نظرها و گاف‌های میت رامنی در سفر اخیرش به سه کشور

حق نشر عکس Reuters
Image caption آقای رامنی در یک سخنرانی القا کرد که اگر اقتصاد فلسطینی ها عقب مانده‌تر از اسرائیل است، به خاطر فرهنگ ‘فرودست' آنهاست

میت رامنی، کاندیدای جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا حتی با اینکه در لهستان هیچ جا حرفی خارج از دستور نزد، سفرش تحت الشعاع بداقبالی هایش قرار گرفت.

رهبران حزب اتحاد لهستان که کمونیسم را در این کشور سرنگون کردند از او فاصله گرفتند زیرا گفتند سابقه اش در برخورد با اتحادیه های کارگری آمریکا خوب نبوده.

هدف میت رامنی از سفر شش روزه اش به خارج این بود که نشان دهد در سیاست خارجی از تبحر یک رئیس جمهور برخوردار است. اما آنقدر در این سفر گاف داد که دمکرات ها گفتند حتی جورج بوش، 'سلطان سوتی های ریاست جمهوری'، روسفید شد.

تازه این سفر او به سه کشور دوست و متحد آمریکا بود: بریتانیا، اسرائیل و لهستان. در بریتانیا معلوم نشد چرا از راه نرسیده آمادگی لندن را برای برگزاری المپیک زیر سوال برد مخصوصا که خودش در مقام شهردار سالت لیک سیتی زمانی میزبان المپیک بود. همین که مجبور شد حرفش را پس بگیرد نشان می داد که سیاست‌ورزی نکرده بود. مردی که شاید رئیس جمهور قوی ترین کشور دنیا شود خود را اینچنین در معرض نیش و کنایه های سیاستمداران و مطبوعات میزبان متحدش قرار نمی دهد.

شاید هیچکس به اندازه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، از سفر بعدی میت رامنی خشنود نبود اما حتی آقای نتانیاهو هم به خاطر 'قرار دادن همه تخم مرغ هایش در سبد میت رامنی' هدف انتقاد روزنامه های اسرائیلی قرار گرفت.

وقتی میت رامنی گفت اگر اسرائیل تصمیم بگیرد به ایران حمله کند به این تصمیم ‘احترام' خواهد گذاشت لرزه بر اندام طرفداران راه حل های دیپلماتیک افتاد همان گونه که وقتی از بیت المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل سخن راند، طرفدارن همزیستی دو کشور مستقل سر در گریبان فرو بردند ولی دست راستی های آمریکا و اسرائیل به وجد آمدند هر چند همان شور و شوق هم دولت مستعجل بود.

شاید تیم آقای رامنی آنقدر از این تشویق ها غره و طماع شدند که فراموش کردند نباید ضیافت شامی به مبلغ ۵۰ هزار دلار برای هر مهمان را در ایام ویژه سوگواری و روزه داری یهودیان سنتی برگزار کرد. گاف بعدی. برنامه این ضیافت شام لغو و به شب بعد موکول شد.

فلسطینی ها که از همان اول کلا امیدی به همدردی های میت رامنی نداشتند ولی اگر برای دیگران هم شکی باقی مانده بود با شنیدن سخنرانی میت رامنی برطرف شد.

او در این سخنرانی القا کرد که اگر اقتصاد فلسطینی ها عقب مانده تر از اسرائیل است، به خاطر فرهنگ ‘فرودست' آنهاست. تازه اعداد و ارقامی هم که از درآمد سرانه دو ملت ارائه کرد با آمار رسمی اختلاف فاحشی داشت. آش آنقدر شور بود که خودش هم در مصاحبه های متعاقب آن سخنرانی در صدد توجیه و تعدیل گفته هایش برآمد. دمکرات‌ها گفتند این گونه حرفها قابلیت آمریکا را برای میانجگری بین دو طرف تضعیف می کند.

این گاف ها هدیه ای برای اردوی تبلیغانی دمکرات‌ها بوده. فعلا بهترین جواب میت رامنی این بود که گناه را به گردن رسانه ها بیندازند که به گفته او می‌کوشند به اتفاقاتی اشاره کنند که 'ارتباطی به مسایل مهم دنیا ندارد'.

توپ سیاست در آمریکا تا ۵ ماه باقی مانده به انتخابات خیلی بیشتر از اینها چرخ خواهد خورد مخصوصا که گاف های یک سیاستمدار در سفرهای خارجی اش برای رای دهنده آمریکایی در مقابل گاف های داخلی رنگ می بازد. برای دیگران نیز شاید دشوار باشد حدس بزنند که در صورت رئیس جمهور شدن آقای رامنی این نظرات چقدر در عمل سنگ بنای سیاستگذاری دولت آمریکا قرار بگیرد و این گاف ها چقدر می تواند برای آمریکا اشتباهات و دردسرهای غیرضروری به بار آورد.

با این حال اولین گریز میت رامنی به عرصه بین المللی آنقدر بر او و اطرافیانش فشار وارد کرد که در روز آخر این سفر یکی از مشاوران ارشدش خطاب به خبرنگارهای پرسشگر در لهستان با پرخاشگری فریاد زد: خفقان بگیرید!

مطالب مرتبط