بی تفاوتی حومه های فقیر نشین فرانسه به انتخابات ریاست جمهوری

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption مردم ساکن در این مناطق اخبار انتخابات را از دور دنبال می کنند

هنگامی که در بازار لبوسکت شهر کلیشی سوبوآ راه می روید اصلا به نظر نمی رسد که در حومه شهر پاریس یا حتی کشور فرانسه هستید.

این محل با غذاهای متنوع و موسیقی عربی بیشتر شبیه بازارهای پر جنب و جوش آفریقای شمالی است.

در اینجا، انتخابات ماه آینده ریاست جمهوری متعلق به دنیای دیگری به نظر می رسد. رباح، که سی دی می فروشد می گوید:"ما ندیدیم کسی اینجا برای انتخابات تبلیغ کند."

لورنس ریبوکو، مدد کار اجتماعی می گوید مردم از انتخابات خبر دارند ولی اخبار آن را از دور دنبال می کنند؛ انگار که مربوط به کشور دیگری باشد.

حس به حاشیه رانده شدن در این منطقه بسیار عمیق است. کلیشی یکی از بدنام ترین حومه های فرانسه است. حومه، در واقع نام مودبانه ای است که به حاشیه شهرهای فقیر و مهاجر نشین اطلاق می شود.

در ماه اکتبر سال ۲۰۰۵ مرگ دو نوجوان ساکن کلیشی موجب شروع آشوب هایی شد که به مدت سه هفته درشهرک های سراسر فرانسه، با غارت و سوزاندن اتومبیل ها ادامه یافت. ساکنین این مناطق، با گذشت بیش از شش سال از این وقایع هنوز هم احساس می کنند که نادیده گرفته می شوند.

بیراما فوفانای ۳۸ ساله که اهل آفریقای غربی است در حالی که در مرکز خرید محقر ولی شلوغ کلیشی نوشیندنی اش را سر می کشد می گوید: "من که ندیدم کسی از مشکلات ما بگوید."

آقای فوفانا یادآوری می کند: "در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۷ خاطره آشوب ها هنوز تازه بود و همه از حومه ها حرف می زدند. اما الان ما دیگر کاملا فراموش شده ایم و کسی در این مورد حرفی نمی زند."

خلاف مسیر

برخی عقیده دارند که آشوب ها اوضاع را بد تر کرده است.

دیاب سی، یک مهاجر دیگر، می گوید که شهر چنان به پایگاه خشونت تبدیل شده که اهالی آن امید زیادی برای یافتن کار ندارند. او توضیح می دهد:"اگر اهل کلیشی باشید کارفرمایان شما را به چشم جنایتکار نگاه می کنند."

بیکاری جوانان در حومه ها معمولا به ۴۰درصد هم می رسد و تبعیض برای این محلات به معضل بزرگی تبدیل شده است.

در سال ۲۰۰۸ میلادی نیکولا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه، از این مساله که موفقیت در آن کشور به جای شایستگی بیشتر به "طبقه اجتماعی، محل زندگی، اسم و رنگ پوست" بستگی دارد، ابراز عصبانیت کرد.

با این وجود در دوران حکومت پنج ساله آقای سارکوزی چیز زیادی تغییر نکرده است و خانم ریبوکو می گوید تبعیض در استخدام همچنان چشمگیر است.

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption ساکنان این مناطق می گویند مشکلات به قدری زیادی است که فقط یک جرقه کوچک دوباره اعتراضات را شروع می کند

او داستان دانش آموزی را تعریف می کند که برای کسب تجربه کاری به یک نانوایی معرفی شده بود، اما هنگامی که وارد نانوایی شد و صاحب مغازه دید که او سیاه پوست است، بیرونش کرد.

علاوه بر تبعیض، مسائل دیگری هم مانند فقر، مواد مخدر و مشکلات خانوادگی که ظاهرا رو به بهبود هم نیستند، مانع پیشرفت ساکنان حومه ها می شود.

نبود وسایل حمل و نقل در این محل به این معنی است که پیمودن فاصله ۱۶ کیلومتری تا پاریس ممکن است تا دو ساعت هم طول بکشد.

خانم ریبوکو می گوید: "شرایط تا حدودی شبیه قبل از شلوغی های سال ۲۰۰۵ است. مشکلات به قدری زیاد است که فقط یک جرقه کوچک دوباره اعتراضات را شروع می کند."

چه فرقی می کند؟ اوضاع همان است

در زمان ریاست جمهوری آقای سارکوزی ۳۸۰ میلیارد یورو پروژه نوسازی شهری تعریف شده است که شامل خانه سازی در کلیشی نیز و مونفرمی می شود. خانه های کم طبقه رنگارنگ جای ساختمان های بلند تیره که در دهه ۱۹۶۰ ساخته شده اند را می گیرند.

