คุณปู่ชาวอังกฤษอ่านจดหมายรักให้ภรรยาฟัง หลังพลัดพรากกันนาน 65 ปี

หัวใจ Image copyright iStock

คุณปู่ เดวี่ โมคส์ ชาวอังกฤษ อ่านจดหมายบอกเล่าความในใจให้คุณย่า เฮเลน อันเดร ผู้เป็นภรรยาได้ฟังในวันแห่งความรักปีนี้ โดยบอกว่าความรักในใจที่มีต่อคุณย่านั้น "ยังคงเหมือนเดิม"แม้ต้องพลัดพรากจากกันไปถึง 65 ปี

คุณปู่ เดวี่ โมคส์ ชาวอังกฤษวัย 86 ปี อ่านจดหมายบอกเล่าความในใจให้คุณย่า เฮเลน อันเดร วัย 82 ปี ผู้เป็นภรรยาได้ฟังในวันแห่งความรักปีนี้ โดยบอกเล่าถึงความรู้สึกที่ต้องพลัดพรากจากกันไปในวัยเยาว์ และได้หวนกลับมาครองคู่กันอีกครั้งเมื่อปลายปีที่แล้ว ซึ่งคุณปู่บอกว่าความรักในใจที่มีต่อคุณย่านั้น "ยังคงเหมือนเดิม"

เดวี่ โมคส์ ในวัย 21 ปี พบรักกับเฮเลน อันเดร สาวน้อยวัย 16 ปี ระหว่างเรียนอยู่ที่วิทยาลัยศิลปะ เขาได้ขอเธอแต่งงานเมื่อปี 1951 แต่พ่อแม่ของเฮเลนไม่อนุญาตให้เธอแต่งงานกับศิลปินไส้แห้ง ทั้งสองจึงจำต้องอำลาจากกันและต่างแยกย้ายไปมีชีวิตสมรสของตัวเอง อย่างไรก็ตาม เมื่อสามีและภรรยาของคนทั้งสองเสียชีวิต ทั้งคู่ได้หวนกลับมาติดต่อคบหากันอีกครั้งหลังต้องพลัดพรากกันไปนานถึง 65 ปี ด้วยความช่วยเหลือจากลูกสาวของเฮเลนที่ติดตามหาตัวเดวี่ทางสื่อสังคมออนไลน์จนพบ ทั้งสองได้ตกลงปลงใจแต่งงานกันเมื่อเดือนพฤศจิกายนของปีที่แล้ว

เนื้อหาบางส่วนในจดหมายรักที่คุณปู่เดวี่อ่านให้ภรรยาฟัง ซึ่งถูกนำออกอากาศทางสถานีวิทยุบีบีซี เรดิโอ 5 ในรายการ "สัปดาห์แห่งความรัก" มีดังนี้

Image copyright .
คำบรรยายภาพ เดวี่ และ เฮเลน เมื่อยังเป็นหนุ่มสาว ภาพถ่ายไว้ในราวปี 1951

เฮเลนที่รักยิ่งของผม

ในที่สุดเราก็ได้อยู่ในอ้อมแขนของกันและกันตราบนานเท่านาน ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเรา เราไม่อาจหยุดคุยกันถึงเรื่องชีวิตที่ผ่านมา โดยเฉพาะช่วงเวลาสามปีอันมีค่ายิ่งที่เราได้อยู่ด้วยกันเมื่อ 65 ปีก่อน เรากอดกันกลมเมื่อรถสามล้อเครื่องของผมเสียระหว่างทางกลับจากวิทยาลัยศิลปะเชสเตอร์ฟีลด์ และผมต้องโทรศัพท์บอกให้พ่อมาช่วยลากรถ มันเป็นข้ออ้างอย่างดีที่เราจะจูบกันนานอ้อยอิ่งระหว่างที่รอ แต่บางครั้งเราก็ต้องทนรออยู่ในความหนาวเหน็บ

เราหมั้นกันและวางแผนจะแต่งงานเมื่อคุณอายุครบ 19 ปี แต่พ่อแม่คุณปฏิเสธไม่ยอมรับผม ทั้งห้ามไม่ให้เราพบกันอีก ในตอนนั้นผมไม่รู้ว่าความรักของเราทั้งสองจะดำเนินต่อไปได้อย่างไร สามปีต่อมาเราแอบนัดพบกันอีกครั้งเพื่อลองขับรถที่คุณได้เป็นของขวัญวันเกิด ผมถึงกับใจสลายเมื่อคุณไม่มาตามนัด แต่ผมเพิ่งมารู้ภายหลังว่าเป็นเพราะคุณรู้ข่าวที่ผมหมั้นกับคนอื่น ซึ่งคงทำให้คุณใจสลายเช่นกัน คุณคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องแต่งงานกับสามีทหารอากาศของคุณ

หลายสิบปีต่อมา คุณบังเอิญได้พบกับชายที่มีนามสกุลเดียวกับผม ซึ่งก็คือลูกชายของผมนั่นเอง ด้วยความช่วยเหลือของลูกสาวคุณ เราได้ติดต่อกันอีกครั้งในช่วงที่ภรรยาคนที่สองของผมเสียชีวิตไปด้วยโรคหลอดเลือดในสมอง ซึ่งคุณเข้าใจและยอมรับในความเศร้าโศกของผมตอนนั้นเป็นอย่างดี ในที่สุดเราต่างได้รู้ว่าเรายังรักกันอยู่เหมือนเดิม และต่างได้ใจของกันและกันกลับคืนมา