رئیس جمهوری تاجیکستان مخالفان جشن نوروز را 'متعصب و تنگ‌نظر' خواند

رحمان حق نشر عکس BBC World Service
Image caption پرزیدنت رحمان گفت، جشن نوروز به دین و مذهب ربطی ندارد

رئیس جمهوری تاجیکستان گفت که جشن نوروز تاریخ شش‌هزارساله داشته، به هیج مذهب ربطی ندارد و "تابع هیچ مفکوره یا جهان‌بینی دینی و مذهبی نیست."

اماعلی رحمان روز پنج‌شنبه‌ ۲۰ مارس ضمن سخنرانی در دیدار با فرهنگیان گفت: "آنهایی که امروز بر ضد این جشن مردمی سر و صدا بلند می‌کنند، یا سخت متعصب و تنگ‌نظر هستند یا تاریخ ملت، رسم و آیینهای اجدادی و ارزشهای جاویدانی آن، خلاصه تقدیر ملت برای آنها کاملا اهمیت ندارد."

ضمنا، برخی از علمای اسلامی در رسانه‌های مستقل در مورد تجلیل از جشن نوروز ابراز نظر کرده و ابراز داشته‌اند که اگر نوروز به عنوان جشن مذهب زردشتی تجلیل شود، برای مسلمانان قابل قبول نیست.

اما مقامات تاجیکستان نوروز را یک جشن ملی و جهانی خوانده و نقش آن را در همگرایی و همکاری، صلح و سازش و دوستی و همدیگرفهمی مردم جهان مؤثر ارزیابی کرده‌اند.

در پی در اجلاس ۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل در ۱۹ فوریه سال ۲۰۱۰ مقام بین‌المللی کسب کردن جشن نوروز این جشن "همچون وسیله بهترین گفتگوی تمدنها" خدمت می‌کند.

همزمان، رئیس جمهوری تاجیکستان به اثرات منفی روند جهانی‌شوی در اقتصاد و فرهنگ و هستی مردمان کشورهای در حال توسعه اشاره‌ کرد و از فرهنگیان خواست که در تربیت وطن‌پرستی، خودآگاهی و خویشتن‌شناسی ملی در میان ساکنان، بخصوص جوانان، سهم گذارند.

او گفت: "تنها شخص وطن‌دوست و وطن‌پرست، از تاریخ و فرهنگ ملت خویش باخبر، خودآگاه و خودشناس و دارای افتخار بلند ملی می‌تواند که در حفظ ارزشهای تاریخی و فرهنگی و سنت و آیینهای نیک ملی سهم فعال گذارد."

همچنین، امامعلی رحمان پذیرفته شدن پیشنهاد تاجیکستان از جانب یونسکو برای تجلیل از ۶۰۰ سالگی مولانا عبدالرحمان جامی در سال ۲۰۱۴ را مایه افتخار مردم کشور خواند.

ضمنا، همه‌ساله در آستانه تجلیل از جشن بین‌المللی نوروز امامعلی رحمان، رئیس جمهوری تاجیکستان، با فرهنگیان کشور دیدار می‌کند.

برخی از فرهنگیان گفتند که عمدتا در این دیدار ادیبان و هنرمندان رئیس جمهوری را توصیف کرده، در وصف او شعر می‌خوانند و در نهایت، مشکلات شخصی خود را مطرح می‌کنند.

به گفته آنها، در این گونه ملاقات باید مسائل مربوط به وضع دشوار مهاجران کاری تاجیک در خارج از کشور، شکنجه در بازداشتگاههای و زندانها، وضع دشوار تیاتر و سینمای تاجیک و حالت آزادی بیان در این کشور مطرح شود.

مطالب مرتبط