'کودکان نامرئی' قسمت دوم 'کنی 2012' را منتشر کرد

فيلم مستند درباره يک گروه شبه نظامی در يوگاندا حق نشر عکس AP
Image caption جوزف کنی، رهبر گروه شورشی ارتش مقاومت ديگر در يوگاندا فعال نيست

گروه آمریکایی موسوم به "کودکان نامرئی" که به تازگی با ساخت یک مستند ویدیویی درباره یک گروه شبه نظامی شورشی در اوگاندا توجه افکار عمومی را به موضوع کودک سربازان در آفریقا جلب کرد، قسمت دوم فیلم خود را در اینترنت منتشر کرده است.

نسخه اول این مستند که "کنی۲۰۱۲" نام دارد، پس از انتشار در شبکه های اجتماعی بیشتر از یکصد میلیون بیننده جلب کرد ولی با انتقادهایی هم همراه بود.

این فیلم فعالیت شبه نظامیان شورشی موسوم به ارتش مقاومت پروردگار و رهبر آن جوزف کنی را به تصویر کشیده است.

این شورشی ها که علاوه بر اوگاندا در چند کشور آفریقایی دیگر هم فعال هستند، به ربودن کودکان و وادار کردن پسران به جنگیدن و دختران به تن فروشی متهم شده اند.

تهیه کنندگان کنی۲۰۱۲ اعلام کرده اند که قسمت دوم آن به جزئیات بیشتری از رخدادهای اوگاندا می پردازد.

محصول تازه کودکان نامرئی که "کنی۲۰۱۲ ، ورای شهرت" نام دارد، با توجه جهانی به مستند اول و انعکاس گسترده آن در رسانه ها اشاره می کند و سپس از تصاویر شبکه های خبری در آمریکا به آفریقا بر می گردد تا مشکلات در اوگاندا را به تصویر بکشد.

انتشار مستند تهیه شده به وسیله "کودکان نامرئی" در شبکه های اجتماعی با اقبال گسترده جوانان روبرو شده است.

حتی بعضی از قانونگذاران آمریکایی مانند سناتور کریس کونز، رئیس کمیته فرعی امور آفریقا به مجلس سنا گفته است که فرزندانش از او پرسیده اند که ایالات متحده برای توقف مشکلات اوگاندا چه کرده است.

موسسه نظرسنجی پیو اعلام کرده است که استقبال صورت گرفته از این مستند بیانگر تغییر الگوی دریافت اخبار به وسیله جوانان است.

بر اساس گزارش این موسسه، ۴۰ درصد از پاسخ دهندگان جوان ۱۸ تا ۲۹ ساله از تهیه این فیلم مستند مطلع هستند در حالی که تنها ۱۸ درصد از افراد بین ۵۰ تا ۶۴ ساله از وجود آن ابراز اطلاع کرده اند.

بیشتر جوانانی که این مستند را دیده اند، می گویند از طریق شبکه های اجتماعی مانند توییتر و فیس بوک آن را تماشا کرده اند.

به رغم استقبال گسترده از مستند کنی۲۰۱۲، بعضی از فعالان و سازمان های امدادرسانی از آن انتقاد کرده اند.

منتقدان می گویند تهیه کنندگان این مستند برای حل مشکل ارتش مقاومت پروردگار، دیدی استعماری دارد و به توانمندسازی ساکنان قاره آفریقا برای پیدا راه حلی بومی توجه نکرده است.

بعضی از منتقدان هم می گویند تهیه کنندگان بدون توجه به پیچیدگی موضوع، تصویری سطحی از این معضل ارایه کرده است.