نمایه سیاسی بحرین

تاریخچه

حق نشر عکس BBC World Service

بحرین که نام آن به معنای دو دریاست، زمانی از سوی سومری‌های عهد باستان به بهشتی تشبیه شده بود که در آن به دلاوران و خردمندان حیات ابدی پاداش داده می شد.

بحرین از نخستین کشورهای خلیج فارس بود که موفق به اکتشاف نفت شد و اقدام به ساخت پالایشگاه کرد. در نتیجه قبل از اکثر همسایگان خود از ثروت نفت بهره مند شد.

با این حال این کشور هرگز موفق به تولید نفت در سطح کویت و عربستان سعودی نشد و به این علت ناچار به ایجاد تنوع در اقتصاد خود شده است.

این کشور از سال ۱۷۸۳ میلادی تحت حکومت خاندان آل خلیفه بوده است. این خاندان از اعراب اهل سنت قوم بنی عتبه هستند که موفق شدند به تسلط ایرانی ها در این جزایر پایان داده و بخشی ار آنها را اخراج کنند.

از زمان امضاء یک قرارداد با بریتانیا در سال ۱۸۶۱ تا کسب استقلال در سال ۱۹۷۱، بحرین کم و بیش تحت الحمایه بریتانیا بوده است

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption بحرین از نخستین کشورهای خلیج فارس بود که موفق به اکتشاف نفت شد

پادشاه، حاکم مطلق کشور است و تمام سمتهای مهم سیاسی و نظامی به خانواده سلطنتی که عرب سنی هستند تعلق دارند. بحرین از دیرباز شاهد کشمکش بین اکثریت شیعه کشور با حاکمان سنی آن بوده است که در مواقعی منجر به ناآرامی های داخلی شده است.

در سال ۲۰۰۱ بحرینی ها از طرح های پیشنهادی امیر آن وقت، یا پادشاه کنونی، برای تغییر نظام سیاسی کشور به سلطنت مشروطه با مجلس نمایندگان منتخب و قوه قضایی مستقل، مشتاقانه استقبال کردند.

در نتیجه در سال ۲۰۰۲، پس از گذشت حدود ۳۰ سال از موجودیت این کشور، اولین انتخابات برای تعیین مجلس نمایندگان برگزار شد و ۴۰ نماینده، شامل حدود دوازده نماینده شیعه، از سوی مردم برگزیده شدند.

اما در اوایل ۲۰۱۱ دولت، ارتش عربستان سعودی را برای کمک به سرکوب تظاهرات مخالفانی فراخواندکه خواستار مشارکت بیشتر در امور دولت بودند. تظاهرکنندگان همچنین خواهان خاتمه تبعیض هایی بودند که به گفته شیعیان در مشاغل و امور خدماتی علیه آنان اعمال می شود.

هزاران تظاهرکننده با الهام گرفتن از قیام های مردمی که منجر به سرنگونی رهبران تونس و مصر شد، به مدت چند روز در مرکز منامه تجمع کردند. چندین نفر در جریان درگیری نیروهای امنیتی با مردم کشته شدند.

بحرین مجمع الجزیره ای است متشکل از ۳۰ جزیره که به دلیل آزادی های نسبی اجتماعی، همواره مقصد گردشگران منطقه بوده است.

بحرین از متحدان اصلی آمریکا در منطقه و مقر "ناوگان پنجم" نیروی دریایی آمریکا است.

در یک نگاه

نام کامل: پادشاهی بحرین

جمعیت: ۸۰۷ هزارنفر ( منبع: سازمان ملل متحد - ۲۰۱۰) پایتخت: منامه مساحت: ۷۱۷ کیلومتر مربع زبان اکثریت: عربی دین اکثریت: اسلام امید به زندگی: ۷۵ سال (مردان) - ۷۶ سال (زنان) (منبع: سازمان ملل متحد) واحد پول: ۱ دینار بحرینی =۱۰۰۰ فلس صادرات عمده: نفت و فرآورده های نفتی، آلومینیوم سرانه درآمد ناخالص ملی: ۲۵.۴۲۰ دلار (منبع: بانک جهانی سال ۲۰۰۹) کد تلفن بین المللی: ۹۷۳+ نشانه اینترنتی: bh.

رهبران

متولد ۱۹۵۰، رفاع (بحرین)

حق نشر عکس BBC World Service

در سال ۲۰۰۲ وقتی که بحرین از امیرنشین به کشوری پادشاهی بدل شد، عنوان شیخ حمد هم از امیر به پادشاه تغییر یافت. او از سال ۱۹۶۴ ولیعهد امیر نشین بود و در سال ۱۹۹۹ به هنگام مرگ پدرش شیخ عیسی، امیر بحرین شد.

