مسیحیان سوریه؛ ترس از حکومت، هراس از مخالفان

مسیحیان سوریه حق نشر عکس BBC World Service
Image caption مسیحیان سوریه هم از جانب حکومت و هم مخالفان احساس نگرانی می‌کنند

یک سال از تنشی که جامعه سوریه را به قطب‌های متضاد تجزیه کرده، می‌گذرد و جامعه مسیحیان ارتودوکس، هم از جانب حکومت و هم مخالفان احساس نگرانی می‌کنند.

لینا (اسم مستعار) که دانشجوی پزشکی دانشگاه حلب است در ای‌میلی می‌گوید "دانشگاه به میدان جنگ موافقان و مخالفان رژیم تبدیل شده است."

او در این ای‌میل به من گفت که نمی‌تواند مطابق قرارمان در دانشگاه مرا ببیند.

او نوشت: "هر دو طرف به من به عنوان یک مسیحی مشکوکند. واقعیت این است که من نه همراه رژیم هستم و نه علیه آن."

لینا هیچ وقت به سیاست اهمیت نداده بود تا این که بیش از یک سال پیش و با آغاز بحران سوریه خود را همراه با خانواده‌اش درگیر بحث‌های هرروزه درباره آن دید.

او می‌گوید: "ما پیرو این قاعده ساده بودیم که در باره سیاست حرف نزن، ولی هر کاری دلت می‌خواهد بکن."

"پیشتر وقتی در دانشگاه امتحان داشتم، تنها دغدغه مادرم این بود که نمره "عالی" کسب کنم. اما حالا به خاطر آدم‌ربایی‌ها نگران این است که مبادا تاکسی بگیرم."

با وجود این که بعضی از روشنفکران مسیحی آشکارا با حکومت بشار اسد مخالفت کرده‌اند و به زندان افتاده‌اند، به نظر می‌رسد که اکثریت مسیحیان از پیامدهای نامعلوم فروپاشی احتمالی حکومت واهمه دارند.

آنان به وضعیت مسیحیان در عراق و اخیرا هم در مصر به عنوان مبنای هراس خود ارجاع می‌دهند.

کلیسای ارتودوکس سریانی روزگاری از عظیم‌ترین کلیساهای امپراطوری روم شرقی بود؛ این سریانی‌ها بودند که نوشته‌های یونانی را به عربی برگرداندند.

دعوت به گفتگو

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption شمار مسیحیان سوریه به ۱۴۰ هزار نفر کاهش یافته است.

به گفته پدر گرگیوس یوحنا ابراهیم، اسقف حلب، شمار مسیحیان به ۱۴۰ هزار نفر کاهش یافته است.

وقتی در دیرش به ملاقاتش رفتم از او پرسیدم که اقلیت مسیحی چگونه با این بحرانی که کشور در آن غوطه‌ور است مواجه شده‌اند.

او برآشفته گفت: "به ما نگویید اقلیت. ما جامعه‌ای بی‌همتا هستیم و ریشه‌هایی عمیق در این کشور داریم."

او ادامه داد: "مخالفان و حکومت هر دو اشتباهاتی مرتکب شده‌اند. آنان به راه خرد بازنمی‌گردند و خون فقط خون بیشتری جاری می‌کند."

"ما همه را به گفت و گو دعوت می‌کنیم. گفت و گویی که می‌بایست نماینده مخالفان را هم در بر بگیرد، نه فقط آنانی را که دولت به عنوان مخالف به رسمیت می‌شناسد."

او می‌گوید: "ببینید، ما دغدغه‌هایی داریم، دغدغه‌هایی بزرگ داریم. نمی‌توان مدل عراق را برای هیچ کس خواست و ضمنا مسیحیان منطقه از آنچه اخیرا در مصر رخ داده پریشانند."

"مساله ما این نیست که چه کسی به قدرت می‌رسد، بلکه از این می‌ترسیم که هر کسی بر سر کار بیاید چشم‌ و گوشش را خواهد بست و یا علاقه‌ای نخواهد داشت سر و کارش به ما بیفتد."

"ما از اسلام‌گرایان نمی‌ترسیم، از افراط‌گرایان خشونت‌طلبی می‌ترسیم که دیگران را نمی‌پذیرند."

به هنگام ملاقات من، چند نفری در خیابان‌های اطراف دیر ارتودوکس یونانی در بخش قدیمی دمشق بودند. اسامی خیابان‌ها، ساختمان‌ها و بازارها در مناطق توریستی، هنوز هم بخش زیادی از سابقه یونانیشان را در خود دارند. اما کلیسایی که در آن اسقف لوقا الخوری را دیدم تقریبا خالی بود.

فداکاری برای میهن

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption اسقف لوقا الخوری می‌گوید مسیحیان در کنار حکومت نمی‌ایستند

اسقف الخوری از بابت تعلق به قدیمی‌ترین کلیسای عربی به خود می‌بالد.

"می‌توانید یک حزب سوری یا جنبشی را نام ببرید که مسیحی ارتودوکسی میان رهبرانش ندارد؟"

لحن نوستالوژیک حرفش توجهم را جلب می‌کند.

او اصرار دارد: "مسیحیان سوریه متهمند که پشت حکومت قرار گرفته‌اند. این درست نیست."

"سوری‌ها تنها به کشورشان تعلق دارند و نه به حکومت. مسیحیانی میهن‌پرست داریم که در زمره اولین فداییان انقلاب بوده‌اند."

"بی‌تردید ما ترس‌هایی هم داریم. چرا که هرگز خشونتی این چنینی را ندیده بودیم."

اسقف لوقا الخوری گفت: "ولی ما در کنار حکومت نمی‌ایستیم. ما پشت سر میهنمان هستیم و هر کسی که به وطنمان و منافعمان خدمت کند."

مطالب مرتبط