پول انتخابات میاندوره ای کنگره آمریکا از کجا می آید؟

حق نشر عکس NA
Image caption در چهار سال اخیر میزان نفوذ افراد و گروه‌های ثروتمند در انتخابات شکل تازه ای به خود گرفته است

در آستانه برگزاری انتخابات میاندوره ای کنگره در آمریکا تخمین زده می شود که نزدیک به ۴ میلیارد دلار در این رقابت ها خرج خواهد شد.

با این حساب، انتخاباتی که سه شنبه هفته آینده، چهارم نوامبر، برگزار می شود گرانترین انتخابات میاندوره ای در تاریخ آمریکا خواهد بود. اما پول لازم برای چنین هزینه ای از کجا می آید؟

برای فهم بهتر موضوع، عرصه انتخابات در آمریکا را مانند یک بازی رومیزی فرض کنید که در آن کنترل چند منطقه کلیدی برای دو طرف بازی اهمیت فراوانی دارد.

این مناطق ایالت‌های جورجیا، کلرادو، آیوا، و ارگون هستند. برخلاف بازی‌های رومیزی مشابه، بازیگران به جای سرباز، دسته های پول را از ایالتی به ایالت دیگر می برند.

هدف این بازی کمک به انتخاب کاندیدای سیاسی مورد نظر در چهارم نوامبر است؛ روزی که مردم به پای صندوق رای می روند.

جایزه بازی، کسب قدرت است؛ کنترل کنگره آمریکا و ایفای نقش در برنامه ریزی های سیاسی در واشنگتن در سال های پیش رو.

شمار بازیگران در این بازی تا چندی قبل محدود بود. رهبران دو حزب عمده آمریکا، دموکرات و جمهوریخواه، بودند که جریان پول را کنترل می کردند و تعیین کننده استراتژی ها بودند.

اما در ۱۲ سال اخیر با مصوبات کنگره و دیوان عالی، قواعد بازی به کلی متحول شده است.

بنا به قواعد تازه، از قدرت احزاب کاسته شده اما اشخاص و گروه‌های خارج از گود احزاب امکان یافته اند که کرسی هایی را در این بازی بخرند.

بازیگران جدید می توانند درست مثل احزاب آگهی بدهند و سازمان هایی برای افزایش میزان مشارکت عمومی در انتخابات راه بیندازند. و درست برخلاف همتایان دموکرات و جمهوریخواه خود، اغلب محدودیتی برای گردآوری پول ندارند و الزام مشخصی برای افشای منابع مالی خود نیز ندارند

نتیجه تغییر قواعد بازی این بوده که سیل پول وارد نظام سیاسی شده است.

بنا به تخمین یک نهاد ناظر در واشنگتن به نام "مرکز سیاست پاسخگو"، در انتخابات میاندوره ای امسال دستکم ۳.۶۷ میلیارد دلار خرج خواهد شد و آن را به گرانترین انتخابات میاندوره ای در تاریخ آمریکا تبدیل خواهد کرد.

بخش اعظم این پول از سوی گروه های مستقل و غیرحزبی خواهد بود.

رقابت بر سر کرسی سنا از ایالت کارولینای شمالی به خوبی نشان می دهد که قوانین جدید انتخاباتی چگونه اجرا می شوند.

حق نشر عکس Getty
Image caption کی هیگن، سناتور دموکرات از ایالت کارولینای شمالی در این انتخابات تلاش می کند برای بار دوم به سنا راه یابد

کی هیگن، سناتور دموکرات از ایالت کارولینای شمالی در این انتخابات تلاش می کند برای بار دوم به سنا راه یابد.

در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ در کارولینای شمالی، باراک اوبامابا فاصله ای اندک از رقیب خود پیروز شد. این ایالت در سال ۲۰۱۲ میت رامنی، نامزد حزب جمهوریخواه، را برگزید.

