'جهش تند' تخریب خانه‌های فلسطینیان

حق نشر عکس AP
Image caption اسرائیل روند تخریب و تخلیه خانه‌های فلسطینیان کرانه باختری را تشدید کرده است

رمزی قسیه در حالی که به آرامی میان کپه‌ای از پاره آجر و آهن خمیده گام برمی‌دارد می‌گوید: "تخصصمان در منقل و کباب روی آتش چوب بود". شیشه‌های شکسته زیر پایش خرد می‌شوند.

"ایوانی زیبا داشتیم، حالا هیچی نداریم".

رمزی تا چند هفته پیش صاحب مغرور رستوران المغرور، در بیرون از بیت‌لحم و اراضی اشغالی کرانه باختری رود اردن بود. حالا او صاحب جایی است که انگار بمبی در آن منفجر شده است، زخمی کهنه در دره‌ای کوچک و زیبا که هنوز از بارش‌های زمستان شاداب است.

نیروهای اسرائیلی اوایل ماه مه رستوران را با خاک یکسان کردند.

رمزی با تلفن همراهش از تخریب رستورانش فیلم گرفته است، بولدوزرهایی غول‌پیکر سقف رستورانش را پایین می‌آورند و او و کارکنانش بی‌پناه به آنها نگاه می‌کنند.

او می‌گوید: "۱۲ سال کار در فقط ۵ دقیقه از بین رفت".

'پاکسازی نژادی'

خانه مجاور رستوران که او و خانواده‌اش در آن زندگی می‌کنند، هنوز پا بر جا است. او می‌گوید نیروهای اسرائیلی به او گفته‌اند که ظرف یک ماه آینده می‌آیند که آن را تخریب کنند.

مقامات اسرائیلی می‌گویند که رمزی مجوزهای لازم ساختمانی را نداشته است.

ایگال پالمور، از سخنگویان وزارت امور خارجه اسرائیل، می‌گوید: "در کشورهای دیگر هم پیش می‌آید که مردم در مناطق روستایی زیبا رستوران بزنند بدون آن که مجوزهای لازم را گرفته باشند. به آنها اخطار می‌دهند و اگر آنها کسب و کارشان را به لحاظ قانونی تنظیم نکنند، رستورانشان تخریب خواهد شد".

حق نشر عکس non
Image caption سازمان ملل هشدار داده است که سیاست تخریب خانه‌های فلسطینیان کودکان را از حق آموزش محروم می‌کند

اما این چیزی است که فلسطینی‌ها "پاکسازی نژادی" می‌خوانند.

نیروهای اسرائیلی خانه‌ها و مغازه‌های فلسطینیان را در کرانه باختری خراب می‌کنند. سازمان ملل می‌گوید که اقدامات این چنینی در سال‌های اخیر جهش چشمگیری داشته‌اند.

بر این مبنا بیش از ۱۱۰۰ فلسطینی ساکن کرانه باختری در سال ۲۰۱۱ از خانه‌هایشان بیرون رانده شده‌اند، تعدادی که ۸۰ درصد بیشتر از سال ۲۰۱۰ است.

مطابق این آمار، این روند در سال ۲۰۱۲ نیز ادامه یافته است، به ترتیبی که فقط تا به این جای سال ۲۰۱۲ شمار فلسطینی‌هایی که خانه‌شان را از دست داده‌اند به ۶۰۰ نفر می‌رسد.

کرانه باختری از سال ۱۹۶۷ و پس از جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل، درگیری نظامی که به شکست اعراب ختم شد، تحت اشغال نظامی اسرائیل است.

تقسیم کرانه باختری

مطابق توافق ۱۹۹۳ صلح اسلو کرانه باختری به سه منطقه تقسیم شده است، اقدام موقتی که بنا بود به برقراری یک دولت تمام عیار فلسطینی منجر شود.

این مناطق از این قرارند:

  • در منطقه الف، که شامل حدود ۱۷درصد اراضی کرانه باختری است، تسلط کامل دولت فلسطینی برقرار است.
  • در منطقه ب، که شامل نزدیک ۲۱درصد اراضی کرانه باختری است، دولت فلسطینی اختیارات محدودی دارد.
  • در منطقه ج، که شامل حدود ۶۲درصد اراضی کرانه باختری است، دولت اسرائیل تسلط کامل دارد.

در منطقه ج، که اغلب تخریب‌ها و تخلیه‌ها در آن رخ می‌دهند، کسب مجوز ساخت و ساز برای فلسطینی‌ها بسیار دشوار است. دولت اسرائیل بیشتر این محدوده را منطقه نظامی بسته اعلام کرده است.

رامش راجاسینگام، از دفتر همکاری‌های انسان‌دوستانه سازمان ملل، می‌گوید: "این تخریب‌ها باعث می‌شود [فلسطینی‌ها] متحمل رنج شدیدی شوند. بیشتر از نصف کسانی که از خانه‌هایشان بیرون رانده می‌شوند کودک هستند".

"و این کودکان در پی تخریب و تخلیه خانه‌شان از دسترسی به آموزش محروم می‌شوند".

مدرسه‌ای که در "جنبه"، روستای فلسطینی کوچکی با نزدیک ۲۰۰ نفر سکنه در کوه‌های خلیل و در منتهاالیه جنوبی کرانه باختری، واقع شده است نیز در معرض تخریب قرار دارد.

حق نشر عکس non
Image caption ارتش اسرائیل می‌خواهد منطقه جنبه را به یک میدان تیر تبدیل کند

جای پرتی است؛ با جیپ نیم ساعت از جاده اصلی طول می‌کشد که به آن برسیم.

جنبه در منطقه ج واقع شده است.

