Thai Econ Financial Crisis Explainer
อุปกรณ์ของท่านไม่สามารถใช้งานเครื่องเล่นสื่อได้

ย้อนรอย 20 ปีวิกฤตเศรษฐกิจ

เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2540 ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศลอยตัวค่าเงินบาท เลิกผูกติดกับเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐฯ หลังถูกโจมตีค่าเงินอย่างหนักหลายครั้ง การดำเนินการดังกล่าวส่งผลให้ค่าเงินบาทอ่อนตัวลงอย่างหนัก ปริมาณหนี้ต่างประเทศเพิ่มขึ้นโดยทันที ผลกระทบทางการเงินและเศรษฐกิจในไทยถือเป็นจุดเริ่มต้นของวิกฤตเศรษฐกิจที่ลุกลามไปทั่วเอเชีย

ในครั้งนั้น คณะกรรมการศึกษาและเสนอแนะมาตรการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการระบบการเงินของประเทศ (ศปร.) ได้จัดทำรายงานผลการวิเคราะห์และวินิจฉัย ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจนนำไปสู่การตัดสินใจลอยตัวค่าเงินบาทดังกล่าวว่าเป็นผลมาจากหลายสาเหตุ ได้แก่ ปัญหาหนี้ต่างประเทศ การขาดดุลบัญชีเดินสะพัด การลงทุนเกินตัว และฟองสบู่ในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ การโจมตีค่าเงินบาท รวมทั้งประสิทธิภาพในการดำเนินงานของสถาบันการเงิน ซึ่งก่อนหน้านั้นในปี 2539 รัฐบาลได้สั่งปิดบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์หลายแห่ง รวมทั้งธนาคารพาณิชย์อีก 3 แห่ง

ในปี 2540 รัฐบาลยังให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ธนาคารพาณิชย์และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์อีกหลายแห่ง โดยใช้เงินจากกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาสถาบันการเงิน เข้าช่วยเหลือ แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหาได้ และยังต้องสั่งปิดกิจการของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์รวมกันอีกกว่า 50 แห่ง

เมื่อเร็ว ๆ นี้ สถาบันวิจัยเศรษฐกิจมหภาคอาเซียนบวกสาม (ASEAN +3 Macroeconomic Research Office) ได้เผยแพร่รายงานชี้ว่าก่อนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจครั้งนั้น ได้เกิดความเสี่ยงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันในภูมิภาคมาระยะหนึ่งแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความไม่สมดุลของนโยบายเศรษฐกิจมหภาค พัฒนาการจากเศรษฐกิจต่างประเทศ และความอ่อนแอของภาคการเงินและบรรษัทเอกชน

ส่วนภายหลังวิกฤตเศรษฐกิจ ได้มีการปรับเปลี่ยนนโยบายที่นำไปสู่การการเติบโตทางเศรษฐกิจที่อาศัยการส่งออกเป็นตัวนำ มีการปรับเปลี่ยนนโยบายและการจัดการเศรษฐกิจมหภาคอย่างสิ้นเชิง รวมทั้งปรับนโยบายไปสู่อัตราแลกเปลี่ยนแบบยืดหยุ่นมากขึ้น ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของภาคส่งออก ในเวลาเดียวกันประเทศต่างๆ ยังได้เริ่มต้น "การปฏิรูปภาคการคลัง" เพื่อสร้างฐานะทางการคลังที่เข้มแข็งมากขึ้น

(บีบีซีไทยกำลังนำเสนอรายงานหลายตอนเกี่ยวเนื่องกับวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 โปรดติดตาม)

ข่าวที่เกี่ยวข้อง