رقیب خانم هیگن در انتخابات، تام تیلیس از حزب جمهوریخواه، رییس مجلس ایالتی با حمایت جدی محافظه کاران است.

هر دو حزب گفته اند که نتیجه این رقابت می تواند پیروز نهایی و کنترل مجلس سنا را تعیین کند.

جمهوریخواهان برای تغییر معادله قدرت، به پیروزی در ۶ کرسی از ۶ ایالت نیاز دارند.

تا این مرحله از رقابت‌های انتخاباتی در کارولینای شمالی، پول فراوانی معادل ۱۰۶ میلیون دلار به این ایالت تزریق شده که رکورد ۷۷ میلیون دلار ایالت ماساچوست در انتخابات ۲۰۱۲ را شکسته است.

بیشترین پولی که در کارولینای شمالی برای این انتخابات میاندوره ای خرج شده، از سوی گروه‌های غیر وابسته به دو حزب اصلی است. تا زمان نوشتن این مقاله، این میزان به ، بیش از ۷۶ میلیون دلار رسیده است.

در حالی که کارزار خانم هیگن تنها توانسته ۲۲ میلیون دلار هزینه کند و رقیب جمهوریخواهش آقای تیلیس فقط ۹ میلیون دلار.

پس منبع این سرمایه عظیم کجاست؟

هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه دارای کمیته‌های فعالیت سیاسی هستند که به اختصار PAC نامیده می شود و به آنها اجازه می دهد خارج از حد مجاز برای هر کاندیدا پول جمع کنند. حد مجاز پول خرج کردن در این انتخابات برای کاندیدای دموکرات ۸.۹ میلیون دلار و برای کاندیدای جمهوریخواه ۷.۲ میلیون دلار است.

گروه دیگری که در این انتخابات در کارولینای شمالی بیش از ۱۱ میلیون دلار خرج کرده، کمیته فعالیت سیاسی اکثریت سنا است که رابطه نزدیکی با سناتور هری رید، رهبر اکثریت سنا، دارد.

سازمان‌های دیگری هم با اهداف مشخص و به شکل علنی در انتخابات میاندوره ای کارولینای شمالی پول خرج می کنند از جمله " انجمن ملی اسلحه" که ۳.۶ میلیون دلار به آقای تیلیس کمک کرده است.

یک صندوق تعاونی معلمان نیز حدود ۳ میلیون دلار به خانم هیگن داده است.

سازمان هایی هم وجود دارند که برای کمک مالی در انتخابات چندان ملزم به افشای منابع خود نیستند و همین ادامه فهرست حامیان مالی کاندیداها در کارولینای شمالی را جالبتر هم می کند؛ از جمله اتاق بازرگانی آمریکا (۵.۲ میلیون دلار)، شرکت کراس رود جی‌پی‌اس به رهبری استراتژیست جمهوریخواه کارل راو (۴.۸ میلیون دلار)، و "صندوق فعالیت شرکای آزادی" (حدود ۲ میلیون دلار) که از حمایت برادران محافظه کار و ثروتمند کوک برخوردار است.

حق نشر عکس Getty
Image caption تام استی‌یر، ثروتمند لیبرال ساکن سانفرانسیسکو، امسال ۷۳ میلیون دلار در کارزارهای انتخاباتی خرج کرده است از جمله برای تبلیغاتی که به نامزدهای جمهوریخواه حمله می کنند

این سازمان ها با جمع آوری پول از افراد یا شرکت هایی که حامی مالی جمهوری خواهان هستند، از کارزار انتخاباتی آقای تیلیس در کارولینای شمالی پشتیبانی کرده اند.

حامیان چندان شناخته نشده خانم هیگن، گروه هایی دیگری از کاندیدای حزب دموکرات حمایت مالی کرده اند، از جمله "اتحادیه حراست از رای دهندگان" (حدود ۵ میلیون دلار)، یک سازمان به نام "کارولینا رایزینگ" (۳.۲ میلیون دلار)، سازمان "زنان رای دهید" (۲.۸ میلیون دلار، و گروهی دیگر که از حمایت سناتور هری رید برخوردار است (۱.۶ میلیون دلار).

