BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 15:01 گرينويچ - شنبه 07 ژوئن 2008 - 18 خرداد 1387
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد   صفحه بدون عکس
گرانی و گناه اسراف!
 

 
 
.
بن کی مون دبیر کل سازمان ملل در طی اجلاس سازمان خواروبار جهانی
در حالیکه سران دولتهای دنیا در رم جمع شده بودند تا برای جبران کمبود مواد غذایی در جهان چاره ای بیاندیشند، شکایت مردم در این دیار از گرانی روز افزون بود.

گرانی و کمبود مواد غذایی، معمولا مردم را به استفاده حسابگرانه و عاقلانه تر از آنچه که موجود ویا قابل خرید است هدایت می کند، ولی آمار می گوید نسلی که کمبودها و جیره بندی سال های جنگ دوم را تجربه نکرده، با اصرافی بی سابقه، هر هفته، هزاران تن مواد غذایی مرغوب و سالم را به هدر می دهد.

گرانی، مثل گرمایش جو زمین، مدتی است که گریبان ملل غنی و فقیر را در دنیا گرفته و ظاهرا به این زودی ها دست بردار نخواهد بود؛ یکی به این دلیل که این دو مسئله بزرگ قرن جدید علت و معلول هم شده اند، و دلیل دیگر، افزایش بی سابقه قدرت خرید بیش از یک میلیارد نفر از مردم در چین و هند، دوغول اقتصادی آسیا است؛ هیچ کس نمی داند که وقتی میزان مصرف گوشت و غلات جمعیتی دو برابر تمامی قاره اروپا با سرعت در حال افزایش است و تغیرات جوی، در حاصلخیزترین مناطق دنیا، خشکسالی ببار آورده، مسئله کمبود خوراک مردم را چطور می توان برطرف کرد!

در نشست هفته گذشته سازمان خوارو بار جهانی در رم، یکی دیگر از علل کمبود و گرانی سریع و ناگهانی غلات و برنج در بازارهای دنیا روی آوردن کشاورزان به کشت محصولاتی شناخته شد که برای تولید سوخت های گیاهی بکار می رود؛ محصولاتی که به دلیل برخورداری از یارانه های دولتی، کاشت آن مقرون به صرفه تر از کشت غلات شده است.

واضح تر از آن، افزایش بی سابقه بهای نفت خام است که همچنان قیمت تمام محصولات کشاورزی، کالاها و خدمات را در چهار گوشه دنیا بالا می برد.

نفت خام بشکه ای بالای 130 دلار، نرخ برق و آب و گاز و انواع سوخت موتور را آنچنان زیاد کرده که کمتر حرفه ای در دنیا از گزند پیامدهای آن مصون مانده است. بهار امسال، اروپا شاهد اعتراض و اعتصاب اتحادیه های کامیوندار و ماهیگیر و کشاورز بود که از دولت هایشان یارانه سوخت طلب کرده و به مردم هشدار دادند که در انتظار گرانی بیشتر باشند. در این جزیره، انتظار کوتاه مدت بود.

آخرین آماری که از بهای سبدی از 24 قلم مواد خوراکی روزمره مردم بریتانیا منتشر شده، نرخ سالانه آنرا 15 درصد بیشتر از سال گذشته نشان می دهد. در صدر اقلام درون سبد، ماکارونی 81 درصد، برنج 61، شیر و کره 62 و تخم مرغ 47 درصد نسبت به سال پیش گرانتر شده است. یک محاسبه ساده، تورم سالانه در بهای محتویات این سبد را هفت برابر نرخ رسمی تورم پولی نشان می دهد. ساده تر آنکه، هزینه خورد و خوراک یک خانوارعادی در این دیار، 800 پوند (1500 دلار) در سال بیشترشده است.

علاوه بر گرانی ارزاق، افزایش پی در پی نرخ برق و آب و سوخت و دیگر خدمات همگانی، دولت را هم مجبور به قبول این واقعیت کرده است که حتی اگر رکود اقتصادی و بیکاری در پیش نباشد، جلو زدن قیمت ها ازسطح افزایش درآمدها بر کیفیت زندگی مردم اثر خواهد داشت. اما قبل از آنکه خیلی احساس دلسوزی کنید، بخوانید و در کمال ناباوری، باور کنید که:

تظاهرات و اعتراض به افزایش روزافزون قیمت نفت در مقابل ساختمان یک از سه کمپانی بزرگ نفتی فیلیپین کالتکس در مانیلا

