نگاهی به تاریخچه زوج‌یابی، از ابتدا تاکنون

به روز شده:  17:17 گرينويچ - پنج شنبه 14 فوريه 2013 - 26 بهمن 1391
  • روزنامه
  • اینترنت
  • تلویزیون
  • موبایل

گاهشمار زوج یابی

  • ۱۶۹۵

    اولین قلب های تنها

    نخستین آگهی های موسوم به قلب های تنها در ۱۹ ژوئیه سال ۱۶۹۵ در انگلستان به چاپ رسید. در این آگهی یک "آقا" به دنبال "بانویی" بود که با ویژگی های او هماهنگی داشته باشد.

  • ۱۸۷۰-۷۵

    ازدواج ها

    "اخبار ازدواج" اولین روزنامه ای بود که در آمریکا به مجردها اختصاص داشت. پیش از آن، مجلاتی با موضوعاتی مشابه چاپ می شدند. تا سال ۱۹۰۰، ۲۰ روزنامه به درج آگهی های همسریابی اختصاص داشت.

  • ۱۹۱۵

    سرباز تنها

    با آغاز قرن بیستم، بازار داغی برای آگهی های همسریابی ایجاد شد. نشریه "دیلی اکسپرس" گزارشی را درباره "تنهاترین مرد جبهه ها" به چاپ رساند که درباره یک سرباز جنگ جهانی اول بود که به دنبال دوست مکاتبه ای زن می گشت. این سرباز در مدت دو روز ۴۷۰ نامه دریافت کرد.

  • ۱۹۴۴

    دهه ۱۹۴۰، بنگاه ازدواج

    در این موسسه زوج یابی در دهه ۱۹۴۰ مردان و زنان متقاضی باید فرم محرمانه ای را پر می کردند و مشخصات شخصی خود را درباره جفت ایده آل در آن می نوشتند. این بنگاه سپس متقاضیانی را که مشخصاتشان با هم هماهنگی داشت، به هم معرفی می کرد.

  • ۱۹۵۱

    قاتلان قلب های تنها

    دو نفر به نام های مارتا بک و ریموند فرناندز بیوه زنانی را که آگهی همسریابی در روزنامه چاپ می کردند به قتل می رساندند. "فرناندز" آنها را اغوا می کرد، وسایلشان را می دزدید و در عین حال "بک" خود را به عنوان خواهر او جا می زد. آنها به دلیل قتل سه نفر در سال ۱۹۵۱ اعدام شدند. در دهه ۷۰ میلادی فیلمی به نام "قاتلان ماه عسل" بر اساس داستان آنها ساخته شد.

  • ۱۹۵۹

    عشق یابی کامپیوتری

    گروهی از دانشجویان رشته ریاضی در دانشگاه استنفورد آمریکا، به عنوان پروژه درسی برنامه ای را برای یک کامپیوتر آی بی ام نوشتند که ۴۹ زن و ۴۹ مرد را با یکدیگر مقایسه و جفت می کرد. این افراد فرم هایی را در یک مهمانی ویژه پر کرده بودند. این پروژه به ازدواج یکی از مردان با یکی از زنان منجر شد.

  • ۱۹۶۵

    "مسابقه تلویزیونی زوج یابی"

    "مسابقه تلویزیونی زوج یابی" در آمریکا نخستین برنامه از این نوع بود که آغازگر ساخت برنامه های مشابهی در ۱۸ کشور دیگر شد.

  • ۱۹۶۵

    پروژه زوج یابی

    در سال ۱۹۶۵، دو دانشجوی دانشگاه هاروارد پروژه ای را آغاز کردند که در آن با استفاده از کارت های کامپیوتری (پانچ) دانشجویان را بر اساس علاقه هایشان با هم جفت می کردند. دانشجویان برای اینکار نفری سه دلار می دادند. آنها در مقابل، نام دست کم پنج نفر را که با ویژگی های آنان هماهنگی داشتند دریافت می کردند.

