت دو سال را در زندان های جمهوری اسلامی سپری کرد. خانم گفتاری می گوید: "به خاطر مادر بودنم، دو سال زندانی کشیدم. هر وقت کسی کشته می شد مهم نبود که کی بود، پاسدار، نیروی انتظامی، پیشمرگ، ما به دیدار خانواده قربانیان می رفتیم. این کار جمهوری اسلامی را به خشم آورد و مرا زندانی کرد."

"در سالهای اخیر حکومت اقلیم کردستان فعالیت احزاب مخالف کرد ایرانی که در کردستان عراق مستقر هستند را محدود کرده است"

خانم گفتاری در زندان سنندج شاهد اعدام زندانیان بود. او خاطرات آن دوران را بسیار تلخ می خواند و می گوید که هیچگاه آن از یاد نخواهد برد. خانم گفتاری می گوید: "هر گاه زندانبانان صبح زود قرآن بخش نسوان را می بردند، می دانستیم کسی اعدام خواهد شد. بسم الله الرحمن الرحیم، دوباره طناب اعدام... از لای پره تهویه هوای سرویس بهداشتی بند نسوان مراسم اعدام را می دیدم."

یاسر و مادرش در جریان نا آرامی های پس از انتخابات ریاست جمهوری گذشته در زندان به سر می بردند. آنان می گویند که بارها با اعتصاب غذا در داخل زندان از جنبش های مدنی خارج از زندان همچون مادران پارک لاله و کمپین یک میلیون امضا حمایت کردند. خانم گفتاری حتی از زندان با مادر ندا آقا سلطان و سهراب اعرابی تماس گرفت و با آنان ابراز همدردی کرده بود.

یاسر گلی می گوید: "در ایران هر گاه فعال حقوق بشر کرد دستگیر می شوند، یا فعالان محیط زیست، آنها بایستی در هنگام بازجویی توسط مأموران وزارت اطلاعات به وابستگی به سازمان یا گروهی خاص اعتراف کنند. جمهوری اسلامی تلاش می کند که مشکل کردها را مشکلی تجزیه طلبانه معرفی کند و ما را از مبارزات سایر مردم ایران جدا کند. ما با این برداشت مشکل داریم و معتقدیم سرنوشت همه ما ایرانیان به هم گره خورده است."

ترک ایران پایان فعالیت های خانواده گلی نبود، آنان در کردستان عراق هم به سازماندهی اعتراضاتی علیه اعدام ها در ایران و جنگ در منطقه ادامه دادند. یاسر می گوید که بر خلاف تصورش، در کردستان عراق نیز بارها توسط نیروهای امنیتی حکومت اقلیم کردستان بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او می گوید دستگاه امنیتی کردستان خانواده او را تهدید کرده که اگر دست از فعالیت علیه جمهوری اسلامی نکشند، آنان را به ایران تحویل خواهند داد.

ایران دارای روابط نزدیک اقتصادی و امنیتی با کردستان عراق است. در سالهای اخیر حکومت اقلیم کردستان فعالیت احزاب مخالف کرد ایرانی که در کردستان عراق مستقر هستند را محدود کرده است. مقامات اقلیم کردستان می گویند که تجمعات اعتراضی سازماندهی شده توسط خانواده گلی علیه ایران بدون مجوز بوده است.

کمیسیاریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد تقاضای پناهندگی خانواده گلی را قبول کرده است و آنان منتظر مهاجرت به کشوری ثالث هستند، هر چند به شدت نگران امنیت خانواده شان هستند.

تصویب قانون مجازات خشونت علیه زنان و کودکان در کردستان

خالد عمر قادر

خالد عمر قادر، یکی از اعضای علمای دینی کردستان، از طرح مجازات عاملان خشونت علیه زنان و کودکان ناراضی است

اخیرا پارلمان اقلیم کردستان عراق طرحی به نام "قانون مجازان خشونت علیه زنان و کودکان" را به تصویب رساند. بر اساس این قانون تنبیه کودکان و خشونت علیه زنان جرم محسوب شده و پیگرد قانونی خواهد داشت. "الستر برت"، معاون وزیر خارجه بریتانیا در امور خاورمیانه، این طرح را گامی در جهت دمکراسی در کردستان خوانده است، اما برخی از روحانیان کرد آن را خلاف شرع می دانند.

۳۶ درصد نمایندگان پارلمان اقلیم کردستان زن هستند. نمایندگان زن می گویند که آنان برای حفظ حقوق زنان و کودکان در خانوادها برای تصویب قوانین مدرن در پارلمان تلاش می کنند.

کردستان عراق در چند سال گذشته به سرعت در حال رشد است. هر بار که به کردستتان سفر می کنم متوجه می شوم که فروشگاه ها، رستوران ها و بارهایی به سبک غربی سبز شده اند. شبکه های موبایل و اینترنت به اکثر خانه های مردم این منطقه راه پیدا کرده است. رشد منطقه و ورود تکنولوژی، فرهنگ غربی را با خود به ارمغان آورده است. این موضوع، مشکلات اجتماعی را در این جامعه سنتی به وجود آورده است.

