دغدغه های یک بازرگان تاجیک

حق نشر عکس no credit
Image caption به دلیل اشتیاقی که به کارهای تازه داشت، همکلاسی های عبدالجلیل به او لقب گورباچف داده بودند

بچه ها او را در مدرسه «گورباچف» صدا می کردند. دلیلش اشتیاق او برای کارهای جدید بود. این روزها او یکی از بازرگانان موفق در شمال تاجیکستان است.

عبدالجلیل آرتیکف کسی ست که توانسته از فرصت های ایجاد شده بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، نهایت استفاده را بکند.

عبدالجلیل می گوید: اگر دوره قدیم بود، به من دلال می گفتند. مردم به کسی که در کار خرید و فروش بود، با تحقیر نگاه می کردند.

عبدالجلیل یک شرکت حمل و نقل را اداره می کند. ۷۰ نفر را استخدام کرده و در سراسر تاجیکستان کالا جابجا می کند.

شرکت آنها را یک مامور سابق ضد جاسوسی در سال ۱۹۷۰ تاسیس کرد.

زمانی که دولت در راستای خصوصی سازی شرکت را به فروش گذاشت، عبدالجلیل و برادرش آن را خریدند. کمی بعد اتحاد جماهیر شوروی فروپاشید.

حق نشر عکس no credit
Image caption عبدالجلیل یک شرکت حمل و نقل را اداره می کند که ۷۰ نفر را استخدام کرده و در سراسر تاجیکستان کالا جابجا می کند

عبدالجلیل می گوید: برادرم یک کامیون داشت. می دانستم از این راه می شود پول درآورد. برادرم من را به خرید شرکت تشویق کرد. خیلی خوشحالم که شرکت را خریدیم. از آن زمان تا کنون یک بار هم از کارمان پشیمان نشده ایم.

عبدالجلیل شعبه دیگری هم برای واردات و صادرات باز کرده است. از روسیه ماکارونی و مصالح ساختمانی می خرد. این مواد از طریق قطار از سیبری به تاجیکستان می رسد و از آنجا با ۴۲ کامیونی که عبدالجلیل دارد به سراسر کشور توزیع می شود.

عبدالجلیل به طور ذاتی خوش بین است. اما بازرگانی در تاجیکستان کار آسانی نیست. تاجیکستان به عنوان یکی از فاسد ترین کشورهای دنیا معرفی شده است. با اینکه عبدالجلیل بی پرده نمی گوید اما بی تردید با مقامات محلی مذاکره می کند تا انتظارات آنها را برآورده سازد و تجارتش را پیش ببرد.

روزنامه های محلی این روزها مقاله های بسیاری درباره فساد منتشر می کنند. عبدالجلیل این مشکل را انکار نمی کند اما می گوید این موضوع تا به حال برایش مشکل ساز نبوده است.

حق نشر عکس no credit
Image caption عبدالجلیل می گوید یکی از چالش های بزرگ برای او، رقابت با چین است

چالش بزرگ دیگر، رقابت با چین است. پرواز تا نزدیک ترین شهر چین تنها سه ساعت طول می کشد. برای همین مغازه ها و بازارهای تاجیکستان از کالاها و خوراکی های ارزان قیمت چینی لبریز شده اند.

این رقابت عبدالجلیل را نگران نمی کند. او می گوید: تغییرات در تاجیکستان آنقدر سریع اتفاق می افتد که رقابت در آن امکان پذیر می شود. برای مثال گندم و آرد را در نظر بگیرید. ما در گذشته آنها را وارد می کردیم اما حالا خودمان کارخانه آرد سازی داریم و در آن از گندم محلی استفاده می کنیم. امروز میزان آرد وارداتی در بازار ناچیز است.

عبدالجلیل می گوید: در ده سال گذشته دستاوردهای زیادی داشتیم. شهرهای ما تغییر کرده اند.مطمئنم که درپنج یا ده سال آینده پیشرفت چشمگیری خواهیم داشت.