حامیان غنی و عبدالله چه می‌گویند؟

ادامه صحبت‌های امرالله صالح

حتی من اسنادی در اختیار دارم که نشان می‌دهد صلاحیت هشت یا نه ساحه (عرصه) عمده را در وزارت داخله/کشور که باید در آن اصلاحات بیاید، از وزیر داخله گرفته‌اند. حتی به وزیر داخله این اجازه داده نمی‌شود که در پی بحران‌های که ایجاد می‌شود، مادون‌های خود را مورد پرسش قرار بدهد.

تاکتیک طرف تیم رئیس جمهوری، خسته‌ سازی و یک جنگ فرسایشی با طرف ما است. اول آنها که یک گوشه کوچک قدرت را تقسیم کردند، هرکسی که از طرف ما در دستگاه قدرت معرفی شد، تلاششان این بوده که این مقام یا شخصیت را فرسوده بسازند؛ هیچ چیزی در اختیارش نماندند.

برخلاف کسانی‌که از طرف خودشان معرفی شد، صلاحیت‌های مافوق قانون دارد، از قانون استفاده کاملا ابزاری صورت می‌گیرد، از بحث فساد استفاده کاملا ابزاری صورت می‌گیرد، ما و شما می‌بینیم که چند نام بزرگ غرق در فساد در کدام تیم است.

به نظر ما باید نورستانی (رئیس پیشین کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان) محاکمه شود، ظاهرا کسی که باعث شد افغانستان برود به این بحران عمیق نورستانی و تیمش است، آنها باید محاکمه شوند.

ما مثلا گزارش‌های دیگری داریم از طریق مراجع بین‌المللی اسم‌های برده شده از نام‌های وزرایی که در طرف تیم مقابل است که فاسدین بسیار مشهور هستند و امروز در پست‌های مهم دوباره دور رئیس جمهوری جمع شده‌اند.

از بحث حقوق بشر آنها یاد می‌کنند، خوب نیاز به گفتن نیست، شما به مقاله‌های دو سه سال پیش خود رئیس جمهوری مراجعه کنید که چه نوشته بود. امروز از بحث حقوق بشر هم آنها می‌آیند و استفاده ابزاری می‌کنند.

افغانستان نیاز دارد که قانون چتر ملی آن باشد، نه وسیله سرکوب در اختیار یک گروه کوچک.

ما آخرین تصمیم‌های خود را نگرفتیم. چند نکته کلیدی که من باید به آنها اشاره کنم. اول ما یک نیروی مسئول‌اندیش و نیک‌اندیش هستیم، ما یک نیروی تصادفی در سیاست و قدرت افغانستان نیستیم و ریشه‌ مبارزاتی بسیار طولانی داریم.

در این مبارزه بیشترین تلاش ما این بوده که از عزت افغانستان، از پرچم افغانستان، از نام افغانستان، از کلیت افغانستان دفاع کنیم. پس تاکید ما این است که مصلحت بزرگ ملی و ثبات کشور همیشه برای ما مقدس است، وحدت ملی مردم ما یک خط سرخ است که همیشه به آن حرمت می‌گذاریم.

دوم ما هیچ نوع برنامه برای اینکه اپوزیسیون شویم، نداریم. ما خود را مالک نظام در افغانستان می‌بینیم، خواست ما این است که در تاریخ افغانستان باید ثابت بسازیم که به امضا و حرف خود وفادار هستیم. نباید تاریخ را تکرار کنیم که در گذشته امضا کردند، توافق صورت گرفت و بعد از این توافق به عنوان یک خنجر زیر آستین استفاده شده و هر وقتی‌که حریف توانسته فرد مقابل را بزند، دریغ نکرده است.

همانطوری که دکتر عبدالله گفته ما به کمتر از توافقنامه سیاسی قناعت نخواهیم کرد. براساس توافقنامه سیاسی باید قانون اساسی تعدیل شود، نظام انتخاباتی باید به صورت بنیادی اصلاح شود، شناسنامه الکترونیک باید توزیع شود و انتخابات بعدی نباید تکرار این گونه و آن گونه انتخابات ۲۰۱۴ باشد، چون این موضوع (تکرار انتخابات ۲۰۱۴) برای همه افغانستان خطرناک است.

در چند ماه اخیر ما می‌بینیم که در مسایل بزرگ سیاست‌گذاری، طرف ما نقش ندارد، مثلا در توافقنامه سیاسی آمده که با طرف ما به عنوان یکی از متحدان سیاسی این حکومت، در مورد مسایل مهم با مشورت شود، مثلا اینها گفتند پاکستان دوست ما است، ما در جریان نبودیم، بعد دوباره گفتند دشمن ما است، ما در جریان نبودیم، گفتند ما جنگ می‌کنیم با طالبان، ما در جریان نبودیم، گفتند با طالبان صلح می‌کنیم، ما در جریان نبودیم، گفتند حکمتیار را می‌آوریم به دولت، ما در جریان نبودیم، گفتند حکمتیار نیاید، ما در جریان نبودیم، بالاخره نقش سیاسی ما در کجا است.