عکس: زندگی و فقر در دایکندی

Image caption بازار نیلی، مرکز خرید اصلی در دایکندی است

فقر، بیکاری و عدم دست‌رسی به غذای سالم از مشکلات اساسی ساکنان ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است.

بر اساس آمارهای غیررسمی، این ولایت حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد و بیشتر آنان زیر خط فقر زندگی می‌کنند. کارهای بازسازی هم نتوانسته وضعیت زندگی آن‌ها را تغییر دهد.

منابع محلی می‌گویند تا حال حتی یک متر جاده آسفالت شده در دایکندی دیده نمی‌شود.

Image caption مردم فضولات حیوانات را در فصل تابستان خشک می‌کنند و در فصل زمستان از آن به عنوان سوخت استفاده می‌کنند

در این ولایت کوهستانی، نشانه‌هایی از شهرنیشنی به چشم نمی‌خورد. حتی در مرکز این ولایت کار در کشتزارها و دام‌داری، شغل اصلی مردم است.

فقر از در و دیوار وارد خانه‌های مردم دایکندی شده. چشمان مردم دایکندی به محصولات کشاورزی سنتی دوخته شده تا لقمه نانی به دست آید.

بیکاری در دایکندی پدیده‌ای رایج است. بیشتر اهالی دایکندی برای کار به ولایت‌های دیگر می‌روند و مهاجرت به کشورهای همسایه برای دریافت دستمزد معمول است. قربان افشار، ساکن نیلی، مرکز این ولایت، می‌گوید: "نرخ بیکاری در این ولایت در حال بالا رفتن است."

ساخت‌وساز در این ولایت آن‌گونه که مردم انتظار داشته صورت نگرفته است. پروژه‌های کوچک و محدودی در این ولایت اجرا شده است.

شماری از ساکنان ولسوالی‌های دایکندی می‌گویند به دلیل نبود جاده در بسیاری از روستاها هنوز هم موتر/خودرو رفت و آمد نمی‌کند.

مقام‌های محلی می‌گویند تمامی جاده‌های ولسوالی‌ها به صورت غیرمعیاری ساخته شده و تلفات رویدادهای جاده‌ای بالاتر از حوادث امنیتی در این ولایت است.

حبیب‌الله رادمنش، معاون والی دایکندی می‌گوید کار هموارسازی ۱۶۰ کیلومتر جاده و آسفالت ۲۰ کیلومتر دیگر که دایکندی را با بامیان و کابل وصل می‌کند آغاز شده است.

دایکندی از ولایت‌هایی است که نیروهای بین‌المللی در افغانستان در بیشتر از ده سال گذشته در این ولایت تیم بازسازی نداشته‌اند.

پائین بودن عرضه خدمات عامه در این ولایت نگرانی نهادهای ناظر و حقوق بشری را همراه شده است.

Image caption در دایکندی ارتباطات بسیار محدود است. با وجود این، بعضی ها به ماهواره دسترسی دارند

جواد دادگر، رییس کمیسیون حقوق بشر در این ولایت می‌گوید: "وضعیت معیشتی خانواده‌ها خوب نیست. بسیاری از آنان حتی یک وعده غذای سالم نمی‌خورند."

آقای دادگر می‌گوید بیشتر اهالی این ولایت به آب آشامیدنی صحی نیز دست‌رسی ندارند. او خواهان رعایت اصل "توسعه متوازن" و عدالت اجتماعی از سوی دولت افغانستان است.

Image caption صنایع دستی یکی از منابع درآمد مردم است

فعالان مدنی دایکندی به دلیل پائین بودن خدمات عامه بارها اعتراض کرده‌اند، اما نتیجه چندانی به دست نیاورده‌اند.

مطالب مرتبط