گلود گئان، وزیر کشور فرانسه، در ماه ژانویه مرکز پلیس جدید کلیشی- مونفرمی را افتتاح کرد. افتتاح این مرکز پاسخی بود به تقاضای طولانی مدت ساکنان این منطقه پر جرم و جنایت بود که پلیس معمولا جرات نمی کرد، یا دوست نداشت، در آن دخالتی بکند.

اما به نظر نمی رسد که این اصلاحات تغییر عمده ای بوجود آورده باشد و حالا مرکز پلیس جدید هم، که با دیوارهای بلند محافظت می شود، به تصویر فرا واقعی کلیشی-مونفرمی اضافه شده است.

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption مرکز جدید پلیس این منطقه به حفاظ هایی برای مقابله با شورش ها مجهز شده است

ژان پیر مارشان، که یکی از کسبه محل است می گوید: "شاید شکل منطقه عوض شده باشد اما مشکلات همان مشکلات گذشته هستند."

برای مثال لیندا، مهاجر ۲۵ ساله اهل الجزایر را در نظر بگیرید که اکنون در یکی از ساختمان های جدید، که آسانسورش هم کار می کند، زندگی می کند. این وضع نسبت به مخروبه ای که او و خانواده اش ۱۸ ماه پیش در آن زندگی می کردند تغییر بسیار خوبی است.

اما این آپارتمان برای آنها گران و کوچک است. او به همراه پدر و مادر، شوهر، بچه ۷ ماهه‌شان، خواهر و خواهر زاده نوجوانش همگی در همین آپارتمان زندگی می کنند و همه درآمدشان کمکی است که دولت به پدر از کار افتاده اش می کند.

لیندا قانونا اجازه کار ندارد و نمی تواند کار کند. اقامت موقت شوهرش محمد هم رو به پایان است و او هم شغلی ندارد. تقاضای تابعیت پسرشان هم، با آنکه متولد فرانسه است، رد شده است. محمد می گوید:"بیشتر ما مشکل اجازه کار داریم."

این زوج، هر دو با ریاست جمهوری سارکوزی مشکل دارند. به نظرشان او محافظه کاری است که زیادی با مهاجران سخت گیر است.

لیندا می گوید:" سارکوزی از ما خوشش نمی آید. او رئیس جمهور ثروتمندان است نه فقرا. او برخلاف قولش هیچ چیز را بهتر نکرد. در واقع شرایط بدتر هم شده است."

گوشت حلال

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption احمد هادف می گوید که ممکن است به نیکولا دوپون انیان، کاندیدای کم طرفدار مخالف اتحادیه اروپا رای بدهد و ادامه می دهد:" او تنها کسی است که به اسلام حمله نمی کند."

این احساسات در حومه ها شدیدا غالب است. وعده های آقای سارکوزی در سال ۲۰۰۵ که وزیر کشور بود، برای" شستن شهرک ها با آب پرفشار" هنوز هم حسرت برانگیز است.

از طرف دیگر، نسبت به فرانسوا اولاند، کاندیدای چپ میانه هم اشتیاق زیادی دیده نمی شود.

احمد هادف، که عضو شورای شهرمونفرمی و فعال امور جوانان است، به قانون جدیدی که در سنا که سوسیالیست ها در آن اکثریت دارند، تصویب شده، اشاره می کند. بر اساس این قانون وجود نمادهای مذهبی، مانند روسری اسلامی در آسایشگاه ها و خانه های پرستاران کودکی که با استفاده از کمک دولت در منزل خود از بچه ها نگهداری می کنند، ممنوع است.

آقای هادف می گوید که ممکن است به نیکولا دوپون انیان، کاندیدای کم طرفدار مخالف اتحادیه اروپا رای بدهد و ادامه می دهد: "او تنها کسی است که به اسلام حمله نمی کند."

مسائل مربوط به مسلمانان در فعالیت های انتخاباتی نقش مهمی داشته اند و در مورد استفاده گسترده از گوشت حلال بدون بسته بندی مشخص هم اظهارات مختلفی مطرح شده است.

این مساله موجب عصبانیت بسیاری از مسلمانان شده است. عمار براهیمی که رئیس اتحادیه فرهنگی مسلمانان مونفرمی هم هست اصرار دارد که مسلمانان هم تبعه فرانسه هستند و دامن زدن به مساله گوشت حلال برای "به حاشیه راندن بخشی از جامعه" در انتخابات است.

اما ترس از جدایی مسلمانان از جامعه تنها به سیاست مداران فرصت طلب محدود نمی شود. در اکتبر سال گذشته ژیل کپل، متخصص امور اسلامی، و تیمش که یکسال در مناطق کلیشی و مونفرمی مشغول تحقیق بودند گزارشی منتشر کردند که در آن به "تشدید هویت اسلامی" در حومه ها و رشد فاصله مسلمانان با بقیه جامعه فرانسه، که آن ها را نادیده می گیرد، اشاره شده بود.

مطالب مرتبط