  • دهه ۱۹۸۰

    چت روم

    سیستم های اولیه ای که پیش از همه گیر شدن اینترنت رایج شد، امکان ارتباطات آنلاین را فراهم می کرد. مردم می توانستند از راه دور با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، در اتاق های مجازی گفتگو، صحبت کنند و حتی عاشق شوند!

  • ۱۹۸۵-۲۰۰۳

    برنامه تلویزیونی زوج یابی بدون دیدار قبلی در بریتانیا

    یک برنامه تلویزیونی در بریتانیا در دهه ۸۰ میلادی، ۱۸ میلیون بیننده جذب کرد. در این برنامه (به نام Blind Date) ، یک مرد یا زن از سه شرکت کننده از جنس مخالف، سه سئوال از پشت یک پرده مطرح می کرد. او سپس بر اساس پاسخی که بیشتر به مذاقش خوش می آمد، یکی از سه نفر را انتخاب می کرد. مجری این برنامه سیلیا بلک بسیار مشهور شد.

  • ۱۹۹۵

    عشق آنلاین

    وقتی که سایت اینترنتی مچ دات کام (Match.com) راه اندازی شد، به کاربران امکان داد که صفحه ای از مشخصات خود درست کنند و صفحات سایر اعضا، یا در واقع زوج های احتمالی خود را ببینند. بسیاری از سایت های اینترنتی نیز بعدا به همین منوال راه اندازی شدند. در ژوئن ۲۰۰۱ اعضای این سایت به دو میلیون نفر رسید.

  • ۱۹۹۸

    عشق ایمیلی

    در این سال فیلمی اکران شد که به نام "تو نامه داری" که در آن دو آدم پرمشغله که نقش آنها را مگ رایان و تام هنکس بازی می کردند، در رقابت کاری با یکدیگر بودند. آنها در عین حال از طریق ایمیل و بدون اینکه یکدیگر را بشناسند عاشق هم شدند. بعضی از روانشناسان می گویند که این فیلم تا حدی قبح زوج یابی اینترنتی را زدود.

  • ۲۰۰۰

    زوج یابی "علمی"

    با راه اندازی سایت ای هارمونی دات کام (eHarmony.com) در سال ۲۰۰۰ نسل دوم زوج یابی اینترنتی آغاز شد. گفته می شود که این سایت جفت کردن اعضایش را بر اساس شیوه ای علمی انجام می دهد.

  • ۲۰۰۰- ۲۰۱۰

    زوج یابی در پارک

    پدر و مادری چینی آگهی هایی را بر نرده های یک پارک نصب کردند که در آن توضیح داده بودند که چرا فرزندانشان برای ازدواج مناسبند. مخاطب آنها پدر و مادرهای دیگری بودند که باید تصمیم می گرفتند که آیا فرزندان آنها زوج خوبی برای افراد آگهی شده هستند یا نه؟

  • ۲۰۰۱

    جزیره وسوسه

    جزیره وسوسه نام یک مجموعه تلویزیونی رئالیتی (واقع نما) است که در آن یک زوج قرار می گذارند که در یک جزیره زیبا با گروهی از افراد مجرد زندگی کنند تا میزان استحکام رابطه شان را محک بزنند. این برنامه در ۱۷ کشور پخش شد از جمله فیلیپین، روسیه و آرژانتین.

  • ۲۰۰۳

    زوج یابی اینترنتی، تجارتی بزرگ

    سایت جیایوان دات کام ( jiayuan.com) که در سال ۲۰۰۳ راه اندازی شد، اکنون بزرگترین سایت زوج یابی اینترنتی در چین است. طبق آمار شرکت "کام اسکور"، هر ماه بیش از ۹ میلیون نفر به این سایت مراجعه می کنند.

