عفو بین‌الملل: 'افراد فقیر از شکنجه در تاجیکستان بیشتر رنج می‌برند'

Image caption عفو بین‌الملل: "در تاجیکستان برای شکنجه از نیروی برق، آب جوش، خفه کردن، ضرب و شتم، سوزاندن به وسیله سیگار، تجاوز و تهدید به تجاوز استفاده می‌شود"

عفو بین‌الملل از دولت تاجیکستان خواسته است که شکنجه و آزار بازداشت‌شدگان در مؤسسات بسته این کشور را ریشه‌کن کند.

این درخواست را عفو بین‌الملل ضمن انتشار گزارش تازه خود تحت عنوان "زندگی پشت پنجره: شکنجه و آزار توسط کارمندان پلیس در تاجیکستان" مطرح کرده است.

در این گزارش از جمله آمده است: "شکنجه، لضرب و شتم و آزار در بازداشتگاه‌های تاجیکستان امری معمولی شده و فضای فساد و بی مجازات ماندن عاملان شکنجه را گسترش می‌دهد."

گزارش تازه عفو بین‌الملل با نقل قولی از یک قربانی شکنجه آغاز می‌شود: "پلیس به من گفت که 'اگر ما تو را بکشیم، جسدت را در آبرو می‌‌اندازیم و هیچ کس نمی‌تواند پیدایت کند. برای این کار کسی ما را مجازات نمی‌کند'."

ریچل بوگلر، کارشناس عفو بین‌الملل در امور تاجیکستان می‌گوید: "شیوه‌های شکنجه که کارمندان امنیتی به کار می‌برند، تکان‌دهنده است: برای شکنجه از نیروی برق، آب جوشیده، نفسگیر کردن، ضرب و شتم، سوزاندن توسط سیگار، تجاوز و تهدید به تجاوز استفاده می‌شود. تنها وسیله رهایی از این وضع گردن نهادن به اتهامات و یا دادن رشوه است."

خانم بوگلر گفته است که در اکثر موارد شکنجه پلیس و نیروهای امنیتی به مرگ بازداشت‌شدگان می‌نجامد و این قضیه‌ها به صورت لازم تحقیق نمی‌شوند و مرتکبان شکنجه به صورت لازم مجازات نمی‌شوند.

در این گزارش تأکید شده است که شکنجه به عنوان جرم به تازگی در قانون کیفری تاجیکستان درج شده و آمار دقیقی در باره موارد شکنجه در این کشور وجود ندارد.

متخصصان عفو بین‌الملل می‌گویند که این وضع به دلیل بیم قربانیان و نزدیکانشان از اقدامات تلافی‌جویانه مقامات و شکایت نبردن آن‌ها به مراجیع قضایی بدتر می‌شود. زیرا وقتی آن‌ها در باره شکنجه شکایت می‌کنند، پلیس آن‌ها را تهدید می‌کند.

در گزارش تأکید شده است که همه در تاجیکستان می‌توانند دست‌خوش شکنجه واقع شوند، اما قشر فقیر جامعه رنج بیشتری در این زمینه می‌برند.

به گفته کارشناسان عفو بین‌الملل، "برای برخی از مأموران پلیس شکنجه راه به دست آوردن درآمد است". هرچند مقامات تاجیکستان می‌گویند که به رعایت حقوق انسان متعهد هستند، ولی "در واقع این حرف گزاف" است.

خانم بوگلر می‌فزاید که تاجیکستان به یک نهاد مشخص که رفتار کارمندان امنیتی را نظارت و تحقیق کند، نیاز مبرمی دارد.

به باور او، اگر کارمندان انتظامی و امنیتی قانون را رعایت کرده و پس از بازداشت یک نفر او را از حق و حقوقش آگاه کنند و وکیل مدافع و نزدیکان بازداشت‌شده را بلافاسیله در این باره آگاه سازند، "ریسک استفاده از شکنجه بمراتب کاهش می‌یابد."

عفو بین‌الملل قبلاً یک سلسله پیشنهادها برای کاهش شکنجه در بازداشتگاه‌ها را به دولت تاجیکستان ارائه کرده بود.

تأمین دسترسی بازداشت‌شدگان به آزمایش‌های مستقل پزشکی در صورت شکایت از شکنجه از جمله این تقاضاهاست که به گفته عفو بین‌الملل، اعتماد مردم را به پلیس، "که هدفشان باید محافظت از مردم باشد"، افزایش خواهد داد.

مطالب مرتبط