دشواری‌های دولت‌های شکننده و درگیر منازعه در مبارزه با کرونا

  • نعمت‌الله بیژن
  • استاد دانشگاه ملی استرالیا
ناظران

دولت‌های شکننده و درگیر منازعه ، برخلاف بسیاری از دولت‌های کشورهای توسعه یافته، اقدامات سختگیرانه‌ای مانند اعمال محدودیت بالای رفت و آمد و قرنطین شهرها را در همان اوایل شروع شیوع ویروس کویید ۱۹ تحمیل کردند.

به عنوان مثال نخست وزیر پاپوا گینه نو، جیمز مارپه ، در ۲۴ مارس پس از تایید اولین پرونده کویید ۱۹ درآن کشور، وضعیت اضطراری اعلام کرد. تصور این است که اگر شیوع بیماری بتواند یک تراژدی انسانی را در کشورهای توسعه یافته با سیستم های پیشرفته بهداشتی -- مانند ایالات متحده امریکا، ایتالیا و بریتانیا ایجاد کند -- عواقب آن در جوامع شکننده و درگیر منازعه وخیم تر خواهد بود.

منبع تصویر، AFP/Getty

تا هنوز تعداد واقعات تایید شده کویید ۱۹ در کشورهای شکننده و درگیر منازعه در مقایسه با کشورهای توسعه یافته، زیاد نیست. این وضع تا حدی می‌تواند به دلیل سطح پایین آزمایش ویروس در افراد مصاب یا شاید به دلیل رویکرد پیشگیرانه این کشورها برای مهار ویروس کرونا باشد.

با آنکه آینده غیرقابل پیش بینی است اما این کشورها از قبل دچار بحران عمیق اقتصادی شده‌اند. همه گیری ویروس کرونا در جهان به احتمال زیاد برای نخستین بار بعد از سال ۱۹۹۸ در جریان وقوع بحران مالی آسیا، باعث افزایش فقر در جهان خواهد شد.

جنگ در برخی از کشورها مبارزه مؤثر با ویروس کرونا را دشوار ساخته است. چنین کشورهایی از ظرفیت دولتی کافی برای ارائه خدمات بهداشتی برخوردار نیستند. همچنین کمبود زیرساخت‌ها، منابع محدود، کمبود مهارت و تجهیزات به مشکلات بهداشتی افزوده است. درگیری باعث افزایش خطر به پرسنل پزشکی و پرستاران و سایر کارمندان بهداشتی می شود. شورشیان و گروه‌های مسلح اغلب مانع عرضه خدمات بهداشتی و درمانی در مناطقی که تحت کنترل آنها است، می‌شوند. همه اینها بدان معنی است که برای بسیاری از افراد دسترسی به خدمات درمانی حتی در جایی که وجود دارد، می تواند مشکل‌ساز باشد.

فراخوان آتش بس بشردوستانه برای مساعد ساختن زمینه عرضه خدمات بهداشتی و درمانی برای مهار ویروس کرونا از سوی طالبان رد شده است. در ۱۲ مه امسال، افراد مسلح با حمله به زایشگاه ۱۰۰ بستر دشت برچی، با کشتن ۲۴ نفر از جمله مادران ، پرستاران و دو نوزاد- فاجعه ای را به جود آورد که افغانستان را تکان داد. به همین ترتیب ، علی رغم اعلام خبر تمدید آتش بس یکجانبه یک ماهه توسط ائتلاف تحت رهبری سعودی در تاریخ ۲۴ آوریل برای مهار این ویروس، شورشیان حوثی ، که بخش اعظمی از یمن را کنترل می کنند، نیز از موافقت آتش‌بس خود داری کردند.

متأسفانه، راهبردهای مهار ویروس کرونا، مانند قرنطین کردن شهرها، پیامدهای جدی نیز در پی دارند. این راهبردها تعامل اقتصادی که برای اشتغال و تجارت ضروری است، را محدود می‌سازد که می‌تواند منجر به فروپاشی اقتصادی، تضعیف معیشت و افزایش فقر و گرسنگی شدید شود.

از پادکست رد شوید و به خواندن ادامه دهید
پادکست
رادیو فارسی بی‌بی‌سی

پادکست چشم‌انداز بامدادی رادیو بی‌بی‌سی – دوشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱

پادکست

پایان پادکست

هنگامی که عادله خانم بیوه ای که از سه فرزند خود سرپرستی می‌کند به دلیل اعمال محدودیت ها در کابل شغل خود را از دست داد، یکی از همکاران‌اش به او توصیه کرد که متوجه باشد تا بیمار نشود. پاسخ عادله به او این بود: "قبل از این‌که ویروس ما را بیمار کند، از گرسنگی خواهیم مرد".

همه‌گیری ویروس کرونا هنوز در جهان تمام نشده است. شیوع این ویروس در کشورهای توسعه یافته آغازشد، اما هنوز مسیر طولانی مدت آن در کشورهای شکننده و درگیرمنازعه ناشناخته است. به گونه مثال، شیوع سریع ویروس کرونا در هفته ها اخیر در افغانستان نشانه ای از ظهور فاجعه ای بزرگ انسانی است.

برای کاهش خطرات، کشورهای شکننده و متاثر از جنگ هنوز نیاز به استراتیژی‌های هوشمند و مناسب بهداشتی و اقتصادی دارند. حمایت از خانواده های آسیب پذیر مهم است. در این مرحله، از آنجا که برخی کشورها محدودیت‌های اعمال شده را کاهش می‌دهند، استراتژی بازسازی نیاز عمده است. با این حال، این کشورها امکانات مالی محدود دارند و بسیاری از منابع موجود آنها قبل از برنامه توسعه‌ای به واکنش‌های اضطراری منتقل شده‌اند. این روند می‌تواند پیامدهای منفی برای توسعه و ثبات داشته باشد، زیرا بیشتر افراد نه تنها شغل خود را از دست داده‌اند، بلکه دسترسی به مواد غذایی و خدمات اصلی را نیز از دست می‌دهند. چنین وضعیتی در کشورهای شکننده و درگیر منازعه همزمان طولانی شدن بحران اقتصادی و بهداشتی در کشورهای توسعه یافته تشدید خواهد شد.

کشورهای توسعه یافته در مقابله با بیماری همه‌گیر کرونا مشغول بحران صحی در سطح ملی هستند. احتمال کاهش شدید کمک‌های خارجی به جوامع شکننده و درگیر محتمل است. اما همکاری‌های بین المللی بیش از هر زمان دیگری، نه تنها از طریق کمک، بلکه برای تسویه بدهی و تدابیر لازم برای اطمینان از این که هرگونه واکسن به عنوان یک کالای عمومی جهانی در دسترس خواهد بود، لازم است.

جهان بیش از هر زمان دیگری برای مهار همه‌گیری ویروس کرونا به تشریک مساعی نیاز دارد. کشورهای جنگزده نیازمند برنامه های جامع پشتیبانی در قالب کمک مستقیم به سیستم های بهداشتی و حمایت از اقتصادهای ناکام هستند. با وجود اینکه این کشورها از نظر مالی محدودیت هایی دارند، این وضعیت نقش کمک های خارجی را در این کشورها در مبارزه با ویروس کرونا با اهمیت ساخته است، اما عملکرد حکومت ها و شهروندان نقش تعیین کننده ای را برای مهار ویروس کرونا و احیا مجدد پسا کرونا خواهد داشت.