نبرد قانونی

وقتی که می‌رسیم، دانش‌آموزان وسط درس زبان انگلیسی هستند. مدرسه از دو کلاس کوچک تشکیل شده است.

وقتی وارد کلاس می‌شوم یکی از بچه‌ها با انگلیسی دست و پاشکسته‌ای می‌گوید: "قدش چه بلنده!"

زندگی در جنبه حالتی بدوی دارد و بسیاری از خانواده‌ها در غارهایی که در دل کوه کنده‌اند زندگی می‌کنند.

اما خطر تخریب این روستا را نیز تهدید می‌کند.

ارتش اسرائیل می‌خواهد این منطقه را به یک میدان تیر تبدیل کند.

بیش از یک دهه است که جدالی قانونی بر سر وضعیت این زمین‌ها در جریان است. وزارت دفاع اسرائیل به زودی تکلیف زمین را روشن می‌کند، هرچند ممکن است که تصمیم نهایی به دیوان عالی اسرائیل واگذار شود.

برآورد سازمان ملل این است که اگر وزارت دفاع اسرائیل برنده این جدال باشد، ممکن است بیش از ۱۶۰۰ فلسطینی از خانه‌هایشان آواره شوند.

پیرمردی ۷۲ ساله به نام حمید جبارین را در غار محل زندگی‌اش ملاقات کردم، نیمه کور و با پاهایی لرزان.

حق نشر عکس non
Image caption حمید جبارین و خانواده‌اش چندین نسل است که در این منطقه زندگی می‌کنند، اما اسرائیل می‌خواهد آنان را بیرون براند

او می‌گوید: "اگر بولدوزرها به اینجا بیایند باید مرا دفن کنند. آخر چه جای دیگری دارم که بروم؟"

نوه‌های او به من فنجانی چای شیرین داغ تعارف می‌کنند، چیزی که در یک روز سرد و بارانی خیلی می‌چسبد.

حمید می‌گوید که در همین غارها متولد شده و پیش از آن نیز اجدادش برای نسل‌ها همین جا زندگی کرده‌اند.

بیرون غارها، چوپانان مراقب گله‌هایشان هستند.

نگرانی بین‌المللی

بخشی از هزینه تسهیلات آب آشامیدنی و فاضلاب، تحت یک برنامه کمک دولتی، توسط مالیات‌دهندگان بریتانیایی تامین شده است.

تسهیلاتی که خطر تخریب آنها را هم تهدید می‌کند.

الستر برت، معاون وزیر خارجه بریتانیا، می‌گوید که دولتش نسبت به افزایش شدید تخریب خانه‌های فلسطینیان توسط دولت اسرائیل "نگرانی جدی" دارد.

به گفته او این امر به "تحمل دشواری‌های غیرضروری توسط فلسطینی‌های معمولی" منجر می‌شود و تاثیری منفی بر روند صلح خاورمیانه دارد. او می‌گوید تقریبا تمامی موارد تخریب "خلاف حقوق بین‌الملل بشردوستانه" است.

اسرائیل اصرار دارد که ساختمان‌هایی هم که یهودیان به طور غیرقانونی بسازند تخریب می‌شوند.

اما آنچه فلسطینی‌ها را خشمگین می‌کند این است که در حالی که ساخت و ساز در اغلب مناطق کرانه باختری برای آنان به شدت دشوار است، احداث شهرک‌های بزرگ یهودی‌نشین ادامه دارد.

به غیر از خود اسرائیل، همه کشورهای جهان می‌گویند که این شهرک‌ها خلاف قوانین بین‌المللی هستند.

و گسترش شهرک‌سازی‌ها، که با تخریب خانه‌های فلسطینی گره خورده است، بر زمین‌هایی جریان دارد که رهبران فلسطینی ها و اسرائیل توافق کرده‌اند دولت آینده فلسطینی در آن بنا شود.

البته بسیاری معتقدند این دولتی است که بعید است به وجود بیاید.

به نظر می‌رسد که اتحادیه اروپا هم در این بدبینی سهیم است.

این اتحادیه در بیانیه‌ای که همین ماه منتشر کرده، گفته است سیاست شهرک‌سازی اسرائیلی‌ها، در کنار تداوم تخلیه فلسطینی‌ها از این منطقه، یک "راه حل دو کشوری" را غیرمکن می‌کند.

اسرائیل این بیانیه را مغرضانه خوانده است.

ایگال پالمور، سخنگوی وزارت خارجه اسرائیل، دفتر امور بشردوستانه سازمان ملل در این منطقه را بابت "اطلاع‌رسانی گمراه‌کننده" مقامات اروپایی شماتت می‌کند.

اما برخی مقامات اسرائیلی به طور خصوصی می‌گویند که نگران انتقادهای اتحادیه اروپا هستند.

'بازخواهیم گشت'

رمزی قسیه، که بر ویرانه‌های آنچه روزی رستوران او بوده ایستاده است، به تپه‌ای چند کیلومتر آنسوتر اشاره می‌کند.

می‌توان صدای محو ساخت و ساز را شنید. از جایی که شهرکی یهودی‌نشین به نام هار گیلو است.

رمزی با دلسردی شانه‌هایش را بالا می‌اندازد و می‌گوید: "نمی‌توانم چیزی بگویم".

رمزی تابلویی نصب کرده که روی آن نوشته است: "بازخواهیم گشت".

من با تردید از او می‌پرسم که برنامه‌ای برای بازسازی رستورانش دارد؟

با لبخند می‌گوید: "آره. این زندگی من است. سرزمین من است. روزی به آن برمی‌گردم".

و مساله زمین همچنان در کانون گره‌خورده‌ترین تنش خاورمیانه قرار دارد.