وضع سلامت آکادمیسین محمدجان شکوری وخیم شد

به روز شده:  13:37 گرينويچ - شنبه 15 سپتامبر 2012 - 25 شهریور 1391
 آکادمیسین محمدجان شکوری

آکادمیسین شکوری با همسرش دلافروز اکرامی. بی بی سی در باره شکوری فیلمی با نام "جان دلافروز" ساخته است

آکادمیسین محمدجان شکوری، از فرزانگان مغروف در تاجیکستان، به بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان ابن سینا در شهر دوشنبه منتقل شده است.

وی طی چند روز اخیر، پس از خروج مجدد بیماری در این بیمارستان بستری بود.

بنا به گفته نزدیکانش، پزشکان وضع سلامت او را وخیم خوانده و او را صبح روز شنبه 15 سپتامبر به بخش مراقبتهای ویژه گذرانده‌اند. او با دستگاه تنفس صنعی نفس می کشد.

آقای شکوری سالهای زیادی است که از بیماری ورم غده‌ای رنج می‌برد. وی طی یک سال اخیر مکرّراً برای معالجه به ایران و بریتانیا سفر می‌کرد.

او از ماه نوامبر سال گذشته تا ماه مارس امسال نخست در تهران و سپس در شهر نیوکاسل بریتانیا که پسرش "انور" در آن جا زندگی می‌کند، تحت مراقبت پزشکان قرار داشت.

در ماه ژوئن امسال محمّدجان شکوری پس از خروج بیماری برای مداوا به ایران رفته بود. قبل از سفر ایران وی مدتی در بیمارستان ابن سینا، بیمارستان مشترَک ایران و تاجیکستان در شهر دوشنبه، بستری بود.

تلویزیون فارسی بی بی سی فیلم مستندی با نام "جان دل‌افروز" تهیه کرده است که در باره روزگار و آثار آکادمیسین محمدجان شکوری حکایت می‌کند.

این فیلم بارها از طریق تلویزیون فارسی بی بی سی پخش شده است. در آخر ماه اوت در جشنواره فیلمهای بی بی سی در دوشنبه نیز به نمایش درآمد. اما به دلیل بیماری، خود آقای شکوری نتوانست در این جشنواره شرکت کند.

آکادمیسین شکوری در گذشته بارها از دولت تاجیکستان خواسته بود منزلش را که در طبقه اوّل ساختمانی چهارطبقه واقع بوده و از رطوبت آن رنج می‌برد، عوض کند.

اما به گفته خود او، با وجود دستورهای مکرری که امامعلی رحمان، رئیس جمهوری تاجیکستان، داده بود، مقامات شهرداری دوشنبه این خواسته‌اش را تحقق نبخشیده‌اند.

شکوری

شکوری با پسرانش

وی طی سالهای اخیر از این موضوع بسیار ناراحت بود و از جمله در آخرین سفر خود به ایران گفت: "از این حکومت دلم مانده است، به آنها دیگر اعتماد ندارم."

آکادمیسین محمدجان شکوری سال 1925 در شهر بخارا متولد شد. وی پسر شریفجان مخدوم صدر ضیا، قاضی امارت بخارا و از فضلای معروف آن دور است.

صدرالدّین عینی، نویسنده معروف، در کتاب "یادداشتها" یش می‌نویسد که اهل ادب و فرهنگ آن زمان در خانه صدر ضیا گردهم می‌آمدند و محافل شعر و ادب برپا می‌کردند. خود عینی نیز از حمایت صدر ضیا برخوردار بوده و مدتی در خانه او زیسته است.

آکادمیسین شکوری حدود 50 کتاب در رشته‌های مختلف، از جمله زبان و ادبیات و تاریخ، فرهنگ و جامع‌ه شناسی نوشته است. اوّلین کتابی که او را به شهرت رساند، "هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد" است که در دهه 1980 چاپ و بعداً بارها تجدید چاپ شد.

او از پیشوایان جنبش هویت خواهی در تاجیکستان در اواخر عهد شوروی بود که در سال 1989 به رسمی شدن زبان فارسی در این کشور انجامید. گفته می‌شود آقای شکوری در تهیه متن قانون زبان که آن سال تصویب شد، نقش بارزی داشته است.

کتابهای مشهوری که او در دو دهه اخیر نوشته است، "خوراسان است اینجا" و "فتنه انقلاب در بخارا" می‌باشند. او مؤلف صدها مقاله و رسالات علمی نیز هست.

شکوری از سال 1996 به این سو عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی در تهران است. سال 2005 او به عنوان "چهره ماندگار" در ایران برگزیده شد.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.