رحمان و کریم اف همدیگر را شادباش گفتند

به روز شده:  13:28 گرينويچ - دوشنبه 29 اکتبر 2012 - 08 آبان 1391

ازبکستان و تاجیکستان، از زمان کسب استقلال خود در اواخر سال 1992 روابط دیپلوماتیک برقرار کردند

رؤسای جمهوری تاجیکستان و ازبکستان در رابطه به بیستمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک میان دو کشور با هم برقیه‌های(پیام های) شادباش رد و بدل کرده‌اند.

این دو کشور از زمان کسب استقلال خود در اواخر سال ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک برقرار کرده اند.

سایت رسمی ریاست جمهوری تاجیکستان متن این برقیه را پخش کرده است: "از نخستین روزهای استقلال ملی، ما در تلاش به ادامه‌ گسترش همکاریهای سازنده‌ای میان تاجیکستان و ازبکستان بر اساس اصول برابری، احترام متقابل و با درنظرداشت منافع دو جانبه هستیم."

امامعلی رحمان، رئیس جمهوری تاجیکستان، روز ۲۸ اکتبر در برقیه شادباشی گفته است که کشورش به دوستی و روابط و همجواری میان مردمان این دو کشور ارج می‌گذارد.

آقای رحمان در برقیه خود گفته است: "با استفاده از فرصت مناسب، می‌خواهم تأکید کنم که تلاشهای مشترَک ما نه تنها موجب مقاومت در برابر چالشها و تهدیدهای امروزی خواهد شد، بلکه مناسبت کشورهای ما را به مرحله ای جدید که به سود مردمان آن و در جهت تقویت ثبات در منطقه است خواهد رساند."

اسلام کریم اف، رئیس جمهوری ازبکستان، در برقیه جوابی ضمن شادباش به پرزیدنت رحمان برای وی سلامتی و برای مردم تاجیکستان کامیابی و پیشرفت در زندگی آرزو کرده است.

پرزیدنت کریم اف با یادآوری از دوستی مردمان این دو کشور و مشترَکات فرهنگی و مذهبی میان آنها گفته است: "مسایل مشترکی که مردمان این دو کشور از قرون قبل تا حال در یکجایگی حل می‌کردند، همیشه ما را برای رفع مشکلات زندگی مردم سرجمع می‌کردند. به این باورم که چنین آزمایشهای زمانی در آینده نیز باشند."

تبادل برقیه‌های شادباش میان آقایان رحمان و کریم اف به مناسبت بیستمین سالگرد برقرار شدن مناسبات دیپلماتیک ازبکستان و تاجیکستان در حالی بوده است که کارشناسان می‌گویند روابط میان این دو کشور و رهبران آنها در ده‌ ساله اخیر به سردی گراییده است.

از سوی دیگر، براساس اطلاع وزارت رشد اقتصاد و تجارت تاجیکستان در سال جاری تبادل کالا میان ازبکستان و تاجیکستان ۳۰ در صد کاهش یافته است. بر اساس این منبع، در شش ماه سال جاری میزان تبادل کالا میان این دو کشور بیش از ۲۲ میلیون دلار را تشکیل داده است که ۲۰ میلیون از آنها برای خریداری گاز از ازبکستان مصرف شده است.

به گفته مسئولان این وزارت، اگر چه تا سال ۲۰۰۰ ازبکستان در رده کشورهای مستقل همسود در زمینه تبادل کالا با تاجیکستان جایگاه خاصی را کسب می‌کرد، ولی هم اکنون ازبکستان جایگاه هفتم را به خود اختصاص داده است.

وفا نیتبیک اف، کارشناس سیاسی می‌گوید که پیشرفت اقتصادی هر کشور به کشورهای هم‌مرز بستگی دارد. آقای نیتبیک اف افزود: "برای مثال، اگر مسئله راههای ارتباطاتی تاجیکستان را در نظر بگیریم، ۸۰ درصد آن، از جمله راههای قطار از قلمرو ازبکستان گذر می‌کند."

وی می‌گوید که بهبود مناسبت میان این دو کشورها به سود مردمان عادی خواهد بود. او افزود: "در دهه اخیر ما چندین بار شاهد مشکلات مربوط به انتقال مواد در راههایی بودیم که از قلمرو کشور همسایه می‌گذشت. در صورت بهبودی مناسبت این دو کشور امکان انتقال محصولات بیشتر کشاورزی به بیرون از تاجیکستان و وارد کردن مواد مورد نیاز مردم به این کشور فراهم می‌شود."

در گذشته مسائل انتقال گاز از ازبکستان به تاجیکستان و گیر کردن واگنهای با مواد لازمه به تاجیکستان در قلمرو آن کشور دو مسئله‌ای بود که مقامات دو کشور بر سر آن مباحثات زیادی می‌کردند.

همچنین یکی دیگر از مسئلهایی که در منطقه نگرانیهای را به بار آورد، مشکل موجودیت مینها در مرز مشترَک ازبکستان با تاجیکستان بود. بر اثر برخورد با این مینها حدود ۲۰۰ نفر از ساکنان غیرنظامی در تاجیکستان جان خود را از دست داده و شمار زیادی زخمی شده‌اند.

مسئله استفاده از ذخیره آب منطقه، از جمله بنیاد نیروگاه آبی “راغون” در تاجیکستان، موضوع دیگر مورد بحث میان ازبکستان و تاجیکستان در پنج سال اخیر است.

ازبکستان ادعا کرده است که در پی پُر کردن آب‌انبار "راغون" که در ۷-۸ سال انجام خواهد شد، کشورهای پایان‌آب آمودریا با کمبود شدید آب برای آبیاری مزارع روبرو خواهند شد و این امر بر زندگی ۱۸ میلیون نفر از جمعیت کشورهای پایان‌آب اثرات منفی خواهد گذاشت. اسلام کریم اف، رئیس جمهور ازبکستان، ماه سپتامبر امسال در جریان دیدار و گفتگوهایش با نورسلطان نظربایف، رئیس جمهور قزاقستان، در آستانه گفت اختلافها در زمینه استفاده از ذخایر آب منطقه می‌تواند باعث بروز درگیری شود.

اما جانب تاجیکستان ذخیره شدن آب در قلمرو خود به هدف بنیاد نیروگاهها را به سود تمام کشورهای منطقه خوانده است.

رهبران دو کشور تاجیکستان و ازبکستان که برای مدت طولانی زمام امور را در دست خود دارند، به خودکامگی، نفوذ افراد نزدیک بر اقتصاد و سرکوب و محدود ساختن مخالفین و نقض حقوق بشر متهم شده‌اند.

هر دو کشور با چالشهایی از قبیل فعالیتهای تروریستی، تهدید گروههای افراطگرای اسلامی، فعالیت گروههای نزدیک به طالبان و القاعده که می‌خواهند نفوذ خود را در آسیای میانه‌ گسترش دهند، روبرو هستند و صرف نظر از اختلافات رهبران خود در جبهه واحد برای دفاع از ثبات قرار دارند.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.