هراس مخالفان: سوریه، لیبی نیست

برهان غلیون حق نشر عکس AP
Image caption برهان غلیون، رییس شورای ملی سوریه، از کسانی است که برای فردای بی‌اسد برنامه می‌ریزد

رهبر گروه اصلی اپوزیسیون سوریه با پس‌زمینه‌ای از شورش مسلحانه فزاینده و اعتراضات خیابانی، می‌گوید مخالفان در حال برنامه‌ریزی برای آینده‌ای بدون بشار اسد هستند.

احمد، سرباز سابق ۲۰ ساله‌‌ای از ارتش سوریه است که پیشتر به معترضان شلیک کرده است. البته او می‌گوید گزینه‌ای جز آن نداشته است.

او می‌گوید: "افسران امنیتی درست پشت سر ما بودند و آن‌ها بودند که دستور آتش دادند."

"بعضی از ما به آسمان شلیک کردیم و بعضی به زمین. اما یکی از ما اصلا شلیک نکرد و تفنگش را زمین گذاشت.یک افسر اطلاعاتی همان جا و همان لحظه او را کشت."

او می‌گوید پیش از آن که در کمین "ارتش آزاد"، متشکل از سربازان فراری ارتش سوریه، دستگیر شود، ده‌ها اعدام صحرایی این‌چنینی دیده است.

او با وجود این‌که طی آن حمله مجروح شده است از این اتفاق خرسند است.

من داستانش را برای برهان غلیون، رهبر گروه اصلی مخالفان سوری تعریف کردم.

حکومتی که با چنان خشونتی به قدرت چنگ زده است، آیا نتیجه اش انتقامی هولناک نیست؟

غلیون، رییس شورای ملی سوریه، از کسانی است که برای فردای بی‌اسد برنامه می‌ریزد.

به گفته او آنان بلافاصله پس از فروپاشی رژیم، یک روند آشتی ملی مانند آفریقای جنوبی اعلام می‌کنند. هم‌چنین درس‌هایی از لیبی (و عراق) فرا گرفته‌اند و نهادهای انتظامی را حفظ خواهند کرد.

او می‌گوید:"سوریه برخلاف لیبی است. عملکرد دولت و نهادهای اجرایی ادامه دارد. ما هنوز نظام حقوقی و قضایی داریم. ما می‌خواهیم بین رژیم و دولت سوریه تمایز قایل شویم. آشوب و بلوایی مثل لیبی نخواهیم داشت. ما هنوز نهادهای نظامی قدرتمندی داریم که خواهان باقی ماندنشان هستیم".

حمایت از انقلاب

آنها نخست می‌بایست اسد را سرنگون کنند. من در حالی به خانه غلیون در پاریس رسیدم (او استاد سابق دانشگاه سوربن است) که با مشاورانش درباره استراتژی‌ خود رایزنی می‌کرد: غرب را چگونه به مداخله وابداریم؟ اگر روسیه از حق وتوی خود در شورای امنیت سازمان ملل استفاده کند چه‌‌ می‌شود؟

او به من گفت: "ما از آن‌ها [جامعه جهانی] می‌خواهیم که هر گزینه ممکن را برای ایجاد یک منطقه امن در سوریه بررسی کنند و جلوی قساوت‌ و سنگدلی رژیم را در شهرهایمان بگیرند".

"ما خواهان منطقه پرواز ممنوعی جزئی هستیم که منطقه‌ای محدود را بر فراز تنها یک قسمت از سرزمینمان پوشش دهد. ما نمی‌خواهیم نیروی هوایی سوریه به کلی نابود شود. ما نمی‌خواهیم مداخله بین‌المللی جای انقلاب سوریه را بگیرد. می‌خواهیم از انقلاب سوریه حمایت کنند".

شورای ملی سوریه چیزی خفیف‌تر از بمباران لیبی را می‌طلبد.

حتی اگر همان را می‌خواست باز هم سوریه، لیبی نیست. سوریه با شکاف‌های مذهبی و فرقه‌ای بیشتر و با همسایگانی چون انبار باروت وضعیت پیچیده‌تری دارد.

قدرت‌های غربی هر قدر هم که از رفتن بشار اسد خوشحال می‌شوند، رغبتی به مداخله نظامی در هیچ شکل آن ندارند.

تنش فزاینده

حق نشر عکس AFP
Image caption برهان غلیون: ما نمی‌خواهیم مداخله بین‌المللی جای انقلاب سوریه را بگیرد

تنش بالا گرفته است. مبارزه مسلحانه‌ و رو به گسترش در کنار اعتراضات خیابانی انجام می‌شود.

اعضای ارتش آزاد سوریه برخلاف سیاست اعلامی رهبری‌شان و شورای ملی، در اصل جنگی چریکی را پیش می‌برند.

غلیون تصدیق می‌کند که شمار رو به افزایش مردان مسلحی که ضد رژیم می‌جنگند هنوز فرماندهی مدنی و سیاسی نداشته‌اند.

اما به گفته او ارتش آزاد، رهبری شورای ملی سوریه را پذیرفته است.

او می‌گوید:"ما گفتگوهای مداومی داریم و هر وقت آن‌ها بحثی راهبردی دارند با ما رایزنی می‌کنند".

به گفته او بده بستان و درگیر شدن با ارتش آزاد ضروری بود "تا از شکل‌گیری گروه‌های شبه نظامی نامنضبطی که در جستجوی انتقام و ایجاد هراس هستند پیشگیری شود".

شورای ملی سوریه از تبعیدیان سوریه که برخی سال‌ها در پایتخت‌های غربی زیسته‌اند، تشکیل می‌شود. آنان در جستجوی یک قانون اساسی برای سوریه‌ای آزاد، دموکراتیک و تکثرگرا هستند.

من به غلیون گفتم که در سوریه شورشیان مسلحی را دیدم که به یک اندازه به خاطر خدا و آزادی می‌جنگیدند. با این وجود می‌توان انتظار یک دموکراسی سکولار را داشت؟

او پاسخ می‌دهد: "مردم سوریه اصولا مذهبی و محافظه‌کارند. اما این به معنی اسلام‌گرا بودن آنان نیست. اسلام‌گرایان نماینده اکثریت انقلابیون و معترضان خیابانی نیستند."

استراتژی شورای ملی سوریه برای سقوط حکومت متکی به اعتراضات خیابانی است. اما ۱۱ ماه گذشته بن‌بستی خونین بوده است.

به باور غلیون، منطقه امنی که او خواستارش است با پذیرفتن انبوهی از سربازان فراری و خانواده‌هایشان تعادل را به هم می‌زند. اما اگر جامعه جهانی این پیام را نگیرد چه طور؟

غلیون می‌گوید: "آن‌هنگام در پی کنفرانسی بین‌المللی درباره سوریه خواهیم بود تا قتل و قساوت‌ها پایان بگیرد."

"ما نمی‌توانیم بنشینیم و ببینیم که مردممان را سلاخی می‌کنند. وجدان ما چنین چیزی را نمی‌پذیرد."

مطالب مرتبط