با نزدیک شدن به روز انتخابات، رشد قارچی این اسامی در رسانه ها بیشتر می شود. ممکن است در ایالت‌های مختلف با اسامی دیگری مواجه شویم اما همگی بخشی از یک بازی بزرگ هستند.

برادران ثروتمند کوک، چارلز و دیوید، به تنهایی بیش از نیمی از این گروه ها را سازماندهی می کنند. این دو برادر و متحدان آنها قرار است در این انتخابات میاندوره ای دستکم ۲۹۰ میلیون دلار خرج کنند.

با این حال، برادران کوک تنها ثروتمندانی نیستند که عمیقا درگیر بازی انتخابات در آمریکا هستند.

تام استی‌یر، ثروتمند لیبرال ساکن سانفرانسیسکو، امسال ۷۳ میلیون دلار در کارزارهای انتخاباتی خرج کرده است از جمله برای آگهی هایی که به نامزدهای جمهوریخواه حمله می کنند.

مایکل بلومبرگ، شهردار سابق نیویورک، نیز ۱۹ میلیون دلار صرف نامزدهای دموکرات کرده است.

آنچه مسلم است اینکه عرصه مالی کارزارهای انتخاباتی در چهار سال اخیر دگرگون شده است. موضوعی که هنوز مشخص نیست خوب یا بد بودن این تحول برای جامعه است.

دیل آیزمن، مدیر روابط عمومی یک سازمان لابیگری لیبرال، می گوید نگران است که همه این پول خرج کردن ها، درخواست هایی از کاندیداهای برنده در پی داشته باشد: "افرادی که پول زیادی در انتخابات می گذارند مثل کسانی هستند که در بازار بورس یا املاک سرمایه گذاری می کنند. وقتی این کار را می کنید انتظار دارید که سرمایه تان بازگردد."

با این حال پاول شرمن، از یک موسسه لیبرتارین که به کوچک شدن دولت اعتقاد دارد، می گوید تزریق پول از منابعی بیرون از احزاب تحولی مثبت است: "زیرا کارزارهای انتخاباتی متعلق به کاندیداها نیستند بلکه این کارزارها یک فضای گفتگوی عمومی هستند و هر شخص یا گروهی که بخواهد می تواند حضورش را نشان دهد."

به گفته آقای شرمن، شاید هزینه کردن ۴ میلیارد دلار در این انتخابات میاندوره ای خیلی زیاد به نظر برسد اما این رقم در مقایسه با جمعیت آمریکا ناچیز است زیرا مردم این کشور در سال ۲۰۱۲ تنها برای جشن گرفتن هالووین ۸ میلیارد دلار خرج کردند.

نباید فراموش کرد که همه این پول قواعد بازی سیاسی را هم در این کشور عوض می کند. احزاب سیاسی دیگر قدرت سابق را ندارند زیرا منشا قدرت نامزدهایی که در نهایت انتخاب می شوند جایی فراتر از احزاب آنهاست. به همین سبب، نمایندگان استقلال عملی بیش از تعلقات حزبی خود دارند. نتیجه این می شود که در صحنه سیاسی آمریکا، ظهور چهره هایی نظیر سناتور تد کروز رو به افزایش است.

این روندی است که از چهار سال قبل در آمریکا آغاز شده تا گروه ها و افرادی خارج از چهارچوب احزاب پول خرج کنند و در شکل گیری سیاست ها به ایفای نقش بپردازند. شاید آنچه روی می دهد نمونه یک دموکراسی در حال فعالیت باشد. شاید نشانه صعود الیگارشی یا اشراف سالاری باشد. هر چه هست بازی سیاست در آمریکای امروز به این شکل اجرا می شود.