اعتراض به توهین‌کنندگان؛ 'سرشان را از تن جدا کنید'

به روز شده:  16:56 گرينويچ - سه شنبه 18 سپتامبر 2012 - 28 شهریور 1391

توهين به مقدسات، يك بار ديگر مسلمانان را خشمگين كرد. حضرت محمد در باورهاى اسلامى مقدس ترین و واجب الاحترام ترین شخصیت به شمار مى رود؛ مسلمانان مومن در هنگام نماز و دعا، به پيامبر و خاندانش درود مى فرستند. پیروان اسلام، دين خود را (همانگونه كه از نامش بر مى آيد)، آيين صلح و رحمت مى دانند و پيامبر شان را "معلم اخلاق" مى نامند.

در احاديث اسلامى كه بعد از آيات قرآن، ملاك عمل مسلمانان شناخته مى شود، بارها نقل شده كه پيامبر اسلام در برابر كسانى كه به او توهين مى كردند، تساهل و تسامح نشان می داد و در مقابل براى هدايت آنها دعا مى كرد.

نمونه مشهور اين روايات، داستانى است كه از سفر حضرت محمد به طائف نقل مى شود؛ مسلمانان مى گويند که مخالفان پيامبر در طائف بر سر او خاكروبه ريختند و با سنگ به او حمله كردند، اما او واكنش منفى نشان نداد و در پى انتقام بر نيامد.

اين داستان درباره زمانى نقل مى شود كه پيامبر ياران و پيروان كمى داشت و نمى توانست قاطعانه در برابر حملات مخالفان بايستد، اما مسلمانان اين روايت را نه براى نشان دادن مظلوميت پيامبرشان، بلكه به عنوان سندى بر بردبارى و تسامح او ارائه مى كنند.

در قرآن و سنت كه نخستین ملاك هاى عمل در باورهاى اسلامى است، حرفى درباره انتقام از توهين كنندگان به پيامبر و بزرگان اسلام ديده نمى شود، بلكه در اين مورد، توصيه ها و عملكردهاى علماى دينى و حاكمان اسلامى بعد از پيامبر، ملاك عمل قرار داده مى شود.

"آيا يك فيلم "بى كيفيت و مسخره" كه پيش از واكنش مسلمانان كمتر كسى درباره آن شنيده بود، ارزش اين همه خونريزى و خشونت را دارد؟"

نكته جالب توجه در جنجال هاى بعد از كاريكاتورهاى حضرت محمد و انتشار فيلم توهين آميز "بيگناهى مسلمانان" اين است كه در هر دو مورد، (افزون بر برخی توهین های دیگر) اسلام و پيامبرش به خشونت گرايى متهم شده اند. مسلمانان معترض، براى مخالفت نشان دادن با اين توهين ها و در تلاش براى اعاده حيثيت از دين و پيامبر خود، دست به واكنش هايى مى زنند كه گاه جان خودشان را به خطر مى اندازد يا به قيمت خون كسانى تمام مى شود كه نقشى در تهيه و توزيع اين تبليغات ضد اسلامى نداشته اند.

دفاع از "وجهه صلح آمیز"

در تصاوير خبرى منتشر شده از تظاهرات مسلمانان معترض در سيدنى استراليا، عكس هایی از مسلمانان خشمگين ديده مى شود كه بر روى پلاکاردهایی نوشته اند "سر كسى را كه به پیامبر توهين مى كند از تنش جدا كنيد". يك كاربر افغان فيسبوك كه یکی از این عکس‌ها را بر روى صفحه اش گذاشته، در توضيح آن نوشته "عده ای از ما مسلمانها، که از قضا بیشتر از دیگران خود را مسلمان حساب می کنند، این روزها مشغول تظاهرات و دفاع از وجهه صلح آمیز اسلام با کشتن و سوختاندن و درخواست برای سر بریدن هستند"؛ همين مفهوم را يك كاربر ايرانىِ فيسبوك در همان روزهاى اوليه اعتراض ها، با بيان طعنه آميز اينگونه بيان كرده بود "هر كس مى گويد اسلام دين خشونت است، بايد سرش را زد".

دو سال قبل، پس از اينكه ترى جونز، كشيش افراطى اهل فلوريداى آمريكا، اسلام را دين خشونت معرفى كرد و قرآن را آتش زد، مسلمانان خشمگين در كشورهاى مختلف تظاهرات كردند و از جمله در شمال افغانستان، هشت كارمند سازمان ملل را كشتند و تعدادى را سربريدند. كشيش افراطى سپس در مصاحبه اى گفت واكنش هاى خونين مسلمانان، ادعاى او مبنى بر خشن بودن اسلام را در عمل ثابت كرد.

امسال نيز در رسانه هاى غربى مرتباً اين پرسش تكرار مى شود كه آيا يك فيلم "بى كيفيت و مسخره" كه پيش از واكنش مسلمانان كمتر كسى درباره آن شنيده بود، ارزش اين همه خونريزى و خشونت را دارد؟ در اين ميان، برخى مسلمانان ميانه رو هم تلاش مى كنند دين شان را از خشونت مبرا كنند.

در بین عكس هاى مرتبط با واكنش ها به فيلم "بى گناهى مسلمانان"، عكسى از يك شهروند ليبيايى ديده مى شود كه در ميانه خشونت ها، كاغذى در دست گرفته و بر روى آن خطاب به مردم آمريكا نوشته شده "متاسفم، اين رفتار نماينده اسلام و پيامبر ما نيست"؛ اما اين عكس و اندک واكنش هايى از اين دست، در ميان انبوه خبرهاى خشونت گم مى شود و پيامى كه به گوش غربى ها مى رسد اين است كه مسلمانان از خشونت برای نفی اتهام خشونت استفاده کردند.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.