برادران 'آریایی تگزاس'؛ زندانیان نئونازی آمریکا

سه مقام قضایی ایالات متحده، که پرونده دسته‌های تبهکاری نژادپرستان سفیدپوست در زندان‌ها را دنبال می‌کردند، اخیرا به قتل رسیدند.

این دسته‌ها که در ابتدا برای مقابله با دسته‌های دیگر تشکیل شده بودند، حالا به ارتکاب طیفی از جرائم، از قاچاق مواد مخدر تا آدم ربایی و قتل، در بیرون از زندان ها متهم هستند. زندانیان نئونازی چگونه موفق به ایجاد این شبکه‌های بزرگ تبهکاری شدند؟

رهبران آن‌ها، با سرهای تراشیده و خالکوبی های صلیب شکسته، در اعماق زندان های آمریکا حبس شده‌اند.

ولی سه قتل در کمتر از سه ماه، توجه‌ها را به دسته های راست افراطی در زندان ها جلب کرده است. دسته هایی که گستره فعالیت‌های تبهکارانه آن‌ها، شامل فروش مواد مخدر، کلاهبرداری و قتل، از دیوارها و سیم‌های خاردار اطراف آن‌ها فراتر رفته است.

مایک مک للند ۶۳ ساله، دادستان کافمن کانتی در تگزاس و همسر ۶۵ ساله‌اش، سینتیا، اخیرا کشته شدند.

مارک هس، معاون مک للند، در ماه ژانویه و در روزی که اعلام شد دفتر آن‌ها یک پرونده کلاهبرداری بر علیه "برادری آریایی تگزاس" (اِی بی تی) را پیگیری خواهد کرد، به قتل رسید.

برادری آریایی تگزاس یک گروه معتقد به برتری نژادی سفیدپوستان است که در زندان های تگزاس شکل گرفته است.

پلیس در حال بررسی ارتباط قتل این افراد با کشته شدن تام کلمنس، رئیس زندان های ایالت کلرادو، است.

گفته می‌شود که مظنون اصلی این پرونده، زندانی سابق اوان اِبِل، در گذشته از اعضای "گروه ۲۱۱"، یک دسته نژادپرست دیگر در زندان ها، بوده است. اسناد رسمی نشان می‌دهد که جسد او پوشیده از خالکوبی نمادهای نازیسم بوده است. ابل ،دو روز پس از کلمنس، در یک درگیری مسلحانه به قتل رسید.

با اینکه پرونده این قتل ها هنوز به نتیجه‌ای نرسیده است، توجه‌ها را به خطر فزاینده تشکیل شبکه‌های نژادپرستی در زندان ها جلب کرده است.

"اتحادیه ضد افترا" (اِی دی اِل)، که نفرت پراکنی در ایالات متحده را رصد می‌کند، برادری آریایی تگزاس را "خشن ترین گروه تندرو در ایالات متحده" معرفی کرده است. به گفته آن‌ها این دسته، که تصور می‌شود حدود ۲ هزار عضو داشته باشد، در بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲، مرتکب "دست کم" ۲۹ مورد قتل شده است.

این در حالی است که هدف اصلی آن‌ها، از درگیری‌های داخل زندان و گسترش ایدئولوژی نژادپرستانه، به ایجاد یک شبکه جرائم سازمان یافته، به سبک مافیا، تغییر کرده است.

در ماه نوامبر ۲۰۱۲، اف بی آی ۳۴ عضو این گروه را به سه فقره قتل، چندین مورد اقدام به قتل، تجاوز، آدم ربایی و اقدام به توزیع متامفتامین و کوکائین، متهم کرد. بنا بر اسناد دادگاه، اِی بی تی دارای ساختار سازمانی منظمی است که از پنج حوزه تشکیل شده است و هر حوزه توسط یک "ژنرال" اداره می‌شود.

برایان لِوین، رئیس مرکز مطالعات افراط گرایی و نفرت پراکنی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، می‌گوید: "با نگاه به گروه‌های افراط گرای داخلی در ایالات متحده، خواهید دید که آن‌ها بیش از هر کس دیگری مرتکب قتل می‌شوند، هرچند بیشتر این موارد مربوط به فعالیت‌های مجرمانه، مانند پاکسازی عناصر ناسازگار یا انتقام گیری از بدهکاران است."

اِی دی ال تخمین می‌زند که از موارد تأیید شده قتل بدست اِی بی تی میان سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲، ۴۱ درصد "قتل های درون-گروهی" بوده است.

سه عضو اِی بی تی اتهام قتل مارک دیویس برد جونیور، که در سال ۲۰۰۸ در سن آنتونیو پس از ضرب و شتم و شکنجه، بوسیله چاقو و گلوله کشته شد، را پذیرفته‌اند.

دو انگشت آقای برد، که مواد مخدری که باید می‌فروخت را بالا کشیده بود، قطع شده بود. این نشانه ای برای دست داشتن اِی بی تی در این قتل است. بر اساس روش عمل این گروه، یک انگشت قربانی باید به عنوان یادگاری قطع شود.

اولین گروه نئونازی زندان های ایالات متحده، با نام برادری آریایی، در اواخر دهه ۱۹۶۰ و در زندان ایالتی سن کوئنتین کالیفرنیا بوجود آمد.

لغو تبعیض نژادی در زندان های آمریکا باعث شده بود تا برای اولین بار، زندانیان از نژادهای مختلف با یکدیگر مخلوط شوند. با افزایش تنش‌ها میان آن‌ها، دسته های مختلف بر اساس نژاد، مانند "خانواده چریکی سیاه" و "مافیای مکزیکی"، در میان زندانیان شکل گرفت.

در ابتدا، انگیزه اصلی آن‌ها دفاع از خود در برابر حمله گروه‌های دیگر بود.

تری پلتز، زندانبان سابق زندان تگزاس و کارشناس دسته های تبهکاری، می‌گوید: "زندان محیط خصومت آمیزی دارد. ما افراد زیادی را در یک جا حبس می‌کنیم که خصومت نژادی زیادی با یکدیگر دارند. دلیل شکلگیری این دسته ها این است."

برادری آریایی به سرعت شبکه ای برای قاچاق مواد مخدر به درون زندان ها ایجاد کرد و بدین ترتیب جایگاه خود را در تجارت پرسود مواد مخدر تثبیت کرد.

با اینکه اساسنامه این گروه بر داشتن "نسب ژنتیکی اروپایی" برای اعضا و "خلوص نژادی نژاد سفید" تأکید می‌کند، رهبران آن در برخورد با غیرسفیدپوستان بیرون از گروه، رویکردی عملگرایانه تر دارند.

آقای لوین می‌گوید: "آن ها در وهله اول یک سندیکای تبهکارانه و پس از آن یک گروه ایدئولوژیک هستند. آن‌ها با سندیکاهای تبهکاری دیگر، حتی اگر از نژادهای مورد نفرت آن‌ها باشند، همکاری می‌کنند. این حتی در اساسنامه آن‌ها هم آمده است."

آن‌ها با دیگر گروه‌های معتقد به برتری نژادی سفیدپوستان، مانند "سواران نازی" و "خاندان اروپایی"، نیز متحد شده‌اند.

بنا بر تخمین "مرکز حقوقی فقر در جنوب"، برادری آریایی که از کالیفرنیا هدایت می‌شود در حال حاضر در حدود ۲۰ هزار عضو، در داخل و خارج از زندان ها، دارد. در سال ۲۰۱۱، اف بی آی اعلام کرد که این گروه در ۱۶ ایالت، از جمله ایالت های دوری مانند واشنگتن، ویرجینیا، تنسی و ایندیانا، فعال است.

برادری آریایی تگزاس در سال ۱۹۷۹ و در پی لغو تبعیض نژادی در زندان های این ایالت بوجود آمد: زندانی های تگزاس، به طور مستقل، نمادها و ساختار برادری آریایی اصلی را برای خود برگزیدند.

آن‌ها برای پیوستن به سازمان اصلی نیز اقدام کردند، ولی به گفته تی جِی لیدن، "سرتراشیده" سابق و فعال ضدنژادپرستی فعلی، "تنها راه برای پیوستن به سازمان، معرفی توسط یکی دیگر از اعضا بود، ولی هیچ عضوی در تگزاس وجود نداشت". به همین دلیل این گروه، مستقل از گروه اصلی شکل گرفت.

اِی بی تی تأکید بیشتری بر روی عضوگیری بیرون از زندان، برای کمک به قاچاق و معامله مواد مخدر داشت. این کاری بود که سازمان اصلی با آن مخالف بود، چرا که اعضای بیرون از زندان را بیشتر مستعد همکاری با پلیس در ازای زندانی نشدن می‌دانست.

با این حال، نقطه اشتراک هر دو گروه در عضوگیری مداوم از میان افرادی بود که برای محافظت از خود در برابر سختی‌های محیط خشن زندان های ایالات متحده، به آن‌ها روی می آوردند.

به گفته آقای لیدن، کارکرد استفاده از نشانه‌های نازیسم، تضمین وفاداری اعضا حتی پس از آزادی از زندان است. قانون این دسته ها تأکید می‌کند که تنها راه خروج از گروه، مرگ است.

او می‌گوید: "آن ها به صلیب شکسته، علامت اِس اِس و دیگر نشانه‌ها، به عنوان نوعی ابزار کنترل محتاج هستند. اگر این نشانه‌ها را بر روی بدنتان داشته باشید، نمی‌توانید وارد سلول سیاهپوست ها بشوید. هنگامی که از زندان آزاد شوید، با دیدن این خالکوبی ها، از دادن کار به شما منصرف می‌شوند. بیشتر آن‌ها مدت کمی در بیرون از زندان دوام می‌آورند."

آقای لیدن احتمال می‌دهد که زندانبان ها از وجود چنین گروه‌هایی راضی باشند، چرا که آن‌ها بخش عمده‌ای از وظیفه کنترل زندانی ها را انجام می‌دهند.

اگر اِی بی تی مسئول هرکدام از قتل های اخیر مقامات قضایی باشد، نشانه چرخشی جدی در جهت گیری این گروه است.

تا پیش از این، این گروه همواره از درگیری‌ با مقامات پرهیز کرده است. به همین دلیل، برخی از کسانی که ظهور و رشد این گروه را دنبال کرده‌اند، به دست داشتن آن‌ها در این قتل ها تردید دارند.

جیمز دبلیو مارکارت، جرم شناس در دانشگاه تگزاس، می‌گوید: "اگر واقعاً در این کار دست داشته باشند، قدم بزرگی برای آن‌ها به حساب می‌آید. آن‌ها معمولاً وارد این نوع فعالیت‌های پرخطر نمی‌شوند. آن‌ها ترجیح می‌دهند که تا حد ممکن کم سر و صدا عمل کنند."

یک نظر دیگر این است که این قتل ها نشانه ای از پذیرفتن این موضوع است که پیگردهای قضایی اخیر، تهدیدی جدی برای موجودیت برادری آریایی تگزاس به حساب می‌آید.

با این حال، عده کمی تردید دارند که چنین گروه‌هایی همچنان توانایی لازم برای نشان دادن میزان بربریت و وحشیگری خود به دنیا بیرون از زندان را دارند: ظرفیتی که افراد داخل زندان مدت‌ها است که با آن آشنا هستند.

مطالب مرتبط