پرستاران افغان؛ پرکار و کم‌درآمد

Image caption تنها حدود دو هزار پرستار زن در افغانستان مشغول کار هستند

"نیرویی برای تغییر: مراقبت موثر اما مقرون به صرفه." این شعار امسال روز جهانی پرستار (۲۲ اردیبهشت، ۱۲ مه) است. در افغانستان این "نیروی تغییر" با توجه به شمار کم و آمار بلند بیماران و تلفات جنگ باید سخت کار کند و به اندک قانع باشد.

حمدالله پویان سی سال است که پرستار است. او اکنون به عنوان استاد در یکی از موسسات کابل پرستاران جوان را آموزش می‌دهد.

او می‌گوید که شغل پرستاری را انتخاب کرد چون فکر می‌کرد می‌تواند بیشتر به مردم کشورش خدمت کند.

آقای پویان می‌گوید که از شفایابی مریضان، برای ادامه کارش انرژی می‌گیرد.

می‌گوید روزی که شب گذشته‌اش در شفاخانه کار کرده بود، برای نفس گرفتن بعد از یک پیاده روی طولانی در گوشه ای از جاده نشست و از خستگی خوابش برد، اما او از همین خستگی‌های کارش هم لذت می‌برد.

چالش کمبود پرستار

وحید سروری سرپرست بخش پرستاری وزارت صحت/بهداشت افغانستان می‌گوید که اکنون در سراسر این کشور ۵۵۰۰ پرستار مشغول کار هستند.

او از کمبود پرستار به عنوان یک چالش بسیار بزرگ یاد می‌کند و می‌گوید که با توجه به نیازمندی‌های موجود شمار پرستاران در افغانستان کافی نیست.

آقای سروری می‌گوید که وزارت بهداشت برنامه‌هایی را برای افزایش شمار پرستاران در افغانستان در دست گرفته است.

به گفته وی، اکنون آموزش پرستاران از طریق نهادهای دولتی و خصوصی در سراسر افغانستان جریان دارد.

او همچنان به آغاز کار دانشکده پرستاری در دانشگاه کابل، بزرگترین دانشگاه این کشور، اشاره کرد و افزود که وزارت بهداشت کوشش دارد تا زمینه‌های ارتقای ظرفیت را برای تمام پرستاران فراهم سازد.

بخش پرستاری در تشکیلات وزارت بهداشت نیز به هدف ارائه خدمات بهداشتی معیاری (استاندارد) در سال ۱۳۸۴ تشکیل شده است.

Image caption کار پرستاران در افغانستان زیاد و حقوق آنها کم است

پرستاران افغان در آرزوی دکتر شدن

آقای پویان می‌گوید با آنکه کار پرستاران در افغانستان بسیار زیاد است اما حقوق‌شان بسیار ناچیز است.

به گفته وی، بالاترین حقوق یک پرستار در افغانستان هشت هزار افغانی، حدود ۱۵۰ دلار آمریکایی است.

او از برخورد نادرست شماری از جمله بعضی از دکترها با پرستاران شکایت می‌کند و می‌گوید بسیاری از پرستاران نه به خاطر کار زیاد، بلکه به دلیل این برخوردها دلسرد می‌شوند.

آقای پویان می‌گوید شماری از دوستان و شاگردانش را می‌شناسد که تصمیم گرفته‌اند به خاطر حقوق کم و جایگاه پایینی که پرستاران در افغانستان دارند، این شغل را ترک کرده و دکتر شوند.

تلاش برای حل مشکلات پرستاران

سرپرست بخش پرستاری وزارت بهداشت افغانستان در کنار کمبود کلی شمار پرستاران در افغانستان، از کمبود شمار پرستاران زن در این کشور نیز به عنوان یک مشکل یاد می‌کند.

او از خانواده‌های افغان می‌خواهد که دخترانشان را تشویق کنند تا در این رشته تحصیل کنند و وارد کار شوند.

آقای سروری همچنان از کم‌توجهی کمک‌‌کنندگان بین‌المللی افغانستان به بخش پرستاری به عنوان مشکل دیگر نام برد.

آقای پویان نیز می‌گوید که حدود هفت سال پیش انجمن پرستاران افغانستان به هدف حل مشکلات پرستاران و حمایت از آنها ایجاد اما به دلیل عدم حمایت کمک‌کنندگان بین‌المللی بسیار زود منحل شد.

به گفته وی، این انجمن برای ارتباط با پرستاران در سراسر کشور، برگزاری همایش‌ها، دوره‌های آموزشی و سایر فعالیت‌هایش نیاز به کمک مالی داشت.

با وجود همه این مشکلات، بخش پرستاری وزارت بهداشت افغانستان برای افزایش حقوق پرستاران و فراهم سازی امتیازات دیگر برای آنها، پیشنهاداتی به مقامات عالی رتبه دولتی کرده و امیدوار است وعده‌های همکاری در این بخش عملی شوند.