پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

عالیا ماجده المهدی

عالیا ماجده المهدی، دختر مصری، به نشانهٔ اعتراض به اسلام گرایی، تن عریان خود را در معرض دیدگان گذاشت. شما کار عالیا را درست می‌دانید؟ تن عریان او به آگاهی بر «خطراسلام گرایی» دامن زد یا باعث دامن زدن به هراس رایج در جوامعی چون مصر شد، هراس از حذف ارزش‌های دینی و سنتی؟ یک تن برهنه پیش چشم همگان نشان چیست؟ بی‌بند و باری و فساد؟ اگر صاحب این تن برهنه بگوید هدفش از نمایش آن اعتراض بوده، حرف او و اعتراض او در جامعه یی که تنها یک تعبیر از تن برهنه دارد گوش شنوا می‌یابد؟ اگر صاحب این تن بگوید نمایش برهنهٔ آن، یک انتخاب شخصی است حرف او را می‌پذیرید؟ مگر نه اینکه حتی شخصی‌ترین انتخاب‌ها، تصمیم‌ها و رخدادهایی اجتماعی‌اند و در مناسبات اجتماعی معنا می‌دهند. مگر نه اینکه یک انتخاب شخصی مشابه در مصر معنایی را ندارد که در نروژ دارد؟ این‌ها شاید استدلال‌هایی در نکوهش عالیا باشد. اما در مدح او هم کم گفته نشده است. از جمله اینکه شاید او امکان دیگری و ابزار دیگری برای بیان اعتراض نداشته است. و اینکه نباید چرتکه انداخت و چنین اعتراضی را با نگاه خشک پیامدگرایانه تحلیل کرد. و اینکه اگر جوامع انسانی به خصوص جوامع سنتی و اسلامی کسانی چون عالیا را نداشته باشند که خطر کنند و خود را با باورهای عمومی در اندازند، وای بر حال این جوامع. شما در کدام سوی این مجادله قرار دارید؟ نرگس توسلیان دانشجوی حقوق، مرجان دارابی کارمند، تارا اینانلو عکاس هنری و پدیده ثابتی فعال حقوق زنان، شرکت کنندگان برنامهٔ این هفته، هر یک نگاهی متفاوت به این حرکت عالیا دارند.