زندگی پر شتاب بو شیلای، سیاستمدار بلندپرواز چین

به روز شده:  13:12 گرينويچ - پنج شنبه 08 نوامبر 2012 - 18 آبان 1391

موقعیت بو شیلای مطمئن به نظر می‌آمد چرا که پدرش یکی از باسابقه‌ترین و وفادارترین صاحب‌منصبان مائوتسه تونگ بود.

گاهی در سطح عالی دستگاه سیاسی چین در مورد او با تردید رفتار می شد ، یک بار یک مقام ارشد به من گفت " آقای بو همیشه خوش‌پوش است" و به نظرم نیامد که با این گفته او را تحسین می‌کند. او می‌توانست به راحتی از یک سبک زندگی بسیار گران لذت ببرد.

پسرش به هارو، مدرسه‌ دولتی مشهور انگلستان و بعد به آکسفورد و هاروارد رفت. خود آقای بو زندگی تجملی داشت به خصوص پس از آن که به ریاست حزب در چونگ‌کینگ درآمد که نه تنها بزرگ‌ترین تشکیلات مدنی چین، که بزرگ‌ترین در جهان است.

من برای اولین بار او را در سال ۱۹۹۹ وقتی که شهردار بندر مهم دالیان بود ملاقات کردم. می‌خواستم یک مستند در مورد او و شهرش بسازم.

حتی آن موقع هم سبک خاصی برای خودش داشت: در بالکن جلوی دفتر عظیم خود، که مشرف به مرکز دالیان بود، دستگاهی نصب کرده بود که با فشار یک دکمه بر روی آن می‌توانست تصمیم بگیرد که آب چشمه‌های شهر چه رنگی باید داشته باشند.

یک سری دیگر از دکمه‌ها به او اجازه می‌دادند تا موسیقی که از بلندگوهای شهر پخش می‌شود را تغییر دهد. او در آن روزها هوس موسیقی اسکاتلندی می‌کرد، برای همین می‌توانست برحسب حال و هوای خودش "بلوبلز اسکاتلند"، "واهای اسکاتلند" یا "سواحل دریاچه‌ لوموند" را انتخاب کند.

دفعه بعدی که او را دیدم، وزیر تجارت چین بود. او به نوعی می‌خواست بگوید که ارتقاء مقامش به خاطر مستند ما بوده است که توجه روسای حزب در پکن را به خود جلب کرده بود. آنها به این نتیجه رسیده بودند که او در برخورد با رسانه‌های غربی خوب عمل می‌کند.

زیر ذره بین قرار گرفتن؟

این احتمالا فقط از روی تعارف بود. نزدیکی پدرش به مائو اهمیت بیشتری داشت.

دوره‌ بو شیلای در پکن موفقیت آمیز بود،‌اما در همان زمان هم اشاره‌هایی می‌شد مبنی بر این که شیوه‌ زندگی و جاه‌طلبی او باعث ناراحتی رهبری حزب شده است.

او به پست ریاست حزب در چونگ کینگ منصوب شد و گمانه‌زنی‌هایی به ویژه در هنگ‌کنگ شد مبنی بر این که او را راهی شهرستان کرده‌اند تا از مرکز قدرت دور بماند.

در ضمن نشانه هایی هم وجود داشت که رهبران حزب از زیر ذره بین گذاشتن او خوش‌حال به نظر می‌آیند. شایعاتی در مورد او در پکن انتشار یافته بود.

یک خبرنگار چینی به خود من زنگ زد و پرسید که آیا می‌تواند با من در مورد برنامه‌هایم در باره گزارش از جریان بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ چین مصاحبه کند. آن موقع به نظرم خیلی عجیب آمد،‌ چون هنوز روادیدم به دستم نرسیده بود.

وقتی مصاحبه را شروع کرد بیشتر به نظر می‌آمد که علاقه‌ دارد پرسش‌هایی در باره چیزهایی که من در مورد بو شیلای نوشته یا برنامه هایی که در باره او ساخته ام مطرح کند.

در پایان مصاحبه‌ ما، او یک کارت به من داد که نام روزنامه‌اش بر روی آن نوشته شده بود. بعداً،‌ وقتی که از طریق اینترنت دنبال آن گشتم، هیچ نشانی از روزنامه پیدا نکردم،‌حتی شماره تلفن نادرست بود و کسی جواب نمی‌داد.

هنگامی که بو شیلای به چونگ‌کینگ رفت،‌وارد یک دنیای تازه و تاریک شد. شهر به شدت تحت تسلط گروه‌های مختلف مافیایی بود ‌و مسئولیت تارومار کردن آنها به او واگذار شده بود.

او این کار را تقریبا باموفقیت انجام داد،‌ هر چند روش‌های مورد استفاده‌ی او و همکارانش گاهی سوال‌برانگیز بود.

تجربه ناخوشایند

بو شیلای آراسته و بلندپرواز سرنگون شده است

در ادامه تماس‌های گذشته ام با بو شیلای، دو سال پیش به قصد مصاحبه با او به چونگ‌کینگ رفتم. مسئولان دفتر او همواره از ملاقات طفره می رفتند و حتی امکان یک ملاقات غیر رسمی با او نیز فراهم نشد.

در شهر به هر جا که رفتیم، یک خودروی بدون نشان پلیس ما را تعقیب کرد. این تجربه‌ی ناخوشایندی بود.

در پایان، یکی دیگری از مقامات محلی به ما امکان مصاحبه داد. او بسیار دوست‌داشتنی بود اما وقتی که از او پرسیدم چرا ما را تعقیب می‌کردند، سکوتی طولانی برقرار شد. بالاخره گفت که این برای امنیت خود ما بوده است.

خیلی چیزها در چونگ‌کینگ اتفاق می‌افتاد که کنجکاوی را برمی‌انگیختند و برخی از آن‌ها هم بدون شک به بو شیلای مربوط می‌شد.

رئیس سابق پلیس او که به دنبال پناهگاهی در کنسولگری آمریکا می‌گشت و بعد از آن توسط پلیس چین دستگیر شد، باید اطلاعات قابل توجهی در این موارد داشته باشد.

بو شیلای آراسته و بلندپرواز سرنگون شده است. تلاش‌های او برای یادآوری روزهای انقلاب فرهنگی به مردم با اعزام نیروهای داوطلب به شهرستان‌ها و ایراد سخنرانی‌های کوبنده در مورد گذشته‌ چین کمونیست، به پایان رسیده‌ است.

بو شیلای که زمانی "بلوبلز اسکاتلند" را در دالیان می خواند،‌ حالا مجبور است ترانه‌های حماسی گاردهای سرخ در زمان انقلاب فرهنگی را زمزمه کند. شاید این آخرین راه ممکن برای رهبری در پکن بود. زندگی بو شیلای در تمام عمرش بسیار پر شتاب بوده است.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.