زندگی در همسایگی آشویتس همچنان ادامه دارد

شهر اوشویمچیم در لهستان، بیشتر به نام آلمانی آن یعنی آشویتز شناخته می شود. هفتاد سال بعد از هولوکاست زندگی در این شهر همچنان در جریان است. با این وجود این شهر نمی تواند رابطه ای را با یکی از هولناکترین جنایات جنگی در تاریخ فراموش کند. برای اطلاع بیشتر از زندگی در این شهر روی عکس های زیر کلیک کنید.

قابل کلیک
  • ×
  • مرگ در جلوی خانه

    ×

    در طول جنگ جهانی دوم، شهر اوشویمچیم که در کنار اردوگاه آشویتس قرار دارد، تحت اشغال آلمان نازی بود. با مجبور کردن زندانیان به کارهای عمومی، زندگی اردوگاهی به خیابان های شهر نیز کشیده شده بود. اس اس (سازمان شبه نظامی تحت فرمان آدولف هیتلر و حزب نازی) همه ابعاد زندگی مردم را کنترل می کرد و مردم عادی همواره در وحشت بسر می بردند. با این وجود، بسیاری از مردم همه تلاش خود را برای کمک به زندانیان به کار گرفتند. از جمله جنینا پازک و خانواده اش که به طور مخفیانه به زندانیان کمک می رساندند. او تنها ۱۴ ساله بود که اردوگاه آشویتس افتتاح شد. کار او رساندن غذا به زندانیان بود.

  • هنوز هم در سایه نسل کشی

    ×

    بیش از یک میلیون نفر هر سال از اردوگاه آشویتس، بازدید می کنند و این موضوع قاعدتا باید بر اقتصاد شهر اوشویمچیم که مجاور اردوگاه قرار دارد، موثر باشد ولی کمتر بازدیدکننده ای به شهر هم سر می زند. بسیاری از کسانی که آنجا کار می کنند از سایر قسمت های لهستان می آیند. این کار ساده ای نیست که هنوز هم در سایه کشتار جمعی زندگی و کار کرد.

  • نسل کشی دیگر

    ×

    رومان کیاتکووسکی رهبر جامعه کولی های لهستان در اوشویمچیم بزرگ شده است. اغلب به این موضوع که ۲۳ هزار کولی هم در آشویتس کشته شدند، توجه نمی شود. آنها در یک قسمت مجزا به نام زیگواندرلاگر زندگی می کردند. ولی بعد از هولوکاست، آزار و اذیت کولی ها پایان نگرفت.

  • کارخانه مرگ

    ×

    کارخانه مواد شیمیایی در اوشویمچیم بیشترین تعداد کارگر را در این شهر در استخدام خود دارد ولی این کارخانه تاریخچه سیاهی دارد: در سال ۱۹۴۲ توسط نازی ها ساخته شد و در واقع اردوگاه کار اجباری ای بود که توسط شرکت آی جی فاربن اداره می شد. شرکتی که گاز سیکلون ب تولید شده توسط آن در اتاق های گاز استفاده می شد.

    مارک، ۳۴ ساله می گوید که تاریخچه این کارخانه دردناک است.او ۱۴ سال است که در این کارخانه کارمی کند. پدربزرگ و مادربزرگ او هم همانجا کار می کردند. او می گوید: ما باید بین شهر اوشویمچیم و اردوگاه آشویتس تمایز قائل شویم. در این شهر زندگی همچنان در جریان است...

  • میراث تنفر

    ×

    قبل از هولوکاست ۶۰ درصد از جمعیت اوشویمچیم یهودی بودند. اکنون هیچ یهودی ای در این شهر زندگی نمی کند. اکنون موزه یهودی شهر با آگاهی از این امر که تنفر نژادی امری است که ممکن است هر زمانی وجود داشته باشد، برنامه های آموزشی برای پلیس این شهر ارائه می دهد در باره چگونگی تشخیص و برخورد با انواع تنفرهای نژادی.

  • مجموعه عکس

    ×

    عکاس آمریکایی دنی گیتیس در سال ۲۰۱۴ شش ماه را در شهر اوشویمچیم گذراند. او که نوه یکی از بازماندگان هولوکاست است ارتباط بین این شهر و اردوگاه آشویتس را به تصویر کشیده است.