پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

دموکراسی و نظام پادشاهی

شماری از بر‌ترین اقتصادهای جهان که دمکرات‌ترین نظام‌های سیاسی را هم دارند پادشاهی‌اند. آیا این نظام‌ها، مثال‌هایی از سازگاری پادشاهی و دمکراسی نیستند؟ آیا می‌توان آینده یی دمکرات ولی پادشاهی برای ایران تصور کرد؟

رابطه میان طرفداران و مخالفان پادشاهی در تاریخ ایران رابطه یی مملو از کینه بوده، کینه یی که در وهله اول ناشی از دعوا بر سر آزادی و دمکراسی است. اما غالب مخالفان پادشاهی بعد از حدود سه دهه حکومت دینی در ایران می‌گویند به این اعتقاد رسیده‌اند که پادشاهی آزادی کش‌ترین نظام سیاسی نیست و بعضی از موافقان نظام پادشاهی در همین مدت به این نتیجه رسیده‌اند که آمیزش مبناهای دمکراسی و نظام شاهی شاید مهم‌ترین وظیفه آنان در حوزهٔ نظریه‌پردازی است. آیا این شرایط می‌تواند تصور آینده یی پادشاهی و دمکراتیک را برای ایران سهل کند؟ به خطا نرفته‌ایم اگر بگوییم بسیاری از کسانی که در انقلاب ایران شرکت کردند کم کم به این اعتقاد رسیده‌اند که اصلاح آن نظام مناسب‌تر بود از اسقاط آن و زمینه سازی برای استقرار جمهوریی که اجرای شریعت را سرلوحه اهداف خود قرار داد؟ ولی می‌توان بعد ازانقلابی که هدفش سرنگونی نظام پادشاهی بود به چنین نظامی بازگشت؟ این موضوع را با مهمان‌های این هفته در میان می‌گذاریم.

در پنل اول شهریار آهی و بیژن حکمت دبیر سازمان جمهوری خواهان ایران به سوالات مخاطبان خود در پنل دوم آزاده اسدی و شاهپور محمدی پاسخ می‌دهند.