برای دیدار با روژین، دختری ۲۰ ساله، به خانه امن زنان سلیمانیه رفتم. او یکی ازده ها دختر جوانی است که از خانه فرار کرده و به "خانه امن زنان" پناه آورده است.

روژین می گوید: "من پسری را دوست داشتم. از وقتی که خانواده ام فهمیدند، مرا کتک می زدند. به خصوص برادر بزرگم به من بی احترامی می کرد. از خانه فرار کردم و به اینجا پناه آوردم. خانواده ام با من قطع رابطه کرده اند و حتی جواب تلفن من را نمی دهند. طوری رفتار می کنند که انگار اصلا دختری نداشته اند."

قوانین کیفری اقلیم کردستان بر گرفته از قوانین عراق است که از دوران رژیم صدام حسین به ارث رسیده است. برخی از این قوانین با شرایط جدید اقلیم کردستان سازگار نیست. سازمان های حقوق بشری بارها از نقض حقوق زنان درکردستان انتقاد کرده اند. هاژا سلیمان جانشین رئیس کمیسیون زنان مجلس اقلیم کردستان می گوید که حکومت اقلیم کردستان باید به توصیه های جامعه جهانی احترام بگذارد.

"طرح مجازات عاملان خشونت علیه زنان و کودکان به پیشنهاد کمسیون زنان به پارلمان کردستان تقدیم شد و با اکثریت آرا به تصویب رسید"

خانم سلیمان می گوید: "تا به امروز کسی به خاطر ختنه دختران در کردستان محاکمه نشده است. این خودش خشونت علیه دختران است و قطع عضوی از بدن است. یا برخی از خانواده ها دخترانشان را مجبور به ازدواج می کنند. ما می خواهیم جامعه ای مدرن داشته باشیم. شرایط جدید امروز ما ایجاب می کند برای از بین بردن خشونت در خانواده ها گام برداریم."

ماه گذشته، طرح مجازات خشونت علیه زنان و کودکان به پیشنهاد کمسیون زنان به پارلمان کردستان تقدیم شد، این طرح با اکثریت آرا به تصویب رسید. تصویب این قانون با مخالفت شدید شورای عالی علمای دینی کردستان روبرو شد. خالد عمر قادر یکی از اعضای علمای دینی کردستان از این طرح ناراضی است و از مسعود بارزانی، رئیس اقلیم کردستان می خواهد که از اجرای این قانون جلوگیری کند. او می گوید: "ما از این راضی نیستیم که فرزندی از پدرش شکایت کند. یا کسی به خاطر ختنه دخترش به زندان برود. دین اسلام نمی گوید که دختر باید ختنه شود، اما با آن هم مخالف نیست. اسلام نمی گوید که باید به خاطر ختنه کسی به ۱ تا ۳ زندان یا جریمه نقدی محکوم شود. ما مخالف این قانون هستیم چون مخالف صریح آیات قرآن است. این قانون بر گرفته از قوانین یهودی ها و اروپایی هاست که می خواهند بر ملت ما تحمیل کنند."

قانون جدید، پلیس را موظف می کند که با تجاوزکنندگان به حقوق زنان و کودکان برخورد قانونی کند. پلیس سلیمانیه شعبه ای برای پیگیری شکایات در خانواده تشکیل داده است. سرگرد سرکوت احمد رئیس این شعبه می گوید: "طبیعی است که برخی از مردم با این قانون مخالفت کنند، بر این باورم که با گذشت زمان همه به مفید بودن این قانون پی خواهند برد. شرایط جدید تاریخی ما و واقعیت جامعه کردستان ایجاب می کند که ما این قانون و حتی قوانین جدید دیگری برای مبارزه با خشونت در خانواده داشته باشیم."

بسیار معتقدند که در کشورهای خاورمیانه خشونت علیه زنان و کودکان گاهی به دلیل عدم وجود قانون نیست، بلکه به دلیل سنت ها یا قانون گریزی مردم است. هاژا سلیمان می گوید که تصویب این قانون گامی در جهت مبارزه با خشونت است، اما نباید انتظارداشت یک شبه خشونت علیه زنان از بین برود. او می گوید: "مرحله بعدی چگونگی اجرای این قانون است. می خواهیم چگونگی اجرای این قانون در دادگاه ها را نظارت کنیم و ببینیم چگونه با مجرمان برخورد می شود. ما می خواهیم مطمئن شویم که احزاب یا افراد با نفوذ بر روند اجرای قانون و محاکمه مجرمان تاثیر نگذارند."