  • ۲۰۰۶

    الان یکدیگر را ببنیم؟

    بادو (Badoo) یک اپلیکیش تلفن های هوشمند است که با استفاده از آن، کاربران می توانند با توجه به مکانی که در آن هستند، به افراد دیگری در همان محل مرتبط شوند . طبق اعلام شرکت سازنده این اپلیکشن، ۱۷۰ میلیون کاربر ثبت شده در ۱۸۰ کشور از آن استفاده می کنند.

  • ۲۰۰۹

    زوج های همجنسگرا

    اپلیکیشن گرایندر (Grindr) در سال ۲۰۰۹ ساخته شد که ویژه همجنسگرایان است. مردان می توانند در یک شعاع جغرافیایی مشخص، سایر مردان را ببینند. در سال ۲۰۱۲، گفته شد که این اپلیکیشن چهار میلیون کاربر از ۱۹۲ کشور دارد و روزانه یک میلیون و ۱۰۰ هزار نفر در آن آنلاین هستند.

  • ۲۰۱۰

    اگر تو نیمه گمشده ام باشی...

    از سال ۲۰۱۰ برنامه ای تلویزیونی در چین پخش می شود که بسیار محبوب شده است. در این برنامه یک مرد خود را به ۲۴ زن معرفی می کند. در مقابل هر زن چراغی روشن است. اگر آنها چراغ مقابلشان را روشن نگه دارند به این معنی است که به شرکت کننده مرد علاقه دارند. اگر همه چراغ ها خاموش شود، آن مرد بازنده است. در استرالیا و بریتانیا نیز برنامه های مشابهی تولید و پخش می شود.

  • ۲۰۱۲

    آگهی یک میلیونر

    مارک پاسکین، میلیونر کالیفرنیایی، آگهی زوج یابی را یک قدم فراتر برد و با کرایه یک بیلبورد بزرگ در یک بزرگراه تمایلش را به داشتن یک دوست دختر که از تبار آمریکای لاتین باشد، نشان داد. او ۱۵۰۰۰ پاسخ دریافت کرد.

  • ۲۰۱۳

    گسترش زوج یابی اینترنتی

    امروز بیش از هزار وبسایت در سرتاسر جهان به زوج یابی اینترنتی مشغولند. طبق اعلام شرکت کام اسکور، انشاء الله دات کام (Inshallah.com) دومین سایت محبوب در خاورمیانه به شمار می آید و شادی دات کام (Shaadi.com) در هند محبوبترین است. پلنتی او فیش (PlentyofFish) در بریتانیا اولین است و در آمریکای لاتین شبکه زوج یابی اوسیس (Oasis). حدود ۱۰ درصد از کابران اینترنتی در جهان به سایت های زوج یابی مراجعه می کنند.

۲۰۱۳ و پس از آن

  • الی فینکل

    استاد روانشناسی در دانشگاه نورث وسترن

    "شرکت های (زوج یابی) اینترنتی این روزها برنامه هایی برای ملاقات رو در روی افراد برپا می کنند. زیرا فکر انسان ها بهتر از هر برنامه کامپیوتری عمل می کند."

  • دان شپرد

    استادیار بخش زبان انگلیسی دانشگاه ایالتی بویز

    " تا زمانی که ارتباط انسان ها به ملاقات رو در رو منجر شود، سیستم های کامپیوتری که در ابتدای این رابطه به کار گرفته شده اند، کارساز بوده اند. این کار مانند خرید کردن آنلاین است. در واقع فهرست بلندی از افرادی دارید که می توانید آنها را ملاقات کنید. زوج یابی متحول شده است."

  • آندرس سندبرگ

    دانشگاه آکسفورد، دانشکده فلسفه

    "تا ۵۰ سال دیگر، ارتباط متقابل بین آدم ها از طریق رسانه های اجتماعی پیشرفته انجام خواهد شد. ما از فن آوری برای باهم بودن استفاده می کنیم. بنا بر این، به جای اینکه کسی کلید خانه اش را به ما بدهد تا ما وارد آن شویم، کلید شبکه خود را به ما خواهد داد."


BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.