شیخ حمد تحصیلات متوسطه خود را در شهر کمبریج انگلستان به پایان رساند. او سپس در دانشکده افسری مانز در شهر الدرشات انگلستان و کالج فرماندهی ارتش در فورت لونوورث واقع در کانزاس آمریکا، تحصیلات خود را ادامه داد.

شیخ حمد در سال ۱۹۶۸ نیروهای مسلح بحرین را بنیان گذاشت و ریاست کل قوای آن را بر عهده گرفت. او از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۸ عهده دار مقام وزارت دفاع بود.

حکومت در طی سال ها با تظاهراتی از سوی اکثریت شیعه کشور مواجه بوده است که می گویند حاکمان سنی مانع از دستیابی آنها به خدماتی مانند مسکن، بهداشت و مشاغل دولتی می شوند.

این کشور در ۲۰۱۱ شاهد موجی از تظاهرات ضد دولتی بود که با الهام گرفتن از قیام های تونس و مصر شکل گرفته بود. دولت با استفاده از خشونت تلاش کرد تا به مخالفت ها پایان دهد. چندین نفر در جریان این درگیری ها کشته شدند.

حکومت همچنین برای سرکوب شورش ها سربازان ارتش عربستان سعودی را به بحرین فراخواند.

رسانه‌ها

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption خود سانسوری در بحرین به طرز گسترده ای وجود دارد

روزنامه نگاران بحرینی برای اتهاماتی از قبیل "تضعیف" دولت و مذهب ممکن است مورد پیگرد قانونی قرار بگیرند. خود سانسوری به طرز گسترده ای وجود دارد.

خبرنگاران در طی تظاهرات ضد دولتی هدف مقامات قرار گرفتند. سه تن از سردبیران روزنامه الوسط اخراج و در پی آن به اتهام نشر "اکاذیب" جریمه شدند. چندین گزارشگر خارجی نیز از کشور اخراج شدند.

نتیجه بررسی کمیسیون مستقلی که برای تحقیقات درباره نا آرامی ها تشکیل شده بود، نشان داد که پوشش خبری رسانه های دولتی در مواردی تحریک آمیز بوده است. دراین گزارش همچنین آمده است که گروه های مخالف به رسانه های اصلی دسترسی ندارند، و توصیه کرد که دولت از "شدت قوانین سانسور بکاهد".

بیشتر شبکه های خبر رسانی داخلی توسط دولت اداره می شوند. هرچند بحرین قرار است میزبان شبکه ماهواره ای خبری العرب، تحت حمایت عربستان سعودی شود که در دسامبر ۲۰۱۲ راه اندازی خواهد شد. این شبکه از "مدیا سیتی" اداره خواهد شد.

لؤلؤ تی وی، شبکه ماهواره ای مخالف دولت از لندن اداره می شود، اما از پخش سیگنال آن در داخل بحرین جلوگیری می شود. تا ژوئن ۲۰۱۰، جمعیت کاربران اینترنتی در بحرین به ۶۴۹ هزار و سیصد نفر رسید. (InternetWorldStats.com)

"گزارشگران بدون مرز" می گوید: "اینترنت سکویی است با فضایی آزاد برای روزنامه نگاران، اما نظارت بر آن روز به روز بیشتر می شود."

قوانین سختگیرانه فیلترینگ در خصوص هر آنچه محتوای سیاسی، حقوق بشری و مذهبی داشته باشد، یا از سوی مقامات غیر اخلاقی تلقی شود، اعمال می شود. بسیاری از وبلاگ نویسان و شهروندان دیگر در جریان تظاهرات ۲۰۱۱ بازداشت شدند.

سرویس جهانی بی بی سی بر روی موج اف ام در منامه قابل دریافت است.

اخبار الخلیج: روزنامه، خصوصی

الایام: روزنامه، خصوصی

الوسط: روزنامه، متعلق به مخالفان حکومت

گلف دیلی نیوز: روزنامه به زبان انگلیسی

سازمان رادیو و تلویزیون بحرین (بی آر تی سی): دولتی، دارای پنج شبکه که از طریق زمینی قابل دریافت اند.

سازمان رادیو و تلویزیون بحرین (بی آر تی سی): دولتی، پخش کننده برنامه های عمومی، فرهنگی و محلی، قرآنی، ورزشی و شبکه ای به زبان انگلیسی

وویس اف ام: خصوصی برای شنوندگان هندی

آژانش خبری بحرین: با صفحه های انگلیسی