روایت حسنی خان صابراوا از دوران شوروی

حق نشر عکس no credit
Image caption حسنی خان می گوید: وقتی مدرسه را تمام کردم دو آرزو داشتم: یکی ادامه تحصیل و دیگری کار کردن در یک کتابفروشی

در نگاه حسنی خان صابراوا دوران شوروی سابق برای پیشرفت پر از فرصت بوده است.

حسنی خان در یک روستای ازبک زبان به نام اسفسار در سال ۱۹۶۰ به دنیا آمد. حسنی خان بختی را که به او رو کرده بود دست نداد و توانست راهی برای گریز از زندگی پر زحمت روستا پیدا کند.

حسنی خان می گوید: وقتی مدرسه را تمام کردم دو آرزو داشتم. یکی ادامه تحصیل و دیگری کار کردن در یک کتابفروشی بود. اما به علت مخالفت پدرم، هیچکدام از آرزوهایم برآورده نشد.

به جای آن، حسنی خان مانند بیشتر دخترهای روستا در مزرعه، پنبه می چید. خانواده اش به او فشار می آوردند که ازدواج کند. اما زندگی خانوادگی برای حسنی خان شادی به همراه نداشت. در نهایت با کمک پدر شوهرش کاری در یک کارگاه محلی تولید پنبه پیداکرد.

حسنی خان می گوید عاشق کارش به عنوان تکنسین در آزمایشگاه سنجش کیفیت پنبه بوده . او می گوید:« ما پبنه ها را از سراسر منطقه تحویل می گرفتیم و کار من این بود که کیفیت آنها را درجه بندی کنم.

حق نشر عکس no credit
Image caption حسنی خان "کارگر نمونه شوروی" شد و به عنوان جایزه به او آپارتمانی در شهر دادند

یادگیری مهارت های لازم برای حسنی خان چندان آسان نبود. برای اینکه هم چیز به زبان روسی بود و او با این زبان آشنایی نداشت.

حسنی خان به یاد می آورد: گاهی از سختی کار طاقتم طاق می شد و گریه می کردم. اما رفتم پیش برادرم که روسی می دانست. او به من در ترجمه نوشته های کاری ام خیلی کمک کرد. سعی کردم تا آنجا که می توانم به هر گفتگویی که به زبان روسی بود، گوش دهم. در نهایت این زبان را در یک سال یاد گرفتم.

حسنی خان "کارگر نمونه شوروی" شد و به عنوان جایزه به او آپارتمانی در شهر دادند و همینطور او را برای تعطیلات به دریای بالتیک فرستادند.

حسنی خان از آن روزها می گوید: خیلی خوشحال بودم. با خودم فکر می کردم؛ نگاه کن، این منم که دارم به تعطیلات می روم. این یعنی زندگی!

آن روزها کنترل همه چیز در دست روسها بود. اما حسنی خان نه تنها از اینکه روس ها به او می گفتند چگونه زندگی کند، ناراضی نیست بلکه از آنها با علاقه یاد می کند.

حسنی خان می گوید: روسها خیلی تحصیل کرده بودند. ازبکها و تاجیکها هم تحصیل کرده بودند اما ما اشتباه می کردیم. کاری رو درست انجام نمی دادیم. برای همین دنباله روی روسها شدیم و از آنها یاد گرفتیم و همین به ما کمک کرد پیشرفت کنیم.

درست است که همه مانند حسنی خان فکر نمی کنند. اما شوروی سابق افق ها تازه ای پیش روی خیلی ها مانند حسنی خان گذاشت.

بیست سال بعد او هنوز از فرصتهایی که برایش پیش می آید استفاده می کند. به نظر او وضعیت معیشتی مردم حالا بهتر شده و فرصت زیادی برای پیشرفت وجود دارد.

"با نشستن در خانه و دست روی دست گذاشتن شکم آدم سیر نمی شود. باید کار کرد. باید فعال بود. "