همین مردمی که از گرانی روزافزون مواد غذایی شکایت دارند، روزی 5500 مرغ تمیز شده و آماده پخت را دور می ریزند، 13 میلیون قوطی ماست ساده و میوه ای باز نشده را روانه زباله دانی می کنند و 440 هزار بسته غذای نیمه آماده را دست نخورده به آشغال دانی می اندازند. و وقتی میزان خوراک پخته ولی مصرف نشده را هم به آن اضافه کنید که دور ریخته می شود، سالانه معادل 6 میلیارد پوند (10 میلیارد دلار) از بهترین مواد غذایی در این جزیره به هدر می رود. و این فقط نتیجه اسراف و خرید بی رویه مردم است که خود معترفند اسیر وسوسه های جامعه مصرفی شده اند.

گویاترین تصویراز این دام وسوسه انگیز را در سوپر مارکت ها باید دید که علامت مشخصه تمام جوامع مرفه دنیا شده است؛ انبوهی از انواع مواد خوراکی از چهار فصل سال، جمع آوری شده از چهار گوشه دنیا، چیده و عرضه شده بطریقی که اگر برای خرید دو قلم جنس وارد شوید با یک دوجین باز خواهید گشت.

مکانی به دقت طرح ریزی شده برای گرسنه تر کردن چشم مردم که بی توجه به اندازه شکم و اشتها و نیاز طبیعی بشر به تغذیه، سبدهای بزرگ چرخدار را از خوراکی های تازه، پخته، یخ زده و بسته بندی شده، و انواع میوه ها و سبزی تازه لبریز می کنند و وقتی به خانه می رسند، تازه از کوچک بودن یخچال و فریزر ناله سر می دهند.

با وجود این همه خرید شبانه روزی که قسمت بزرگی از آن مصرف نشده از یخچال و فریزر یک راست روانه زباله دانی می شود، رقابت بین سوپر مارکت ها برای عرضه تازه ترین و متنوع ترین محصولات، خود به تهیه انبوهی از بهترین مواد غذایی منجر می شود که اگر دو روز دست نخورده و بدون مشتری بماند، آنرا جمع می کنند تا طبقه ها را با محصولات تازه تری پر کنند. خوراکی هایی که صدها میلیون نفر از ساکنان این کره خاکی در خواب ناز هم نمی بینند، یک شبه روانه زباله دانی ها می شود.

صحبت فقط از دلسوزی برای قحطی زدگان دنیا نیست؛ در این جزیره، درآمد حدود چهار میلیون نفر از جمعیت 60 میلیونی آن در سطحی نیست که بتوانند تغذیه ای سالم و مقوی داشته باشند. با این وجود، سوپر مارکت ها، سالانه 17 میلیون تن مواد غذایی تازه، خوشمزه و مرغوب را به ارزش 18 میلیارد پوند دور می ریزند.

ناگفته نماند که صاحبان صنایع غذایی، مواد از رده فروش خارج شده را "مازاد" می نامند، و در پاسخ به این انتقاد که وقتی چهار میلیون شهروند این دیار توانایی خرید همین مواد غذایی جمع آوری شده را ندارند، آنرا مازاد نمی خوانند، می گویند دفن آن در گودال های زباله آسان تر و ارزان تراز پخش کردنش در میان مردم است!

با این اوصاف، اگر منطق بازاری صاحبان صنایع غذایی در کشورهای ثروتمند این گونه باشد، معلوم نیست که سران کشورهای فقیر و دستخوش خشکسالی و قحطی با چه امیدی به رم رفتند؟

در جستجوی یک قهرمان!

آندره پالپ دروازه بان تیم ملی اسپانیا در حال تمرین در کمپ تدارکی مسابقات فوتبال جام ملت های اروپا

مسابقات فوتبال جام ملت های اروپا بدون حضور تیمی از این جزیره و جزیره همجوار، ایرلند آغاز شد. آخرین باری که هیچیک از تیم های ملی فوتبال بریتانیا در بازی های جام ملت های اروپا راه نیافت، 24 سال پیش بود.

برای سرزمینی که این ورزش پرشور و پرطرفدار را به دنیا عرضه کرده و چندی از بهترین باشگاهای فوتبال دنیا را دارد، ناکام ماندن هر چهار تیم ملی انگلستان، اسکاتلند، ویلز و ایرلند شمالی از حضور در میدان رقابت های اروپایی، این بار هم دردناک بود. ولی شاید دردناک تر از آن، بلاتکلیفی فوتبال دوستان است که مسابقه ها را تماشا خواهند کرد ولی نمی دانند برای قهرمانی کدام تیم اروپایی سوت بزنند و هورا بکشند!

