'خدایا ملکه را حفظ کن'

حق نشر عکس non
Image caption پانک‌های بریتانیا می‌گفتند جشن‌های سلطنتی سویه‌های پنهانی "فاشیستی" دارند

تابستان ۱۹۷۷ و وقتی که ملت بریتانیا برای جشن بیست و پنجمین سال سلطنت ملکه الیزابت آماده می‌شد، پانک‌ها هم خشم و اعتراض خود به نظام حاکم را نشان دادند. همان پانک‌ها الان چه حسی به خانواده سلطنتی دارند؟

لوئیس بولوتین، نویسنده‌ای ۵۰ ساله و ساکن منچستر است که در ۱۹۷۷ نوجوان ۱۵ ساله‌ای اهل ادینبورگ بوده است.

او می‌گوید: "من ضد جشن‌های ربع قرن سلطنت بودم. ضد آن نمادها و پولی که بابت جشن و سرورشان خرج می‌شد. فکر من و دوستانم این بود که خاندان سلطنتی خودشان از پس هزینه‌ جشن‌هایش برمی‌آید".

لوئیس در جشن‌های آن سال نشانی با عنوان "تف به سالگرد" به سینه زده بود.

رفتار او نمونه‌ای از جنبش پانک آن دوران بود. اگر چه تمامی ملت دعوت شده بود که به افتخار ملکه جشن بگیرند، اما همه پذیرای این دعوت نبودند.

محبوبیت فزاینده جنبش پانک، تصویری پرخاشجو، ایرادگیر و گاه فحاش از جوانان سرخورده از بریتانیای دهه ۱۹۷۰ نمایان می‌کرد؛ دوران اعتصاب، بیکاری بالا و دشواری اقتصادی.

حال که ملکه برای جشن گرفتن شصتمین سال سلطنتش آماده می‌شود، آن پانک‌های اینک میانسال راجع به این سالگرد و خانواده سلطنتی چه فکری می‌کنند؟

حق نشر عکس non
Image caption سی و پنج سال پیش نیز جشن‌هایی در گرامیداشت ربع قرن سلطنت ملکه الیزابت برگزار شده بود

سی و پنج سال از روزی که لوئیس با سری افراشته آن نشان را به سینه زده بود می‌گذرد، اما نگرش او به سلطنت، سالگردش و مفاهیمی از این دست عوض نشده است: "تف بهشون".

او می‌گوید: "می‌دانم که دولت می‌گوید ما به چیزی نیاز داریم که روحیه‌ ملی‌مان را بالا ببرد. اما من می‌گویم کاش آنها بودجه خدمات عمومی را کم نمی‌کردند که پولش را برای جشن‌های سالگرد استفاده کنند".

"قطعا میان حالا و ۱۹۷۷ مشابهت‌هایی هست؛ بیکاری رو به افزایش، دولتی تندرو و اقتصادی داغان، ناآرامی و خشم عمومی".

جان سویج، نویسنده تاریخ جنبش پانک است و می‌گوید پانک‌ها در ۱۹۷۷ با شور دیوانه‌واری می‌گفتند که جشن سالگرد سلطنت الیزابت "لایه‌های پنهان فاشیستی دارد و خواهان رجعت به گذشته‌ای است که اصلا وجود نداشته است".

"رسانه‌ها به شدت از این ستایش گذشته پشتیبانی می‌کردند و تقریبا هیچ نوع مخالفتی را با جشن‌ سالگرد برنمی‌تابیدند".

او قطعه "خدایا ملکه را حفظ کن" از گروه سکس پیستولز [طپانچه‌های سکس] را شاهد می‌آورد؛ آهنگی که همزمان با سالگرد ربع قرن سلطنت منتشر شد و پخش آن در اکثر رسانه‌ها، از جمله در بی‌بی‌سی ، ممنوع بود. [عنوان این قطعه برگرفته از ترجیع‌بند سرود ملی بریتانیا است]

جان لیدون، معروف به جانی ضایع، خواننده گروه، در بخشی از این قطعه می‌خواند: "خدایا ملکه را حفظ کن/ البته اون آدم نیست/ آینده‌ای هم نیست/ برای انگلیس".

این آهنگ سرودی جمعی برای پانک‎‌ها دست و پا کرد. به گفته جان "اگر مخالف بودید می‌توانستید بروید و یک نسخه از آن را بخرید و این شکلی از بیان اعتراض بود. محبوبیتش هم نشان می‌دهد که بسیاری بودند که دنباله‌روی رویه غالب نبودند".

سکس پیستولز در ۷ ژوئن ۱۹۷۷ و بر قایقی روی رود تیمز قطعه "خدایا ملکه را حفظ کن" و آهنگ‌هایی دیگر را اجرا کردند. قصدشان این بود که قایقرانی برنامه‌ریزی‌شده ملکه برای دو روز بعد را مسخره کنند و برنامه‌شان سرانجام آشوبی را رقم زد.

حق نشر عکس non
Image caption اعضای گروه پانک بریتانیایی سکس پیستولز قرارداد آلبوم خود را مقابل کاخ باکینگهام، محل اقامت ملکه الیزابت، امضا می‌کنند

این قطعه جنجالی دوباره و به مناسبت شصتمین سالگرد سلطنت ملکه الیزابت منتشر شده است.

آلن جونز، منتقد موسیقی که به قایقرانی جنجالی سکس پیستولز دعوت شده بود، به بی‌بی‌سی می‌گوید: "مقامات محلی تحت فشار بودند که به سکس پیستولز مجوز اجرا ندهند. برای همین این فرصتی بود که آنان کار خودشان را بکنند".

او آن اجرای روی قایق را کاری تاریخی می‌داند و می‌افزاید اختلافات و تفاوت‌هایی که در بریتانیای آن روز بود هنوز هم به شکل‌هایی سر جای خود هستند، به همین دلیل این قطعه هنوز هم برای جامعه امروز حرف‌هایی دارد.

جان راب، روزنامه‌نگار، به بی‌بی‌‎سی می‌گوید: "همیشه سوء تعبیرهایی از این قطعه وجود داشته است. درست است که این یک آهنگ ضدسلطنت است، اما ضمنا آهنگی رو به آینده نیز هست. آنها از نسلی می‌خوانند که خود را چون نسلی سوخته می‌دید".

او می‌گوید: "در ۱۹۷۷ روابط عمومی دربار به مهارت امروز نبود و آنها را به چشم عتیقه‌هایی غبارگرفته می‌دیدند و من فکر می‌کردم که به زودی دیگر خبری از آنان نخواهد بود".

اما به گفته او "متاسفانه" دیگر چنین وضعی نیست و خانواده سلطنتی "از بهترین متخصصان روابط عمومی استفاده می‌کنند و نسل جوان هم به آدم‌های معمولی گرایش بیشتری دارد".