طراحان قانون جدید می گویند که این گامی در جهت کم کردن خشونت علیه زنان و کودکان در کردستان عراق است. هدف این قانون مبارزه با رفتارهایی است که برای بسیاری از مردم خاورمیانه ارزش سنتی دارد. باید دید آیا کردستان عراق خواهد توانست سنت شکنی کند؟

اپوزیسیون کردستان عراق

خواندن روزنامه در کردستان عراق

همزمان با نا آرامی ها در کشورهای عربی، کردستان عراق نیز شاهد اعتراضاتی بود

همزمان با نا آرامی ها در کشورهای عربی که به بهارعرب شهرت یافت، کردستان عراق نیز شاهد اعتراضاتی علیه حکومت اقلیم کردستان عراق بود. در این نا آرامی ها تعدادی از شهروندان شهر سلیمانیه توسط نیروهای امنیتی کشته شدند. حکومت اقلیم کردستان می گوید که دولت این منطقه منتخب یک انتخابات آزاد است و نباید کردستان را با کشورهای عربی مقایسه کرد، اما احزاب مخالف می گویند که دو حزب حاکم مانند رژیم های دیکتاتوری منطقه ۲۰ سال است بر تمام جنبه های زندگی مردم حاکمند.

جرقه اعتراضات کردستان زمانی زده شد که مردم معترض با سنگ به ساختمان شاخه چهارم حزب دمکرات کردستان در سلیمانیه حمله کردند. نگهبانان به طرف تظاهر کنندگان تیراندازی کردند و تعدادی از مردم کشته شدند. این نا آرامی ها ادامه پیدا کرد و میدان سرای سلمانیه به میعادگاه مخالفانی مبدل شد که خواهان تغییرات اساسی در دولت بودند.

حمه توفیق، سخنگوی حزب مخالف گوران، می گوید که کردستان حکومتی دیکتاتوری دارد. او می گوید: "اگر برای بیست سال در قدرت باشید و به کسی اجازه چالش قدرت را ندهید، این دیکتاتوری نیست؟"

یکی از کشته شدگان ناآرامی های اقلیم کردستان پسر ۱۶ ساله ای بود که به ضرب گلوله نیروهای امنیتی کشته شد. زاهد قره داغی، پدر او می گوید که به رغم شناسایی ماموران ضارب و تقدیم شکایت به دادگاه، تلاش خانواده او برای محاکمه ضارب به جایی نرسیده است: "در دادگاه سلیمانیه نام قاتلین وجود دارد، اما وزارت کشور و پلیس سلیمانیه تا به امروز کسی را بازداشت نکرده و به دلیل تسلط دو حزب سیاسی حاکم بر دستگاه قضایی و عدم استقلال قضات، کسی محاکمه نشده است."

پس از نا آرامی ها، مسعود بارزانی رئیس اقلیم کردستان قول داد تا به خواسته مخالفان گوش دهد. او قرارداد چندین پروژه عمرانی که گفته می شد به نزدیکان مسئولان واگذار شده بود را لغو کرد و قول داد با فساد مالی مبارزه کند. زاهد قره داغی می گوید: "در کردستان فاصله بین فقیر و ثروتمند خیلی زیاد شده و بسیاری از مردم فقیر بدون سر پناه هستند، این در حالی است که کاخ ها و بناهای هر دو حزب حاکم سر به آسمان کشیده است. امروز روز آن رسیده که نوه فیس بوک به میدان بیاید و حکومت را در دست گیرد. جوانان هستند که می توانند وطن را توسعه دهند."

در ماه ژوئیه احزاب مخالف، مذاکرات با دولت را تحریم کردند و خواستار رفع توقیف کمک مالی دولت به احزاب مخالف و همچنین دستگیری مامورانی شدند که به تظاهرکنندگان تیراندازی کرده بودند. نریمان عبدالقادر، عضو کمسیون داخلی و امنیتی پارلمان اقلیم کردستان، می گوید: "قرار بود مبارزه با فساد و اصلاحات با همکاری احزاب مخالف اجرا شود، اما متاسفانه حکومت بدون حضور ما این پروژه را اجرا می کند، با حذف احزاب مخالف. حکومت می خواهد منافع احزاب حاکم را حفظ کند. ما می خواهیم پروژه مبارزه با فساد منفعت مردم کردستان و نهایتا حاکم شدن قانون را در پی داشته باشد."

اما ادهم بارزانی، سخنگوی خانواده بارزانی می گوید که روسای اقلیم کردستان و پارلمان بایستی همیشه به خواسته های به حق مردم گوش دهند. او می گوید تظاهرات توسط عده ای محدود در شهر سلیمانیه برگزار شد و اگر دولت کردستان از هوادارانش می خواست که راهپیمایی کنند، صدها هزار نفر به خیابان ها می آمدند. او در ادامه می گوید: "برخی از خواسته ها از طرف تعدادی از گروه های سیاسی با اهداف سیاسی مطرح می شوند. به خصوص از طرف دو حزب اسلامی کردستان. به همین دلیل ما برخی از خواسته های این گروه ها را بر حق نمی دانیم."

مقامات کرد می گویند که حکومت کردستان نو پاست و فرهنگ کاغذبازی و فساد مالی از رژیم گذشته به جای مانده است. اما مخالفان می گویند که آنان ۲۰ سال فرصت داشتند تا سیستم گذشته را عوض کنند.

آقای بارزانی رئیس حکومت اقلیم کردستان، چند هفته پیش گفت که مامورانی که به طرف تظاهر کنندگان تیر اندازی کرده بودند باید در دادگاه حاضر شوند.

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.