تظاهرات در جنوب قرقیزستان

حلال‌آباد حق نشر عکس
Image caption در سال ۲۰۱۰ نیز جلال‌‌آباد از مراکز ناآرامی‌ها و تظاهرات مردم بوده است

خبرهای رسیده از قرقیزستان حاکی از تظاهرات صدها نفر از ساکنان جلال‌‌آباد در جنوب این کشور بوده است.

تقاضای اصلی معترضان در میدان این شهر استعفای دولت کنونی و اصلاحات در قانون اساسی قرقیزستان بوده است.

خبرگزاری "ریا-نووستی" روسیه از قول یکی از شاهدان عینی این تظاهرات می‌نویسد: “اکثر شرکت‌کنندگان این تجمع در دست شعارهایی که در آن استعفای آموربیک بابان‌اف را تقاضا می‌کنند، دارند.”

به گفته این شاهد عینی تظاهرات در محیط آرام می‌گذرد و در این تظاهرات رهبران احزاب سیاسی مخالف دولت فعلی، از جمله “آتا جرت” و “بُتُن قرقیزستان” سخنرانی می‌کنند.

در همین حال، به گزارش کارمندان نهادهای انتظامی قرقیزستان در این تظاهرات حدود پنج هزار نفر شرکت می‌کنند، ولی رسانه‌های خبری آن کشور با استناد به برگزارکنندگان این گردهمایی شمار تجمع‌کنندگان را بیش از ۲۰ هزار نفر گفته‌اند.

در اوایل ماه آوریل در استان اوش و باتکنت قرقیزستان نیز تظاهرات دایر و مردم در آن تقاضاهای مشابهی از دولت فعلی کرده‌اند.

گفته می‌شود که تعداد معترضان در تجمعات قبلی نیز بیش از ۱۰ هزار نفر را تشکیل می‌داد.

همچنین مردم تجمع‌کرده در این استان‌ها از دادستانی آن کشور خواسته‌اند که نارآمی‌های سال ۲۰۱۰ در قرقیزستان به صورت عمیق تحقیق شوند.

در پی این ناآرامی‌های ماه مه سال ۲۰۱۰ درگیری‌های قومی در شهرهای اوش و جلال‌آباد قرقیزستان میان ازبک‌ها و قرقیزها آغاز شد و برای هر دو جانب تلفات زیاد جانی در پی داشت.

از جمله حدود ۵۰۰ نفر کشته و هزارها نفر در این درگیری‌ها زخمی شده بودند.

همچنین صدها هزار نفر وادار به ترک منازل خود شده‌اند و گفته می‌شود که بیشتر منازل تخریب‌شده به ازبک‌تبارهای قرقیزستان متعلق بود.

گزارش‌های غیررسمی از قرقیزستان حاکیست که تا حال بسیاری از پناهندگان ناآرامی‌های سال ۲۰۱۰ در جنوب قرقیزستان به مکان زیست خود بازنگشته‌اند.

از سوی دیگر، سازمان گروه بین‌المللی بحران (International Crisis Group) از احتمال بروز خشونت‌های جدید در جنوب قرقیزستان اظهار نگرانی کرده است.

قرقیزستان تنها کشور آسیای میانه‌ است که مردم آن در دهه اخیر شاهد دو انقلاب بودند.

در سال ۲۰۰۵ مردم قرقیزستان ضد عسکر آقایف، رئیس جمهور وقت، قیام کردند و در پی آن قرمان‌بیک باقی‌یف روی کار آمد. این شورش مردم “انقلاب لاله‌ای” نام گرفته بود، ولی بعد از پنج سال، مردم قرقیز دوباره به میدان آمدند و استعفای آقای باقی‌یف را طلب کردند.

این تظاهرات نیز با درگیری میان کارمندان انتظامی و معترضان انجامید و در نتیجه پافشاری تظاهرکنندگان، پرزیدنت باقی‌یف به جنوب کشور، مکان تولدش، فرار کرد.

و در آن زمان دولتی موقتی روی کار آمد و رزا آتونبایوا، رهبریت دولت انتقالی قرقیزیستان را برای مدتی بر عهده گرفت.

در پاییز سال ۲۰۱۱ در قرقیزستان انتخابات ریاست جمهوری برگزار گردید و الماسبیک آتومبایف، رئیس جمهوری این کشور انتخاب شد.

مطالب مرتبط