البته این تنها مشکل نیست. مسئله، تفاوت سلیقه بین فوتبال دوستان چهار بخش این کشور است؛ دررقابت های سال 1984، انگلیسی ها برای هلندی ها هورا کشیدند و اسکاتلندی ها برای سوئدی ها. ولی این بار، برای یکصدا کردن این چهار ملت، چند رسانه پیشدستی کردند و از اینترنت کمک گرفتند و شاخص ترین نتیجه از نظر سنجی روزنامه گاردین بدست آمد.

اولین گام، انتخاب تیم های نامزد قهرمانی بود. پاسخ دهندگان، از میان 16 تیم شرکت کننده در بازی های نهایی، پنج تیم رومانی، اسپانیا، سوئد، هلند و آلمان را برگزیدند. مرحله بعدی مشکل آفرین شد. اول، با مداخله شخصیت های مختلف برای ترغیب رای دهندگان اینترنتی به انتخاب تیم مورد نظر خود آنها، و بعد، برملا شدن فعالیت به دور از روح ورزشکارانه یک سایت اینترنتی در هلند برای بسیج تقلبی آرای دوستداران فوتبال و بدون قهرمان این دیار.

بعد از شناسایی و حذف آرای تقلبی ساخت هلند، باز طرفداران تیم ملی هلند، با 96 درصد آرا اینترنتی مردمان این دیار، طرفداران چهار تیم دیگر را پشت سر گذاشتند و قهرمان در انتظار همسایه شمالی خود شدند.

فوتبال شناسان دو دلیل برای این انتخاب ارائه کردند. اول، شباهت سبک و تاکتیک بازی تیم های دو ملت و دوم، علاقه و دلبستگی خاص مردم این دیار به تیمهای خوبی که تا مقام دوم صعود می کنند ولی به قهرمانی نمی رسند. تیم ملی هلند دو بار در دهه 70 به فینال جام ملت های اروپا رسید و مغلوب شد، ولی تیم های ملی چهار گانه این دیار تاکنون آن شانس را هم نداشته اند. این هم یک نوع دیگر از تشابه سبک و تاکتیک بازی است!

جام طلای هخامنشی

جام متعلق به دوره هخامنشیان

جان وبر، مردی 70 ساله، اهل جنوب انگلستان، سال ها پیش جامی طلا از پدر بزرگش به ارث برد که نمی دانست قدمتش چیست و از کجا آمده است؛ آنرا در گوشه گنجه گذاشت و وجودش را فراموش کرد. پدر بزرگ این حضرت که تاجر آهن اسقاط بود، بی خبر از هویت این جام طلای بی نظیر، 75 سال پیش آنرا به قیمتی نامعلوم از یک عتیقه فروشی خریده بود.

چندی پیش، در موقع خانه تکانی بود که آقای وبر جام طلا را باز یافت و برای تعین ارزش به یک حراجی سپرد. کارشناسان حراجی دوک، این جام ظریف و زیبا را که از نقش برجسته چهره دو زن تشکیل شده به عهد هخامنشی (بین قرن های چهار و پنج پیش از میلاد) نسبت دادند.

باستان شناسان محل کشف این جام را ایران امروزی تشخیص نداده و گفتند احتمالا از ساتراپ های شاهنشاهی هخامنشیان در شمال آفریقا بوده است.

چند روز پیش، این جام زرین را کلکسیونری ناشناس به قیمت 50 هزار پوند در حراجی دوک خرید. اگر جان وبر خانه تکانی نکرده بود، ما از وجود این جام کم نظیر بی خبر مانده بودیم؛ امیدوارم صاحب جدید آن در گوشه گنجه ای دیگر آنرا به فراموشی نسپارد.

 
 
مبارزه مصلحتی با مواد مخدر؟ در این جزیره؛
مبارزه مصلحتی با مواد مخدر؟
 
 
. در این جزیره...
نفت و درد سر بود و نبود آن!
 
 
. در این جزیره...
معمایی بنام انگلیسی بودن
 
 
. در این جزیره...
دولت، بازار و بانک و البته خالق جیمزباند!
 
 
. در این جزیره...
در جستجوی اکسیر خوشبختی!
 
 
جکی اسمیت، وزیر کشور بریتانیا در این جزیره
بستن سری که درد نمی کند... !
 
 
مایکل مارتین رئیس مجلس عوام در این جزیره
دو نوع شفافیت!
 
 
مطالب مرتبط
آغاز صدارت گوردون براون
26 ژوئن, 2007 | صفحه نخست
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد   صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران