زنان بریتانیا و پدیده 'گریز از علوم و فن‌آوری'

Image caption آن-ماری ایمافیدون

آن-ماری ایمافیدون برای گذران زندگی عجله دارد. او که در سن ده سالگی (شش سال پیش از موعد) گواهی تحصیلی رشته علوم کامپیوتر را کسب کرد و در ١٩ سالگی هم مدرک کارشناسی ارشد گرفت، اکنون مشغول برنامه ریزی برای آینده فرزندی است که هنوز زاده نشده است.

اگر او روزی دختردار شود می خواهد که دختر یا دخترانش در صورت تصمیم به انتخاب علوم و تکنولوژی به عنوان رشته تحصیلی یا حرفه شغلی، احساس نکنند کاری غیرعادی کرده اند.

او که خود می گوید زنی سمج است، امیدوار است در جایی موفق شود که دیگران ناکام بوده اند، یعنی در علاقمند کردن دختران به دنبال کردن علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات.

آن-ماری که روزها در یک بانک سرمایه گذاری بین المللی کار می کند، در وقت اضافی خود شرکتی بنام استمتس را اداره می کند که هدف آن کم کردن فاصله جنسیتی در میان دانشجویان رشته های علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضی است.

او خود یکی از تنها سه زنی بود که در یک کلاس ٧٠ نفره در دانشگاه ریاضیات و علوم کامپیوتر می خواندند.

او می گوید با این که در آن زمان اقلیت بودن دختران در این قبیل رشته ها برایش چیز عجیبی نبود "سال گذشته در کنفرانسی شنیدم که تعداد زنان در رشته های تکنولوژیک رو به کاهش است و با خود فکر کردم که این چیز خوبی نیست."

آن-ماری تاکید دارد که "تکنولوژی در راس اقتصاد قرار دارد و زنان باید در آن نقشی اساسی ایفا کنند."

در بریتانیا، تنها ١٧ درصد مشاغل در رشته تکنولوژی در دست زنان است. در رشته های مهندسی، زنان صاحب تنها ٨ درصد مشاغل هستند. در مجموع زنان تنها ١٣ درصد از مشاغل را در رشته های علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضی در اختیاردارند.

پس مشکل بریتانیا در کجاست؟

دختران در دوره دبیرستان به همان میزان مردان در رشته های علمی و فنی موفق هستند اما در دوره پیش دانشگاهی تعداد آنهایی که رشته های علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضی را دنبال می کنند به شدت کاهش می یابد.

از آنهایی هم که این رشته ها را در دانشگاه دنبال می کنند، دو سوم وارد شغلی مرتبط با رشته تحصیلی خود نمی شوند.

آن-ماری ایمافیدون می گوید که دلایل متعددی برای این مسئله وجود دارد.

در برخی مدارس ویژه دختران، رشته تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات به عنوان یک درس اختیاری ارائه نمی شود؛ در مدارس دیگر برنامه علوم کامپیوتر با برنامه درسی موسیقی یا تئاتر تداخل دارد و دختران در انتخاب یکی از آنها، رشته "آسانتر" را ترجیح می دهد به خصوص اینکه، همه دوستان آنها نیز همین رشته های را انتخاب کرده اند.

خانم ایمافیدون می گوید دختران به خوبی آگاهند که میزان موفقیت در گذراندن رشته هایی که در دوره پیش دانشگاهی انتخاب می کنند در انتخاب دانشگاه و رشته دانشگاهی آنها تاثیر فراوانی دارد و بنابراین ترجیح می دهند رشته هایی را در رده پیش دانشگاهی برگزینند که "آسان" بوده و از گرفتن نمره خوب در آن مطمئن هستند.

او می گوید "انتخاب رشته علوم کامپیوتر به معنی دنبال کردن یک زمینه علمی دشوار است و تنها دخترانی که مثل من سمج و با پشتکار هستند، آن را انتخاب می کنند."

در کشورهای در حال توسعه، مانند برزیل، هند و آفریقای جنوبی دارای درصد بالایی از زنان در مشاغل مربوط به علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات فعالیت دارند.

این کشورها از رشد سریع اقتصادی برخوردار هستند و هدف خانم ایمافیدون و شرکت استمتس این است که تجربه این کشورهادر زمینه اشتغال زنان در رشته های علمی و فنی را در بریتانیا تکرار کنند.

او می خواهد تا هفت سال دیگر (یعنی سال ٢٠٢٠) زنان ٣٠ درصد مشاغل در حرفه های مربوط به علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات را در اختیار داشته باشند.

به اعتقاد آن-ماری ایمافیدون "مسئله این نیست که زنان نمی توانند از پس این مشاغل بر آیند، مسئله این است که نمی خواهند در این رشته ها کار کنند."

مطالب مرتبط