کره شمالی؛ منزوی و مرموز

حق نشر عکس Reuters

کیم جونگ ایل، رهبر کره شمالی، بر اثر بیماری و در شرایطی درگذشت که حاکمان چند کشور، به دنبال شورش و انقلاب‌های مردمی، ناگزیر شدند دست از قدرت بکشند.

تقریبا تمام ساکنان کره شمالی از زمان اعلام خبر درگذشت رهبر این کشور، به عزا نشسته‌اند. در تصاویری که از مردم کره شمالی منتشر شده است، عزادارانی پرشور دیده می‌شوند که در رثای رهبرشان سخن می‌گویند.

چنین شرایطی کاملا با مردم مصر که رئیس جمهور پیشین و برکنارشده خود را در قفس، محاکمه کردند و یا مردم سوریه که بیش از ده ماه است با وجود برخوردهای خشونت‌بار نیروهای نظامی و امنیتی، همچنان در اعتراضات خیابانی شرکت می‌کنند، متفاوت است.

روند انتقال قدرت در کشور در حالی آغاز شده که مقامات عالی‌رتبه کره شمالی برای ادای احترام به جسد کیم جونگ ایل که در تابوتی شیشه‌ای است، در یکی از اتاق‌های کاخ او حاضر شده‌اند.

گفته می‌شود که به دلیل سابقه طولانی بیماری کیم جونگ ایل، خود او بیش از یک سال پیش، جوان‌ترین پسرش را که با نام کیم جونگ اون شناخته می‌شود، به عنوان جانشین انتخاب کرد.

در مدت بیش از یک سالی که کیم جونگ اون برای رهبری کره شمالی آماده می‌شد، درجه نظامی او به ژنرالی ارتش خلق کره افزایش یافت.

حق نشر عکس Reuters
Image caption گفته می‌شود که کیم جونگ اون برای رهبری کشوری اتمی، ولی منزوی و پرحاشیه همچون کره شمالی، بسیار جوان و کم‌تجربه است

هرچند تحلیلگران می‌گویند که او برای رهبری کشوری اتمی، ولی منزوی و پرحاشیه همچون کره شمالی، بسیار جوان و کم‌تجربه است.

انرژی اتمی؛ عامل صبوری جامعه جهانی

مرگ "رهبر محبوب" می‌توانست به معنای پایان دوره انزوای کره شمالی در جامعه جهانی باشد، اما صاحب‌منصبان این کشور با در اختیار داشتن تسلیحات هسته‌ای، این قدرت را یافته‌اند تا با رهبران کشورهای دیگر وارد چالش شوند.

در چنین شرایطی، آمریکا دیگر نمی‌تواند همانند عراق برای حذف حاکمان کره شمالی، دست به عملیات نظامی بزند.

دانش تسلیحات هسته‌ای کره شمالی، عاملی کلیدی برای قدرت رایزنی بیشتر حاکمان این کشور به شمار می‌رود. همچنین همیشه این تردید وجود داشته است که کره شمالی بخشی از این دانش را در اختیار کشورهایی همچون پاکستان، ایران و لیبی قرار داده است.

زندگی در سیاره‌ای دیگر

در عین حال، با وجود توان چانه‌زنی قابل توجه کره شمالی در عرصه دیپلماتیک، مردم این کشور در شرایطی بسیار بسته و مرموز به سر برده‌اند.

گفته می‌شود که مردم کره شمالی عملا سرسپرده رهبران خود هستند و از سنین خردسالی به آنها یاد داده می‌شود که چطور به کیم ایل سونگ، بنیانگذار نظام حاکم و کیم جونگ ایل، "رهبر محبوب" این کشور، ابراز علاقه کنند.

با این حال می‌توان گفت که خاندان کیم در طول شش دهه‌ای که بر کره شمالی حاکم بوده‌اند، حقوق مردم کشورشان را نادیده گرفته‌اند.

گفته شده که در طول این سال‌ها، میلیون‌ها نفر بر اثر گرسنگی و شرایط سخت زندگی، جان خود را در کره شمالی از دست داده‌اند.

گروهی از خبرنگاران بی‌بی‌سی که در سال ۲۰۱۰ میلادی به کره شمالی رفتند، از ابعاد عجیب، غیرطبیعی و باورنکردنی زندگی مردم این کشور گزارش دادند.

در یکی از این گزارش‌ها که از دانشجویان دانشکده زبان‌های خارجی تهیه شد، یکی از این دانشجویان "لطف رهبر محبوب" را که اجازه داده است آنها فیلم‌هایی را به زبان انگلیسی ببینند، دلیل تسلط خوب خود به زبان انگلیسی معرفی می‌کند.

این دانشجوی زبان‌های خارجی در کره شمالی، استالین و مائو را دو رهبر مورد علاقه‌اش بعد از "رهبر محبوب" معرفی کرد، ولی در عین حال، تا آن زمان نامی از نلسون ماندلا نشنیده بود و او را نمی‌شناخت.

با توجه به آنچه که از شرایط کره شمالی گزارش می‌شود، چندان عجیب نیست وقتی افرادی که از این کشور فرار می‌کنند و به کشور همسایه (کره جنوبی) پناه می‌برند، این حس را دارند که گویی به سیاره دیگری قدم گذاشته‌اند.

حق نشر عکس AFP
Image caption از خردسالی به مردم کره شمالی یاد داده می‌شود که چطور به رهبرانشان ابراز علاقه کنند

برآورد می‌شود که سالانه نزدیک به سه هزار نفر از ساکنان کره شمالی به کره جنوبی فرار می‌کنند و تمام آنها ماه‌ها در کلاس‌های مدارس ویژه دولتی حضور می‌یابند تا یاد بگیرند که چطور با فناوری و زندگی مدرن در قرن ۲۱ کنار بیایند.

در کره شمالی، اینترنت به مفهومی که در جامعه جهانی شناخته می‌شود، وجود ندارد و در عوض، اینترنت داخلی ویژه‌ای راه‌اندازی شده است که کاربرانش در محدوده‌ای مشخص و مورد تایید نهادهای حاکم بر کشور می‌توانند به اطلاعات دسترسی داشته باشند.

در عین حال، رسانه‌ها آزادی عمل چندانی برای گزارش آنچه که واقعا در کره شمالی رخ می‌دهد، ندارند. افرادی هم که به آنها اجازه سفر و ورود به این کشور داده شده است، تنها توانسته‌اند از مکان‌هایی مشخص و از پیش تعیین‌شده بازدید کنند. به همین دلیل در بیشتر موارد، تحلیلگران، ارزیابی‌های خود را بر اساس حدس و گمان پیش می‌برند.

مطالب مرتبط